Article

သမီးတက္ပြဲ႔

2011-10-12T12:13:00.000-07:00

တရက္နိ ညဇာဖက္ ကရင္နီမိသားစုတခုက အိမ္ကိုအလည္လာဖို႔ေခၚေရ။ အလုပ္လားနီရလို႔ ေညာင္းေရ၊ မလာခ်င္ပ်ာ၊ စနီနိလာလည္ေမလို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ေတ။ မရမက ေခၚေရ။ ေျပာစရာေလ့ဟိေရ။ မီးစရာေလ့ ဟိေရ။ ေနာက္ၿပီးေက ျပစရာေလ့ဟိေရ။ ေနာက္ဆံုး ေခၚလို႔မေရေက အပ်ိဳမေခ်တိကို အေၾကာင္းျပဳလွမ္းေခၚေရ။ မမေခ်တိ ဟိေရဆိုလို႔ စိတ္၀င္စားစြာနန္႔ လားလည္လိုက္ေတ။

အိမ္ခန္းထဲကို ၀င္လိုက္စြာနန္႔ အပ်ိဳမေခ်တိက ငါ၀ယ္ဖို႔၊ သူ၀ယ္ဖို႔နန္႔ တခန္းလံုးဆူညံလားေရ။ စ်ီးေလွ်ာ့ေရာင္းပါ။ မတတ္ႏိုင္လို႔ပါ။ အကိုႀကီးက လိမၼာပါေရ။ စ်ီေလွ်ာ့လို႔ေရာင္းနန္း......။ ယင္း မမေခ်တိ မီးစကား၊ ေျပာစကားကို နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္နီေရ။ ၀ဲလယ္လယ္ ျဖစ္လားေရ။ ဇာေျပာကတ္စြာေလ။ နင္ရို႔ေျပာစြာကို ငါတခုေလ့ နားမလည္။ အံုမာက ကိုခိုင္ျမသိန္း ထိုင္ပါ။ ေအမွာ အက်န္ရို႔ရုပ္ရွင္ၾကည့္နီကတ္ေတ။ ရခိုင္ကဂီရိမုန္တိုင္းရန္ပံုအတြက္ စတိတ္လွ်ိဳးကိုၾကည့္နီကတ္ေတ။ ရွင္သန္ႏိုးထ အာရကၡလို႔ နာေမပီးထားေရ။ ယင္းခ်င့္မွာ ရုပ္ရွင္မင္းသားဘုန္းလွ်ံေျပာေရ `ရခိုင္မွာ သမီးသွ်င္က သမက္သွ်င္ကို ၀ယ္ရေရဓေလ့ဟိေရ` လို႔ ေျပာေရ။ ယင္းခ်င့္ဟုတ္လာ။ ကိုခိုင္ျမသိန္းေလ့ စ်ီးေကာင္းေကာင္းေမွ်ာ္ယင္းနန္႔ လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္လားေရဟန္....နတ္ေယာင္ကားတ၀က္၊ အမွန္တ၀က္မီးလာေရ။ က်န္ေတာ္ေလ့ ဇာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္လားေရ။ ယင္းခ်င့္က အမွန္ပါ။ က်န္ေတာ္ ကိုယ့္မြီးရပ္ၿမီရခိုင္ျပည္မွာ အသက္ (၁၇) ႏွစ္သားထိ နီထိုင္ခေရ။ သမက္၀ယ္ေရလို႔ တခါေလ့မၾကားဖူးခ။ ျမင္ေလ့မျမင္ဖူး။ သမီးတက္ေတလို႔ တခါေလ့မၾကားဖူးခ။ မျမင္ဖူးခပါ။ သမက္တက္ေတလို႔ရာ ၾကားဖူးျမင္ဖူးခေရ။ ေအကုက ေျဗာင္ျပန္ျဖစ္နီေရ။

ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္စုေက်ာ္ ရခိုင္ျပည္နန္႔၀ီးကြာလားေရေနာက္ပိုင္းမွာ သမက္၀ယ္ေရဓေလ့ေခ်တခု ရခိုင္ျပည္မွာ ရွင္သန္က်င့္သံုးနီေရ ဆိုစြာကို ၾကားလိုက္ရေရခါ ေဂါင္းထဲမွာ ေကာင္းခ်ဳပ္ခ်က္ခတ္လားေရ။ မယံုတ၀က္နန္႔ ဟုတ္ယင့္လားဟိုင္....နင္ရို႔လိမ္ေျပာနီကတ္ေတဟန္။ ငါကိုတခ်က္ ဖြင့္ျပ။ နားေထာင္ၾကည့္ေမ တခ်က္။ Shwevideo.net ကိုဖြင့္လိုက္ေတ။ ရုပ္ရွင္လိုင္မွာ တင္ထားေရ ရွင္သန္ႏိုးထအာရကၡကို ဖြင့္ေရ။ ေနာက္ဆံုး သရုပ္ေဖၚဇာတ္ျပကြက္တခုမွာ လားတြိ႔ရေရ။ ဘုန္းလွ်ံက ခန္႔စည္သူကိုေျပာေရ စကားေျပာခန္းတခုမွာ `က်န္ေတာ္တို႔ ရခိုင္ေဒသမွာ ဓေလ့တခုရွိတယ္။ သမီးရွင္ကေန သမက္ရွင္ကို ၀ယ္ရတယ္။ အဲဒါရခိုင္ဓေလ့ေလ` ေျပာထားေရ။ ေအစကားကို ၾကားလိုက္ရေရခါ က်န္ေတာ့္နားရြက္တိ ႀကီးလားေရ။ ေဒါသေလ့ ျဖစ္လားေရ။ ရွက္ေလ့ရွက္ေတပိုင္ တြိ႔ေရ။ မေျပာတတ္ပ်ာလို႔ရာ ျပန္ေျဖလိုက္ရေရ။ အယင္က သမက္တက္ေတဓေလ့ေခ်အေၾကာင္းကိုရာ ျပန္ေျပာလိုက္ေတ။ ယင္းဓေလ့က အမ်ိဳးသမီးတကိုတန္ဘိုးျမႇင့္တင္ရာေရာက္ေတ။ ခ်စ္စရာေကာင္းေရ ဓေလ့တခု။ ယင္းပိုင္နန္႔ ညာဥ့္ ၁၁ နာရီေလာက္မွာ စိတ္က တခုခုေတြးယင္း အိမ္ျပန္ပါလတ္ေတ။ စိတ္က အိမ္ျပန္မေရာက္ဘဲ အိႏၵိယႏိုင္ငံကိုရာ ေရာက္လားခေရ။

အိႏၵိယႏိုင္ငံက Dowry (လင္၀ယ္လက္ထပ္စနစ္) လက္ထပ္စနစ္ကို လားသတိရေရ။ ဟိႏၵဴလူမ်ိဳးတိမွာ သူရို႔ယိုင္ေက်းမႈအရ သမီးသွ်င္က သမက္သွ်င္ကို ဖဲသာအေျမာက္မ်ားပီး ၀ယ္ယူရေရစနစ္ဟိေရ။ ေအစနစ္ကို လက္ဟိေခါတ္ကာလမွာ မဟိသင့္ပ်ာလို႔ အမ်ိဳးသမီးတိတိုက္ပြဲယင္း တျဖည္းျဖည္းနန္႔ အစိုးရဥပေဒတိက တားျဖစ္ထားေရအဆင့္ကိုထိ ေရာက္ဟိပါလတ္ေတ။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အထင္ကရအမ်ိဳးသမီးေဂါင္းေဆာင္းတေယာက္ျဖစ္ခေရ အိႏၵရာဂႏၵီကုိယ္တိုင္ ပါလီမာန္မွာဥပေဒခ်မွတ္ၿပီးေက တားျဖစ္ခေရ။ သို႔ေသာ္ ယင္းအခ်ိန္က ထင္သေလာက္မေအာင္ျမင္ခေရပိုင္ ထိေရာက္မႈေလ့ ေကာင္းနည္းခေရ။ ေအကုေတာခါ ေပ်ာက္လုနီပါးျဖစ္ပါလတ္ပ်ာလို႔ အိႏၵိယအမ်ိဳးသမီးလူ႔အခြင္းေရး လႈပ္ယွားေရဘေလာခ္တိမွာ ဖတ္ရေရ။

ေအ Dowry လက္ထပ္စနစ္ေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးငယ္ရို႔ဘ၀တိ ဆံုးခ်ံဳးမႈ၊ နစ္နာမႈ၊ ဖိႏွိပ္ခံရမႈ၊ မေတာ္နတရား ျပဳက်င့္ခံရမႈတိ အမ်ားႀကီးကို အိႏၵိမွာကိုယ္တိုင္နီထိုင္ဖူးခလို႔ သိခြင့္၊ ျမင္ခြင့္ရခေရလို႔ ဆိုရဖို႔။ ဥမမာ မိသားစုတခုမွာ သမီးမ်ားလားေက ဖခင္ျဖစ္သူက သမီးတိကို လင္ပီးဇာတ္ယင္း ဟိသမွ်ဖဲသာတိ ကုန္ခန္းလားလို႔ ကုန္းေကာက္စရာမဟိေရ ဘ၀ကိုေရာက္လားေရ။ ဇာေလာက္ပင္ခ်မ္းသာလီပါတ္စီ သမီးသံုးေယာက္ေလာက္ပါလာေက ေအတိုင္မြဲက်လားေရ။ တခ်ိဳ႔ဆိုေက အစ္ကိုယ္၊ ေမာင္ဖြားျဖစ္သူရို႔ပါ ညီမ၊ အဲမျဖစ္သူရို႔ လင္သားရႏိုင္ေရးအတြက္ ေငြးေၾကးလိုက္ရွာစုေဆာင္းရေရ။ တခ်ိဳ႔ပညာတတ္အမ်ိဳးသမီးေခ်တိဆိုေက သားလင္၀ယ္ယူေရးအတြက္ ေက်ာင္းထြက္လို႔ အလုပ္လုပ္၊ ဖဲသာရွာစုေဆာင္းကတ္ရေရ။ ယင္းပိုင္ လင္တေယာက္ရေရးအတြက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအခက္ခဲတိကို ရင္ဆိုင္ပ်ာ ဖဲသာရွာကတ္ရေရ။ ယင္းပိုင္ သားလင္တေယာက္ကို ဖဲသာေျမာက္မ်ားစြာ ပီး၀ယ္ပဇာတ္ႏိုင္မွ ဂုဏ္ဟိေရလို႔ ယူဆကတ္ေတ။ တခ်ိဳ႔မိဖတိမွာေလ့ သမီးသံုးေယာက္ေလာက္ကို လင္၀ယ္ပီးဇာတ္လို႔ ကုန္က်ေရ ေငြေၾကးကို သားတေယာက္တည္းနန္႔ အျမတ္ထြက္ေအာင္ထိ ေရာင္းစားေရအေလ့ထကို ေဆာင္ရြက္ကတ္ေတ။ လင္ရလားခေကေလ့ ဖဲသာေငြးေၾကးတင္၀ယ္မႈနည္းပါက လင္ျဖစ္သူ၊ ေယာကၡမျဖစ္သူ၊ ခအိုျဖစ္သူရို႔ ႏွိပ္စက္မႈကိုခံကတ္ရေရ။ ယင္းပိုင္ႏွိပ္စက္မႈကို မခံႏိုင္ေက မိဖ၊ ေမာင္ျဖစ္သူရို႔ဘက္ကို အပူလာကပ္ရေရ။ သမီးတေယာက္ရထားစြာေရ ဧရာမမီးပံုမွာရီစက္ခ်ရေရပိုင္ ဘ၀မီးပူဟပ္ျခင္းကို ခါးစည္းခံကတ္ရေရ။

တခ်ိဳ႔ လူလပ္တန္းစား၊ ဆင္းရဲသားမိသားစုတိမွာဆိုေက လင္မ၀ယ္ႏိုင္လို႔ အပ်ိဳႀကီးဘ၀နန္႔ အိမ္တြင္းပုန္ယင္း ဘ၀နိဂုဏ္းခ်ဳပ္လားရစြာတိက အဏမတက္က။ ဘ၀ကိုအယွံဳးပီး ၾကိဳးစြပ္ခ်သီဆံုးလားကတ္ေတ အမ်ိဳးသမီးေခ်တိေလ့ တပံုတေခါင္းႀကီး။ တခ်ိဳ႔အမ်ိဳးသမီးတိဆိုေက ဖခင္ျဖစ္သူက စိတ္မွားယုတ္မာမႈတိေအာက္မွာ ဘ၀ပ်က္ရစြာတိက တမ်ိဳး၊ အစ္ကိုယ္၊ ေမာင္ျဖစ္သူရို႔က ဗလကာယျပဳၿပီးမွ ညီမ၊ အဲမျဖစ္သူရို႔ လင္၀ယ္ပီးဇာတ္ျခင္းခံရေရ။ အျဖစ္ပ်က္ေခ်တခုကို တင္ျပပါေမ။ အိႏိၵယႏိုင္ငံ ဘီဟာျပည္နယ္က နာလႏၱာတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းျပနီေရ ေက်ာင္းဆရာတေယာက္မွာ သမီးသံုးေယာက္ဟိေရ။ သမီးတိက ရွိဆင့္ေနာက္ႀကီးလာကတ္ေတ။ သမီးအႀကီးဆံုးျဖစ္သူကို လင္၀ယ္မပီးဇာတ္ႏိုင္ေရခါ ဖခင္ျဖစ္သူေက်ာင္းဆရာက သူ႔သမီးကို ျပစ္မွားေရ။ ကိုယ္၀န္ရလို႔ ဖံုးဖိမႏိုင္ေရခါ အရပ္ထဲက ေယာက်္ားေခ်တိနန္႔ ကျမင္းေရဆိုၿပီးေက အိမ္ကႏွင္ခ်လိုက္ေတ။ မမေခ်ခင္မွာ ေလးဖက္မိုက္လားၿပီးေက ဗုဓၵဂါယာ၊ ပါတာနာရထားလမ္းမွာ ရထားလားနီခ်ိန္ ေဂါင္း၀င္တိုက္ၿပီးေက ဘ၀ကိုအဆံုးစီရင္လိုက္ေတ။ သတင္စာတိမွာ ေဟာလဲတေက်ာ္ ပါခပါေရ။

ခ်မ္းသာေရအသိုင္း၀ိုင္းတိမွာေလ့ သားသမီးတိကို အိမ္ေထာင္ခရာ၀ါသခ်ပီးေက ႏွစ္ဖက္ေသာမိဖတိက လက္ထပ္ခါစဇနီးေမာင္ႏွံကို စီးပြားေရအဆင္ေျပာလာ ၀ိုင္ၿပီးေကလက္ဖြဲကတ္ေတလို႔ရာ ၾကားဖူး၊ ျမင္ဖူးေရ။ မိဖတိုင္းက သားသမီးတိကို ေကာင္းေၾကာင္းရာ ၾကားခ်င္၊ ျမင္ခ်င္ကတ္ေတ။ ေအခ်င့္က သဘာ၀ပါ။ သမက္သွ်င္က သမီးသွ်င္ကို ရႊီေငြ၊ ကၽြဲ၊ ႏြား၊ စပါး၊ လယ္ယာတိနန္႔ တင္ေတာင္ေရ ရခိုင့္ရို႔ရာယိုင္ေက်းမႈကို ေက်ာ္လြန္ၿပီးေက Dowry (လင္၀ယ္စနစ္)ကို က်င့္သံုးလာကတ္ေတ လူခ်မ္းသာတိလုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ေနာင္ကို လူဆင္းရဲတိဒုကၡေရာက္ႏိုင္ေရ။ ေအကုဆိုေက ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္စုေက်ာ္ က်င့္သံုးလာကတ္ေတ။ ျဗဳန္းတိုင္းေဖ်ာက္ပစ္လိုက္ဖို႔ကား လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္။ လင္၀ယ္စနစ္ကိုရာ ရခိုင္အမ်ားစုက အတုယူက်င္သံုးလာေက ရခိုင္အမ်ိဳးသမီးေခ်တိဘ၀ မေတြး၀ံ့စရာအႏၵရာယ္တိနန္႔ ရင္ဆိုင္လာႏိုင္ေရ။

ဖဲသာေငြေၾကးခ်မ္းသာလို႔ သမီးျဖစ္သူရို႔ိကို လင္သား၀ယ္ယူပီးဇာတ္ျခင္းစနစ္ရာ ရခိုင္ျပည္မွာေအထက္မက ထြန္းကားလာေက အမ်ိဳးသားပညာတတ္လူငယ္ေခ်ရို႔အခ်စ္ကို ဥစၥာဓနနန္႔ေရာင္းစားေရဘ၀ကိုေရာက္လားေရပိုင္ အမ်ိဳးသမီးေခ်ရို႔ဘ၀တိေလ့ ကိုယ္ခ်စ္ေတ၊ ၾကစ္ေတလူငယ္ေခ်တိ ဆံုစည္းခြင့္မရဘဲ အိမ္ေထာင္ေရပဓိပကၡတိနန္႔ ၾကံဳလာႏိုင္ေရ။ မိဖေမာင္ဖြားတိဘက္က သားလင္ခိုင္ေစမႈေၾကာင္း ေငြညႇစ္ေတအျဖစ္နန္႔ေလ့ မၾကံဳႏိုင္လို႔ ဒါသီမေျပာႏိုင္။ ရခိုင္သမီးပ်ိဳေခ်တိ ဖဲသာမဟိေက လင္မရႏိုင္ေရအဆင့္ကို မေရာက္လားလို႔ေလ့ မေျပာႏိုင္။ ေအပိုင္ရာၾကံဳလာေက အလစ္သုတ္ဖို႔ေခ်ာင္းနီေရ ဗမာျမန္မာတိအတြက္က အကြက္ေကာင္းပ်ာ။ ရခိုင္သူမေခ်တိက ကုလားကိုမယူစြာက ေသခ်ာေရ။ ဗမာျမန္မာဆိုေက ကိုးကြယ္ေရဘာသာေလ့တူေရ၊ လူမ်ိဳးေလ့နီးစပ္ေတ၊ ေအအခ်က္ေရ ဗမာျမန္မာတိအတြက္ ရခိုင္လူမ်ိဳးကို မ်ိဳးေဖ်ာက္ဖို႔ အကြက္ေကာင္းျဖစ္လားႏိုင္ေရ။

ေအခ်င့္တိကို ၀ိုင္းၿပီးေက ျပဳပ်င္လားသင့္ေရ။ အထူးသျဖင့္ ရခိုင္လူငယ္ပညာတတ္ေခ်တိ ဓနဥစၥာနန္႔ေရာင္း၀ယ္ျခင္းခံရမႈတိကို ဆန္႔က်င္သင့္ေရလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ေရ။ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းမွာ ဥစၥာဓနေလာဘက္ မမက္ေမာဖို႔ အေရးႀကီးေရ။ မျဖစ္သင့္လို႔ေလ့ ျမင္ပါေရ။ လံုး၀လံုး၀ မျဖစ္သင့္ပါ။

ရခိုင္အမ်ိဳးသမီးေခ်တိကေလ့ ဘြဲရ၊ ဆရာ၀န္၊ စစ္ဗိုလ္၊ ပါေမာကၡတိကိုရမွ အိမ္ေထာင္ေရတင့္ေတေရ၊ ဂုဏ္ဟိေရဆိုေရ အေတြးတိကို ဖယ္ယွားလို႔ စစ္မွန္ေရခ်စ္ျခင္းေမာတၱာတိ၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ အျပန္အလွန္နားလည္မႈတိနန္႔ တည္ေဆာက္ထားေရ အိမ္ေထာင္ေရတိကို ရြီးခ်ယ္တည္ေဆာက္စီခ်င္ေရလို႔ ေစတနာသမုဒၵရာနန္႔ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါေရ။

ေအေလာက္ပ်ာ။ ေထာက္ျပ၊ ရြီးျပဖို႔ဆိုေကက အမ်ားႀကီးရာ။

က်န္းမာခ်မ္းသာကတ္ပါစီ။ Dowry စနစ္က လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ကတ္ပါစီ။

ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္သာႀကီး)
၀၁၊ ၁၀၊ ၂၀၁၀
Glada Hudik

The Ten Secrets of Leadership ေဂါင္းေဆာင္မႈလွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ ဆယ္ခု (၄)

2011-06-01T05:10:00.000-07:00

(4) A Leader embodies the times

(၄) အခ်ိန္အခိုက္အတန္းကို ႐ုပ္လံုးေဖၚတတ္ေတေဂါင္းေဆာင္

ထူးျခားေသာအရည္အခ်င္းနန္႔ က်န္ေတာ္႐ို႔ဆိုလိုခ်င္ေရက႑တခုက ေဂါင္းေဆာင္တေယာက္ေရ သူ၏ထူးျခားအေရးႀကီးေရ အခိုက္အတန္းကိုတိြ႔လာေရခါ က်န္ေတာ္႐ို႔ယင္းေဂါင္းေဆာင္ကို အလိုအေလွ်ာက္သိနီၿပီးသားလို႔ က်န္ေတာ္႐ို႔ခံစားရေရ။ သူေရ က်န္ေတာ္႐ို႔ပိုင္လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲက လူသားတေယာက္ျဖစ္ေတ။ က်န္ေတာ္႐ို႔ ဇာပိုင္ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းရေလ သူေလ့ယင္းနည္းတူစြာ။ သီအိုဒို ႐ိုးစဘဲလ္ကို ဂၽြန္ေမာ္လီက မွတ္ခ်က္ပီးေရပိုင္ “႐ိုးစဘဲလ္ေရ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားတေယာက္အျဖစ္တခုတည္းမဟုတ္။ ကိုပင္႐ို႔သိကတ္ေတအတိုင္း သူေရအေမရိကန္ႏိုင္ငံေလ့ျဖစ္ေတ။”

အတၳဳပတၱိက်မ္းျပဳဆရာ ဂၽြန္ဘန္းနတ္က “က်န္ေတာ္႐ို႔ျပည္သူအမ်ားက ၀င့္၀င့္၀ါ၀ါ အခိုင္္အမာေျပာတတ္ေတ--႐ိုးစဘဲလ္က သူ႐ို႔၏အေကာင္းဆံုး၊ အေျပာင္ေျမာက္ဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတ။ စိတ္ကူးယိုင္စံျပပုဂၢိဳလ္ေလ့ျဖစ္ေတ။” ေဒါသႀကီးစြာေပါက္ကြဲျခင္း၊ တဟုန္းဟုန္းလီသံျဖင့္ က်န္ေတာ္႐ို႔ကို သနားခံေတာင္းဆိုလာကတ္ေတ--႐ိုးစဘဲလ္က ငါ႐ို႔ကိုေက်နပ္ႏွစ္သိမ္းပီးေရ။

မဲတ္၀ိစ္တ္ (Midwest) မွာ က်န္ေတာ္စာျပနီခေရခါ သမၼတၱရီဂန္အေၾကာင္းကို က်န္ေတာ့္ေက်ာင္းသားတိေျပာစြာကို မၾကာမၾကာ ၾကားရေရ။ “သူက က်န္ေတာ္ပိုင္၊ သူက က်န္ေတာ့္ဖခင္ႀကီးထက္ေတာင္ ႏြီးထြီးမႈပီးေရ။” ရီဂန္က လူထုနန္႔ဆက္ဆံမႈမွာ ပညာဟိဆန္စြာထက္ ျပည္သူျပည္သားတိကို ႏြီးထြီးမႈ၊ လံုျခံဳမႈကိုပီးႏိုင္ခေရ။ ထိုနည္းတူ တေလာလံုးကို အေကာင္းျမင္၀ါဒနန္႔ ဂ႐ုဏာေပါမ်ားမႈတိကို အေျခခံပနာ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တိမွာ သမၼတၱကလိန္တန္ ျပည္သူနန္႔တသားတည္းက်ခေရ။ စြမ္းရည္နန္႔ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာမႈကို ေရာစပ္ထားေရ ေရာင္စံုပန္းျခင္းတခင္းပိုင္ ေရာေႏွာဖန္တီႏိုင္ခေရ။

သမၼတၱသွ်သွ်ီက အဂၤလိပ္ခြီးဘီလူးတေကာင္လုပ္ခရေရလို႔ အိုင္ဆန္ဟို၀ါ (Eisenhower) က ေဖၚျပေရ။ လူမႈဒီမိုကေရစီအေတြးအေခၚကို ငွားယူသံုးစြဲျခင္းနန္႔ ဓနသွ်င္၀ါဒကိုဆန္႔က်င္ၿပီးေက အရင္းသွ်င္စနစ္ကို ထိမ္းသိမ္းထားရန္ အန္ဇာေလာင္းေရပိုင္ ေလာင္းတန္းကဇာတ္ခရေရ။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကရစ္တိတ္ပါတီ ဥကၠဌေလာင္းရြီးခ်ယ္ၿပိဳင္ပြဲသမိုင္ကို ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပန္လည္ဆန္းစစ္နီလိမ့္ေမ။ ယင္းၿပိဳင္ပြဲ႔မွာ ပါတီႏွစ္ပိုင္းကြဲလားႏိုင္ေရ အေၾကာင္းရင္းကိုဆန္႔က်င္ၿပီးေက ထူးျခားေသာစြမ္းရည္ဟိေရ အာဖရိကႏြယ္ဖြားအေမရိကႏိုင္ငံသား ဘားရပ္အိုဘားမအား ရွိကိုေရာက္ေအာင္တိုးပီးလိုက္ေတ။ ေယေကေလ့ ဟဲလာရီကလိန္တန္ေရ အိုဘားမ၏အဓိက ေၾကာေထာက္ေနာက္ခံျဖစ္လာေရ။ သူမ၏ကန္ပိန္းတခုလံုးမွာ အားနည္းမႈ၊ အားသာမႈတိနန္႔အတူ လိမၼာပါးနပ္ေတေပၚလစီတခုက သူမ၏ပထမနာေမ “Hillary” ကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံနန္႔ ကမၻာတ၀ွမ္းကသိလားကတ္ေတ အခ်က္ပင္ျဖစ္ေတ။ အျမင္ဆံုးေျပာရေက “ေဒအမ်ိဳးသမီးကို ကိုပင္႐ို႔သိေရ။ အခ်ိန္အၾကာႀကီးသိၿပီးသားျဖစ္ေတ။ သူမ ဇာေလ၊ သူမ ဇာသူလဲ..ၾကစ္သည္ျဖစ္စီ၊ မၾကစ္သည္ျဖစ္စီ ကိုပင္႐ို႔သိႏွင္းၿပီးသားျဖစ္ေတ။” ဟဲဲလာရီေရ အမွန္ပင္ အရာရာတိုင္းမွာ စမ္းထလာေရအမ်ိဳးသမီးတဦးပါ။ သူမေရ သူမ၏ႀကီးမားေသာအာသီသ၊ မိခင္ဘ၀၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏အခ်စ္ကို ရင္ခုန္ေအာင္ဖမ္းစား ကဇာတ္ႏိုင္ေသာ ေယာက်္ားရာဂဆတိုးအရြယ္ေရာက္နီသူ လင္ေယာက်္ား၏အိမ္ေထာင္ေရး အံတုမႈတိကို ထည့္သြင္း႐ုပ္လံုးေဖၚယင္း သူမ၏လုပ္လိုေရပန္းတိုင္ကို ေရာက္ေအာင္လွမ္းႏိုင္ခေရ။ ေဂါင္းေဆာင္တိ၏စြမ္းရည္--ဟဲလာရီ႐ို႔ပိုင္--အံ့မခန္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဇာအမ်ိဳးသမီးလဲ ေအေလာက္ရွည္လွ်ားေရကန္ပိန္းမ်ိဳးကို ဆင္ႏႊဲႏိုင္ဖို႔။ အခ်ိန္အခိုက္အခါကို ႐ုပ္လံုးေဖၚစြာထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းအံ့ၾသဖို႔ေကာင္းေရ ေအာင္ျမင္မႈ တစိပ္တေဒသျဖစ္ေတ။ လူအရည္အခ်င္းကို နံပါတ္အလိုက္ ဇာကြက္ခ်ေဖၚျပရေက မရီြမတြက္ႏိုင္ေအာင္။ တခါတခါ ၿငိမ္သက္စြာေရာင္ျပန္ဟတ္ေတ။ တခါတခါ အုပ္နံရံတံတိုင္းႀကီးတခ်ပ္ပိုင္ ကာကြယ္ပီးတတ္ေတ။ အမ်ိဳးသားအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဦးတည္ရာလမ္းတေလွ်ာက္မွာ တဖက္တခ်က္ေပါက္နီေရ ၿပိဳင္ေညာင္ပင္ႀကီးတိနန္႔ ရိပ္သာလမ္းတခုပိုင္…။

ဘာသာျပန္

ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္သာႀကီး)

Glada Hudik

The Ten Secrets of Leadership ေဂါင္းေဆာင္မႈလွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ ဆယ္ခု (၃)

2011-05-19T13:12:00.000-07:00

3) Moral conviction is necessary –but only in moderation
ခိုင္ခံေရကိုယ့္က်င့္တရား ဟိဖို႔လိုေရပိုင္ လိုက္ေလ်ာ့ညီေထြမႈက်ဖို႔ေလ့ လိုေရ။

မိုင္ခီဘဲလ္လီ (Machiavelli) ေျပာေရပိုင္ အၿမဲတမ္းအက်င့္ဇာရိတၱေကာင္းမြန္ဖို႔ ႀကိဳးစားနီေရလူတေယာက္ အက်င့္ပ်က္ျခစားနီေရ လူ႔အသိုင္း၀ိုင္းထဲ ဘ၀ပ်က္ဖူးဖို႔ေလ့ လိုအပ္ေတ။ ပုဂၢိဳလ္အရေျပာရဖို႔ဆိုေက သမၼတဂ်ဲမီကာတာ (Jimmy Carter) ေရ ေကာင္းယိုင္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေရ လူတေယာက္ပါ။ ေယေကေလ့ ဆိုဗီယတ္က အာဖကန္နီစတန္ကို ၀င္သိမ္းပိုက္လိုက္ေတ အမွားတခုေၾကာင့္ အလြန္ခါးသီးနာက်ည္းမႈနန္႔ ျပစ္ဒါဏ္ပီးျခင္းခံရေအာင္ လမ္းခင္းပီးလိုက္ေတပိုင္ ျဖစ္နီေရ - ဆိုဗီယတ္ႏိုင္ငံရည္ရြယ္ခ်က္တိကို သူ၏ပကတိ႐ိုးသားမႈနန္႔ ျပန္ျပဳပ်င္ႏိုင္လိုက္စြာကို ေအအခ်က္က ေကာင္းေကာင္းေဖၚျပလားခေရ။ အေမရိကန္ၾသဇာေအာက္မွာ ကမၻာႀကီးမွ်တိမႈဟိနီေရဆိုစြာ သမတၱကာတာျမင္ခေရ။ ေလာကတခုလံုးနန္႔ဆိုင္ေရ လူ႔အခြင့္ေရးကို လူသားတိုင္းလိုက္နာသင့္ေရလို႔ေလ့ ယံုၾကည္သူျဖစ္ေတ။ သို႔ေသာ္ ကမၻာႏိုင္ငံအမ်ားစုက အစိုးရတိေရ သူ႐ို႔ျပည္သူတိကို လူ႔အခြင့္ေရးခ်ိဳးေဖါက္ျခင္း၊ ေနာက္ တျခားႏိုင္ငံတိကို ၀င္ေရာက္သိမ္းၿပီး ထိုႏိုင္ငံသားအခြင့္ေရးတိကို ခ်ိဳးေဖါက္ျခင္းတိကို သဘာ၀က်က် သေဘာေပါက္မႈနည္းေရ။

တခါက လိန္ကြန္ (Lincoln) ေထာက္ျပဖူးခေရ “အဖ်က္သမားတိနန္႔ ေျပအီးရစြာ တခုေလ့အဓိပၸါယ္မဟိ။ အၿပီးသတ္မ်ိဳးျဖဳတ္လိုက္စြာထက္ဆာေက တစိေခ်လူေျပာေကာင္းေအာင္ လုပ္ထား။ ေယေကေလ့ စိစပ္၀င္ၿဖီပီးေရလူကို ေအအေကာင္းတိ ေကာင္းအထင္ငယ္ကတ္ေတ။ ရြံ႔ကတ္ေတ။ သိမ္းထားလိုက္ ယင္းျပႆနာကို အခ်ိန္အတိုင္တာတခုထိ။ တခါတခါ အပ်က္သမားေပါက္စေခ်တိကို ခ်ယ္မႈန္းရစြာေလ့ ေကာင္းေကာင္း ေကာင္းေရလုပ္ရပ္တခုျဖစ္ေတ။”

က်န္ေတာ္႐ို႔တြိ႔ျမင္ႏိုင္ပါေရ။ လိန္ကြန္ေရ ဇာေလာက္ထိ ႀကီးမာေရအေႏွာက္အယွက္နန္႔ ရင္ဆိုင္လီရဖို႔လဲဆိုစြာ ေတြးၾကည့္ေက ျမင္ႏိုင္ေရ။ တခုေလ့မသိေရပိုင္ နီႏိုင္လိုက္သည့္တိုင္ေအာင္ သူေရ ျပည္သူၾကားမွာေလ့ မဆန္႔က်င္ခ။ သို႔ေသာ္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္သူ႐ို႔ကို ထိုးႏွက္၀င္ေရာက္ဖို႔က သြီးကြဲစီေရ၊ အျမင္စိမ္းလားစီေရ စြန္႔စားမႈတိကိုေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးေက လုပ္ဖို႔ကေလ့ခက္ေတ။ ယင္းအုပ္စုတိကေလ့ ႐ိုမာန္ကတ္သလိပ္ဂိုဏ္၀င္တိမဟုတ္သည့္အျပင္ အဖ်က္သမားတိကို ေၾကာေထာက္ေနာက္ခံ ျပဳနီေရ။ ႐ိုမာန္ကတ္သလိပ္မဟုတ္ေတ ဘုရားေက်ာင္းတိနန္႔ သူ႐ို႔၏ဂိုဏ္သားမ်ားကို အဆိုးဆံုးၿပိဳင္ဖက္ကို ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔အတြက္ မဟာမိတ္အျဖစ္လိုအပ္ခေရ။ အသစ္ေရာက္လာသူရို႔ကို ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမျပဳစီရေအာင္ဆိုေရပိုင္ အယင္ဟိၿပီးသားလူတိကို ကၽြန္ျပဳျခင္းကိုေလ့ ခ်ံဳ႔ခ်ရန္သာျဖစ္ေတ။

အမွားမဟိေရအစိုရဆိုစြာ မဟိ။ တခါတခါမွာ ရပ္တည္ခ်က္တခုကို အေလွ်ာ့မပီးတတ္ေတ ၾကံၾကံခိုင္ရပ္တည္ေရ အက်င့္တိကေလ့ ေဂါင္းေဆာင္တေယာက္ကို ၾကည္ညိဳေလးစားစီေရ။ ခ်ီးမႊမ္းေထာပဏေလ့ ျပဳစီေရ။ ေနာက္လိုက္ေကာင္းတိ ေပၚထြက္လာစီတတ္ေတ။ မာကိုးစ္ဘ႐ူးတ (Marcus Brutus) က ဂ်ဴးလီယတ္ဆီဆာ (Julius Caesar) ၏ ႀကီးမားေရရည္မွန္းခ်က္ကို သေဘာ႐ိုးနန္႔ဆန္႔က်င္မႈေၾကာင္း ဂ်ဴးလီယတ္ဆီဆာ၏ မဟာမိတ္ မခ္အန္ေထာ္နီ (Mark Antony) ႐ို႔ဘက္က ႐ိုေသေလးစားမႈ၊ ေထာက္ခံမႈတိကို ရဟိႏိုင္ခေရ။ သူေျပာခစြာက လူသတ္သမားတိကို ပုဂၢိဳလ္ေရးေအာင္ျမင္မႈနန္႔ မနာလိုအမုန္္းပြားမႈတိမွာ အသံုးမခ်သင့္။ ျခားနားမႈတခုက မင္းတပါးနန္႔တပါးအၾကား ဆီဆာ၏စစ္ဆင္မႈသႏၷဂၤဗ်ဴဟာကို အခြင့္ေရသမားတေယာက္အျဖစ္ စက္ဆုပ္ရြံ႔မုန္းလားကတ္ေတ။ ေနာက္ဆံုးမွာ အန္ေထာ္နီကို ကိုယ္ဂၤါအစိတ္ပိုင္ အစိတ္စိတ္အမႊာအမႊာျဖစ္ေအာင္ သတ္မိန္းပီးလိုက္စြာေရ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ လူသတ္မႈႀကီးကို က်ဴးလြန္လိုက္ေတ။ မိေပ်ာက္လို႔မရေရသမိုင္ႁကြီး တင္က်န္နီခေရ။

ဘာသာျပန္
ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)

The Ten Secrets of Leadership ေဂါင္းေဆာင္မႈလွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ ဆယ္ခု (၂)

2011-05-19T13:09:00.001-07:00

2) Inspiring rhetoric is necessary – but only in moderation.
ဥာဏ္ရႊင္စီေရ ေဟာေျပာမႈအတတ္ပညာ ဟိဖို႔လိုအပ္ေတ။ မွ်တမႈဟိဖို႔ေလ့လိုေရ။

တခါက နပိုလီယံေျပာဖူးခေရ “ေဂါင္းေဆာင္စြာ ေမွ်ာ္လင္းခ်က္ေရာင္ျခည္ကိုခ်ပီးေရ ေဖါက္သည္တေယာက္ျဖစ္ေတ။” ေဂါင္းေဆာင္တေယာက္ေရ ေမွ်ာ္တလင္းလင္းျဖစ္စီေရ ေမွ်ာ္လင္းခ်က္မ်ိဳးနန္႔ ေဟာေျပာမႈကို တတ္ကၽြမ္းေရ ပညာသွ်င္တေယာက္ျဖစ္ဖို႔ေလ့ လိုအပ္ေတ။

စက္တင္ဘာ 9/11 မွာ ျပည္သူ႐ို႔႔ႏွစ္လံုးသားထဲ အမွတ္ရစြဲက်န္ခေရမိန္းခြြန္းကို ေဟာေျပာၿပီးေနာက္မွာ လူတိုင္းကသမၼတဘူးခ်္ကို အီရတ္ကို၀င္တိုက္စီခ်င္ကတ္ေတ။ အထူးသျဖင့္ သူ႔မိန္းခြန္းကို ဂ႐ုတစိုက္နားေထာင္လိုက္ေတခါ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ျဖစ္ေတ တိုနီဘလီယာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ အေျပာဆိုသြက္လက္ေတ။ ေလးနက္အဓိပၸါယ္ဟိေရ။ ေယေကေလ့သြင့္ အလြန္႔အလြန္လွပေရ မိန္းခြန္းခၽြဲးျခင္းမ်ိဳးက အက်ိဳးရလာဒ္နည္းစီၿပီးေက အႏၵရာယ္ဘက္ကို ဦးတည္လားတတ္ေတ။ ဥပမာ…အာကာသဟင္းလင္းျပင္ ထိမ္းခ်ဳပ္မႈအႏၵရယ္နန္႔ပါတ္သက္လို႔ သမၼတရယ္ဂန္မိန္းခြန္းကိုၾကည့္ပါ “ေသခ်ေအာင္ ပထ၀ီၿမီႀကီးကို တိတ္တိတ္ေခ် လက္ထိတ္ခါတ္ထားလိုက္ကတ္ေမ။”

ဘဲလ္ကလိန္တန္အားသန္ရာ စိတ္အာ႐ံုကိုအထူးေစာင္းပီးၿပီးေက အရာရာတိုင္း ေခ်ာမြီ႔ေျပျပစ္လွပေရ အေျပာအေဟာမ်ိဳး။ ငယ္သည္ျဖစ္စီ၊ ႀကီးသည္ျဖစ္စီ-အကယ္၍-သင္၏မိန္းခြန္းေဟာေျပာမႈတိုင္း လွပေခ်ာမြီ႔နီပါက ျပည္သူ႐ို႔ သံေယာင္လိုက္ တုန္႔ျပန္တတ္ေတ။ ေနာက္တခု လွပေရစကားစုတိကို ျဖဳံးတီးသံုးစြဲထားမႈေၾကာင့္ ထူျခားေရအံ့တုမႈမ်ိဳးနန္႔ ရင္ဆိုင္လာရေရခါ သင္မွာေျပာဆိုရမည့္စကားစုတိ ကုန္ခန္းမႈနန္႔ အႀကီးအက်ယ္ရင္ဆိုင္ရတတ္ေတ။ ျဖန္ကလိန္ဒီ႐ိုးစ္ဘဲလ္က အခါအားေလွ်ာ္စြာ မိန္းခြန္းတိထဲမွာ၊ အလြန္႔အလြန္အေရးႀကီးေရအခါမ်ိဳးမွာ၊ နားေထာင္သူပရိတ္သတ္တိကို စိတ္၀င္တစား နားေထာင္လာစီရန္ ခ်င္းလင္းျပတ္သားေရ အသံုးအႏႈန္းတိကို သံုးေလ့ဟိေရ။ လူတိုင္းကစံထားထိုက္ေတ ႐ိုးစ္ဘဲလ္၏တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္၊ ဆံုးမေရစကားတခုမွာ “က်န္ေတာ္႐ို႔တခုကိုေလ့ ေၾကာက္နီစရာမလို၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေၾကာက္နီစြာရာ။” ျပည္သူတရပ္လံုးႏွစ္လံုးသားထဲမွာ အမွတ္ရက်န္ခေရ။ သူ႔ပိုင္ငါ့ပိုင္ ေျပာႏိုင္ေရစကားလံုးပါရာ။

ယင္းအျပင္ လူထုေဟာေျပာပြဲ႔တိမွာ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံၿပီး စိတ္ဓါတ္ၾကံခိုင္ေအာင္၊ အက်င့္ဇာရိတၱေကာင္းမြန္လာေအာင္၊ ျပဳျပင္လာႏိုင္ေအာင္ ေျပာင္ေျပာင္ပြင့္ပြင့္ ေျပာဆိုသင့္ေရ။ စီမံခန္႔ခြဲတီးျဖတ္သူတေယာက္ပိုင္ သီအိုဒို႐ိုးစ္ဘဲလ္က သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာလူထုကို အေရးမထားဘဲ “သူခိုးတိ၊ သူခိုးတိ” လို႔ ေခၚလိုက္ေတ။ ေဒါမာန္ထလာေရ မ်က္လံုးတိကိုျမင္လိုက္ေတခါ အေရာင္မဟိေရ အ႐ိုးခံအမွန္တရားကို ေျပာလိုက္ေတ။ ဥာဏ္အေျမႇာ္အျမင္ႀကီးနီျခင္းထက္ အႏွစ္သာရအျပည့္နန္႔ အားမာန္ဟိစီေရ စကားတိက ထိထိမိမိ ျဖစ္စီေရ။ စြဲမက္စီေရ။
သမၼတလိန္ကြန္- သူ၏ျပင္းထန္ေရ စိတ္ဆိုးမႈကို စကားလံုး ၈ လံုးနန္႔ ေဖၚျပခေရ- “ကပ္ဖားစားေကာင္တိရာ မမွားခေက၊ မွားစရာအေၾကာင္းတခုေလ့ မဟိ။” သ႔ူႏိုင္ငံေရးလုပ္ သက္တန္းကိုတခုလံုးကို ေအစကားလံုးနန္႔ ခ်ံဳေျပာခေရ။ ေဂါင္းေဆာင္တိုင္း သေဘာေပါက္နားလည္ထားဖို႔စြာတခုက ပကတိအမွန္ကိုဆန္႔က်င္ၿပီး စကားလံုးတိုင္း စကားလံုးတိုင္း စြမ္းရည္ပါ၀ါမဟိဆိုစြာကို ေကာင္းေကာင္းသိထားဖို႔လိုေရ။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္းက မူလန္းေက်ာင္းတခုမွာ ဆီးနိတ္လၽြတ္ေတာ္အမတ္ ဟဲလာရီကလိန္တန္က အိုဘားမ၏ အဘိုးတန္စကားလံုးတိကို ေ၀ဖန္လိုက္ေတ။ အိုဘားမ သြက္သြက္လက္လက္ တုန္႔ျပန္ခေရ။ အေျပာအေဟာကၽြမ္းက်င္ေရ တကၠသိုလ္ကဌိကေခ်တေယာက္ပိုင္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတခုမွာ မပစ္ပယ္ႏိုင္ေရျပည္သူလူထုကို ေကာင္းေကာင္းလႈံ႔ေဆာ္၊ ေျပာဆိုစည္း႐ံုးႏိုင္ခေရ။

ဟဲလာရီကလိန္တန္ကေလ့ ေထာက္ျပစရာအကြက္ေခ်တိ ဟိချပန္ေရ။ တတ္စြမ္းႏိုင္ေရ ေဂါင္းေဆာင္ႀကီး ဂ်ဲဖာဆြင္၊ လိန္ကြန္၊ မာတိန္လူသားကိန္း႐ို႔ပိုင္- အျမႇာ္အျမင္ဟိေရစကားလံုးတိနန္႔၊ တခါတခါမွာ ၿပိဳင္ဖက္ကိုအႏိုင္ရစီဖို႔၊ အလံုးစံုႏွိမ္နင္းဖို႔၊ တခါတခါမွာ သူမႏိုင္ကိုယ္မသာ ျဖစ္စီဖို႔၊ တခါတခါမွာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္မွ်တစီဖို႔၊ သဟဇာတက်စီဖို႔ ပင္ပန္းႀကီးစြာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခရေရ။

ဘာသာျပန္
ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)

The Ten Secrets of Leadership ေဂါင္းေဆာင္မႈလွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ ဆယ္ခု (၁)

2011-05-19T13:06:00.000-07:00

1) Character trumps brains – or at least formal education

၁) ဥာဏ္ဆင္ကဇာတ္တတ္ေတ ဦးေႏွာက္မ်ိဳး- မဟုတ္ေက အတန္းပညာဟိရေမ။

၀ီစတြန္ခ်ာခ်ဲလ္နန္႔ ေအဘရာဟန္လိန္ကြင္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး တကၠသိုလ္ပညာရပ္မ်ား တတ္ကၽြမ္းသူတိမဟုတ္။ အထင္ယွားဆံုးေဂါင္းေဆာင္ႀကီးတိၾကားထဲမွာ သူ႐ို႔နာမည္တိေရ ေအကုထက္ထိ ေက်ာ္ၾကားနီဆဲ။ ေနာင္ေလ့ေက်ာ္ၾကားႏိုင္ဆဲ။ ရစ္ခ်တ္နတ္ခ္ဆြန္နန္႔ ဂ်ိမီကာတာ႐ို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးေရ အလြန္စည္းကမ္းႀကီးေရ အေမရိကန္သမၼတတိေလာကထဲမွာ စည္းကမ္းအဟိဆံုးသမၼတတိအျဖစ္ နီရာယူထားႏိုင္ခေရပိုင္ အႀကီးအက်ယ္အႏၱရာယ္နန္႔ ရင္ဆိုင္ႏိုင္ရေရ သမၼတိေလ့ျဖစ္ႏိုင္ခေရ။

႐ိုနာရယ္ဂန္ေရ အပ်င္ႀကီးမႈ၊ နက္နက္ခ်ိဳင္းခ်ိဳင္လိမၼာပါးနပ္မႈမဟိေသာေၾကာင့္ မၾကာမၾကာ ပ်က္ရည္ျပဳခ်ဳံ႔ခ်ခံရတတ္ေတ။ ေယေကေလ့သြင့္ ယင္းမလိမၼာမႈနန္႔ပ်င္းရိမႈတိက သူမ်ားထက္တပန္းသာနီျပန္ေရ။ ေလဘီးယားႏိုင္ငံကို ျဖတ္ပ်ံသန္းလာေရ အေမရိကန္တိုက္လီယိုင္ေရ ႐ုတ္တရက္ပ်က္က်လုနီပါးျဖစ္နီေရအခ်ိန္မွာ သမၼတေရဂန္က အိပ္လို႔။ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေျဖယွင္းဖို႔စြာကိုထား လွည့္ေတာင္မၾကည့္ျဖစ္။ သူအိပ္မႊံနီေရအသံေၾကာင့္ တျခားလိုက္ပါလာေရႏိုင္ငံ့ေဂါင္းေဆာင္တိ စိတ္သက္သာရာ ရလားကတ္ေတ။ မ်က္ရည္က် ႀကြီကြဲနီဖို႔အစား တစံုတရာအတိုင္းတာထိ ပံုမွန္အနီအထား ျဖစ္နီျခင္းက ေခါတ္မွီေရ။ စိတ္ထားအၿမဲပံုမွန္က်ေရသမၼတအျဖစ္ ေအအျဖစ္ပ်က္က သာဓကျပလိုက္ေတ။

အမွန္ပါ။ ထင္ယွားေက်ာ္ေဇာခေရ အေမရိကန္သမၼတအမ်ားစုထဲမွာ လိမၼာပါးနပ္မႈအျပည့္စံုဆံုးထဲက ၀ူးဒေရာ၀ီလ္ဆြန္ကိုၾကည့္ကတ္ပါေမ။ မယံုႏိုင္ေလာက္ေတ အတန္းပညာအနိပ္ဆံုးနန္႔ အဘိုးတန္ပညာတတ္တိ နီပိုင္လပိုင္ေတာက္ပနီကတ္ေတ ၾကားထဲမွာ နံပါတ္တစ္ႏိုင္ငံ့ေဂါင္းေဆာင္နီရာကို ရယူႏိုင္ခေရ။ ဇာပညာတတ္တေယာက္ေလ့ လိုက္လို႔မမွီခ။ သူ႔ပိုင္မေက်ာ္ေဇာခ၊။

ဘာသာျပန္
ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)

ေက်ာင္းသားမဟုတ္ေသာေက်ာင္းသား (ႏြားေက်ာင္းသား) P II

2011-05-17T12:27:00.000-07:00

၀ပ္အိပ္နီေသာေဒလီ

“အို……နယူေဒလီ….နယူေဒလီ…..” စိတ္ထဲ ရည္ရြယ္ခ်က္မဟိဘဲ ျဗဳန္းဒိုင္းနီရာယူလိုက္၏။ လီယိုင္ပ်ံမွန္ျပတင္းေပါက္မွ ပထ၀ီၿမီႀကီး၌၀ပ္လ်က္ဟိနီေသာ နယူေဒလီၿမိဳ႔အား ေပေသာင္းခ်ီအျမင့္မွ လွမ္းျမင္နီရ၏။ ႏွစ္ေပါင္းတဆယ္ေက်ာ္နီထိုင္ခေသာ နယူးေဒလီၿမိဳ႔သည္ မြီးရပ္ၿမီမဟုတ္ေသာ္ေလ့ ခ်က္ျမႇဳတ္ၿမီအလား ေအာက္မိ့တမ္းတတတ္၏။ နယူေဒလီသို႔ျပန္ခ်င္ေသာ စိတ္အာသီသမ်ားႏွင့္ ေလးႏွစ္နိီးပါး ေထာင္ထဲဒုကၡေ၀ဒနာခံစားနီခရ၏။ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္၊ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ား ဆက္လက္ဟိနီလီၾကယင့္လား သို႔မဟုတ္ တျခားတျခားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ရႊိ႔ေျပာင္းနီထိုင္လားခကတ္ပ်ာလား ဟူ၍ကား တစံုတရာမသိရေခ်။ မိမိရို႔အား ေထာင္တြင္းသို႔ ေထာင္၀င္စာလာတြိ႔သူ ဆရာဦးခိန္ေမာင္ကလြဲလို႔ ဇာသူတဦးတေယာက္ကမွ် လာေရာက္သတင္းမီးျမန္းမႈ မဟိၾကေသာ္လည္း မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္း၊ အေပါင္းအသင္း၊ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ စိတ္ဓါတ္စိတ္ထားကား ေျပာင္လွဲလားမည္မထင္။

တခါတခါ ရန္ျဖစ္ၾက၊ တခါတခါမွာေလ့ အသက္ကိုထိ ရည္စူး၍ ရန္ျဖစ္ၾက၊ ဒါဏ္ရာရ ဆီး႐ံုတင္ၾကရသည့္ အႀကိမ္ကေလ့ မနည္း။ ကိုယ္သတ္ၿပီး ကိုယ္ကိုတိုင္ အသတ္ခံရသူကို ဆီးတင္ပီးရစြာေလ့ ဇာႏွစ္ခါ။ အိမ္ကႏွင္ခ်လို႔ အထုပ္ေခ်ကိုထမ္းလို႔ ဆင္းပီးရစြာေလ့ တမ်ိဳး၀မ္းနည္းဖို႔ အလြန္ေေကာင္း၏။ တခါတခါ အတူနီထိုင္ၾက၊ ခြင့္လႊတ္တတ္ေတ အျဖစ္ပ်က္တိကေလ့ အမ်ားအျပားဟိၾက၏။

မူးယစ္ဆီး၀ါးစြဲလို႔ အိမ္ေပ်ာက္ေတလူတိကေလ့ တပံုဟိၾက၏။ ကူးစားမရေရ ေရာဂါစြဲေလာက္ေအာင္ထိ ဘ၀ပ်က္သူကား မဟိၾကပါ။ တခါတေလ ကူညီႏိုင္ၾကေသာ္ေလ တခါတေလ ေယွာင္နီတတ္ၾက၏။ မူးယစ္ဆီးစြဲ႔နီေသာလူတိက စကားေျပာ အလြန္ေကာင္းၾက၏။ ႏႈတ္ခ်ိဳၾက၏။ နား၀င္ခ်ိဳေအာင္ေျပာတတ္ၾက၏။ ေယေကေလ့ ထမင္းတနပ္စာအတြက္သာ ျဖစ္တတ္ၾက၏။ ႏိုင္ငံေရး၊ အမ်ိဳးသားေရအတြက္ဆိုေက စိတ္၀င္တစား ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေရလို႔ တခါမဟိ။ အစည္းေ၀းၿပီးလားေက သူရာလူစြမ္းေကာင္း သံုးသပ္ေသဖန္ျပထားစြာေခ်တိက နားထဲကမက်ႏိုင္ေအာင္ နားေထာင္းလို႔ အလြန္ေကာင္း၏။

မိဘညီအစ္ကိုယ္ေမာင္ႏွစ္မ႐ို႔နန္႔ခြဲၿပီး တိုင္းတပါးမွာ အတူနီထိုင္လာၾကေသာ သူငယ္ခ်င္း၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တိကို ညီအစ္ကိုယ္အရင္းအသွ်ာတိကိုထက္ ခ်စ္ၾက၏။ တခုခုျဖစ္လို႔ ကူညီၾကရေက အသက္စြန္႔လို႔ ကူညီၾက၏။ လူမ်ိဳးေလ့ ခြဲျခားႏိုင္ပံုမေပၚ။ ေက်ာင္းသားဆိုေရ အသိစိတ္ဓါတ္နန္႔၊ ဒီမိုကေရစီဆိုေရ အသိစိတ္ဓါတ္နန္႔ ကူညီၾကသည္ကို တြိ႔ရ၏။ သို႔ေသာ္လည္း အမ်ိဳးသားေရးဆိုေရ ေဂါင္းစည္းေအာက္ကိုေရာက္လာလ်င္ အလွပလွ ရန္သူစိတ္ထားၾက၏။ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ မျပဳက်င့္ၾကေသာ္လည့္ စိတ္ထဲမွာကား အလြန္နက္ခ်ိဳင့္ေသာ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓါတ္တိကို တြိ႔ျမင္ၾကရ၏။ ခ်စ္ဖို႔အလြန္ေကာင္းေရ အက်င့္စ႐ိုက္ေခ်တိကို ပီးပီျပင္ျပင္ တြိ႔ျမင္ရ၏။ တန္ဘိုးမျဖတ္ႏိုင္ေရ ဘ၀အတြိ္႔အၾကံဳတိ ျဖစ္နီၾက၏။ ၀မ္းနည္းပက္လက္ေခ် စိုင္စားနီယင္း ၀ပ္အိပ္နီေသာေဒလီၿမိဳ႔ကို လီယိုင္ျပတင္းေပါက္က ေယွာင္းၾကည္နီ၏။

ေဒလီၿမိဳႀကီးသည္ အိႏၵိယသမိုင္း၀င္ျမစ္ႀကီးမ်ားအနက္ ျမစ္ႀကီးတစင္ျဖစ္ေသာ ယမူနာျမစ္အား ႏွစ္ဖက္ခြအိပ္လ်က္ သူ၏သြီးေၾကာသဖြယ္ခ်ဳပ္ခ်က္္ခတ္နီေသာ ကားလမ္းမတိနန္႔ ျမင္ကြင္းက အလြန္လွပ၏။ ရင္ထဲမွာ အီျမသလိုလို ခံစားရမိ၏။ တခ်ိန္က ဟိႏၵဳတ္မေခ်တိအလွကို မ်က္စိျပဴးထြက္ေအာင္ ၾကည့္ခကတ္ေတ က်န္ေတာ္႐ို႔ဘ၀တိ လႈိက္ကာတခ်ပ္ခ်ထားေရပိုင္ ခံစားရ၏။ ဟိႏၵဴလူမ်ိဳးတိမွာ အရပ္ျမင့္၊ အသား ညိဳ၊ မဲ၊ ၀ါ ေရာင္ျဖစ္ၿပီးေက သူ႐ို႔ကိုသူ႐ို႔ ကမၻာမွာ အျမင့္ဆံုးလူသားအျဖစ္ ခံယူၾက၏။ တခ်ိဳ႔မွာလည့္ မဟာဒုတ္လို႔ေခၚေသာ အတည္တက်နီထိုင္ျခင္းမဟိဘဲ ထိုေျပာင္ေဒေျပာင္ နီထိုင္ေရလူတိလည့္ ဟိၾက၏။ ေအကုေခါတ္မွာ သူ႐ို႔ကို လမ္းေဘးက ”ေဂ်ာ္ကီ“ လို႔ ေခၚၾက၏။ တခ်ိဳမွာလည့္ နာလာေျမာင္းပုတ္ကို ကိုးကြယ္ၾက၏။ ဘာသာေရးကြဲျပားမႈနန္႔ေျပာရလွ်င္ အိႏၵိယကို ဇာႏိုင္ငံလည့္လိုက္မွီမည္ မထင္။ ယင္းကဲ့သို႔ ဘာသာေရးကြဲျပားသကဲ့သို႔ ဇာတ္နိပ္ဇာတ္ျမင့္လည့္ ယင္းထက္ပိုလို႔ ကြဲျပားၾကသည့္ဟု ဆိုႏိုင္၏။ အျမင့္ဆံုးဇာတ္မွာ ျဗန္ေမာင္းဇာတ္ပင္ျဖစ္၏။ ဘာသာေရအယူသည္းသိမ္စြာမွာလည့္ ေအလူမ်ိဳးကဲ့သို႔ မဟိ။ ယင္းေၾကာင္း မူဆလင္ဘုရင္တိ ေခါတ္ေပါင္းေေျမာက္မ်ားစြာ သိမ္းပိုက္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ခေသာ္လည့္ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒကို စြဲၿမဲစြာဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ခေသာ လူမ်ိဳးျဖစ္၏။

ဟိႏၵဴမေခ်တိ အပ်ိဳရြယ္မွာ ၾကည့္လို႔အလြန္လွ၏။ ပ်ိဳရြယ္လြန္လာလွ်င္ သွ်ာရီ၀တ္ႏွင့္အိမ္ေထာင္သည္မ႐ို႔အလွကလည့္ ကိႏၵရီမ႐ို႔ကဲ့သို အိျႏၵရည္ဟိၾက၏။ ယိုင္ေက်းမႈကေလ့ အလြန္ရွိက်ေသာလူမ်ိဳးျဖစ္နီခါ သူ႐ို႔လႈပ္ယွားမႈတိုင္းသည္ အလြန္က်က္သရည္ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ က်န္ေတာ္အၾကစ္ဆံုးကိုေျပာပါဆိုလ်င္ ဟိႏၵဴ႐ိုးရာ၀တ္စံုကို ၀တ္လ်က္၊ ႏွဖူးမွာလည္းအနီကြက္ေခ်တကြက္ ကြက္လို႔ လမ္းေလွ်ာက္နီေသာ ဟိႏၵဴမေခ်တိ၏ အမူအယာကို စြဲမက္သည္သာမက ဘ၀ႏွင့္အမွ်မက္ေမာပါ၏လို႔ ေျပာရမည္ျဖစ္၏။

ေနာက္တခု အံ့ၾသဖို႔ အလြန္ေကာင္း၏။ အဂၤလိပ္တိ အိႏၵိယကို လြတ္လပ္ေရးပီးရန္ အစျပဳလာေသာအခါ မဟတၱမဂႏၵီ၏ႏိုင္ငံေရးပါးနပ္မႈေၾကာင့္ အိႏၵိယတိုက္ႀကီး ဟိႏၵဴလက္ထဲျပန္ေရာက္လာေအာင္ ႀကိဳးစားခသည္မွာ ကမၻာကၾသခ်ေလာက္ရေအာင္ ႏိုင္ငံေရးပရိယယ္ ကၽြမ္းက်င္၏ဟု ဆိုရမည္။ အဂၤလိပ္တိ အိႏၵိယတိုက္ႀကီးကို သိမ္းယူခစိုင္က မူဆလင္ဘုရင္လက္ထဲက ျဖစ္၏။ ကိုလိုနီ႐ို႔သေဘာသဘာ၀အရ ဇာသူလက္ကသိမ္းယခေလ ယင္းလူလက္ထဲသို႔ ျပန္အပ္ရသည့္ လကၡဏာဟိပံုေပၚ၏။ သို႔ေသာ္လည့္ ျပန္အပ္ရန္လုပ္လာေသာအခါမွာ မူဆလင္းေဂါင္းေဆာင္တိကို (လက္ဟိ) ပါကိစၥတန္ႏိုင္ငံကို လြတ္လပ္ေရး ခြဲယူစီၿပီး အိႏၵိယတိုက္ႀကီးကို ဟိႏၵဴလက္ထဲျပန္ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားခသည္မွာ မဟတၱမဂႏၵီႏွင့္ ဟိႏၵဴေဂါင္းေဆာင္႐ို႔၏ ထူးျခားေသာႏိုင္ငံေရးလႈပ္ယွားမႈ တရပ္ပင္ ျဖစ္၏။ ဤအခ်က္ကို ရခိုင့္ႏိုင္ငံေရးေဂါင္းေဆာင္းႀကီးတိ အရိပ္က်ခပံုမေပၚ။

ယင္းေၾကာင့္္ ရခိုင့္ႏိုင္ငံေရး၊ ေတာ္လွန္းေဂါင္းေဆာင္ႀကီး႐ို႔ကို ေခါတ္ရီစီးေၾကာင္းကို လိုက္မမွီေသာေဂါင္းေဆာင္မ်ားဟု က်န္ေတာ္ယူဆသည္။ ႏိုင္ငံေရးထိုးစစ္မဆင္တတ္ေသာ ႏိုင္ငံေရးေဂါင္းေဆာင္မ်ားဟု ယူဆမိသည္။ သို႔ေသာ္ ေခါတ္ရီစီးေၾကာင္းကို လိုက္မွီေသာ ပုဂၢိဳလ္တေယာက္ေယာက္ ေပၚေပါက္လာပါက ယင္းပုဂၢိဳလ္အား သူ႐ို႔၏ေနာက္လိုက္ျဖစ္လာစီရန္၊ သို႔မဟုတ္ သူရို႔၏လက္ကိုင္တုတ္ျဖစ္လာစီရန္ ၀ိုင္လုႀကိဳးစားၾက၏။ ထိ္ုကဲ့သို႔ မျဖစ္လာလ်င္ကား ၀ိုင္ပယ္ရန္ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾက၏။ ဤသည္မွာ ရခိုင့္ပညာတတ္မ်ိဳးခ်စ္လူတန္းစားႏွင့္ ရခိုင့္ပညာမတတ္မ်ိဳးခ်စ္လူတန္းစာ ကြာဟနီမႈတရပ္ကို ေအနိထ္ိျမင္တြိ႔ျခင္းျဖစ္၏။

ငါ…ေအေဒလီၿမိဳ႔ကို ဇာပိုင္ေရာက္ပါလတ္ေလခ်င့္…..အေတြးက ကန္႔လန္႔ျဖတ္ၿပီး ၀င္ပါလတ္၏။ ေဒလီၿမိဳ႔ကိုေရာက္ဖို႔ ေမဇူးရမ္းမွာ (Mizoram, one of states of India) ငါ သံုးႏွစ္နီပါး နီခသိမ့္ေရမလားကု……အေတြးတိက ဇာကိုေတြးလို႔ ေတြးရမွန္းမသိေအာင္ ၀င္လာၾက၏။ ဇာပင္ေျပာေျပာ ေမဇူရမ္းကို ပိုက္လိုက္လို႔မရ။ ၀ဲပပိုက္လိုက္က မရ။

ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္သာႀကီး)
Glada Hudik

ေက်ာင္းသားမဟုတ္ေသာေက်ာင္းသား (ႏြားေက်ာင္းသား) P I

2011-05-17T12:24:00.000-07:00

၀ီးလို႔က်န္လိုက္အိႏၵီယာ
“၀ီး…..၀ီးလို႔က်န္လိုက္အႏၵီယာ၊ လီယိုင္ေဆာင္ရာလိုက္ပါလာေရ၊ ကမၻာ့အေနာက္ဖက္ျခမ္းသို႔ေလ့…..” သာျခင္းေခ်တခု အသိအာရုံထဲ စီး၀င္လာသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ “၀ီး…၀ီးလို႔က်န္လိုက္ၿမိဳ႔စစ္ေတြ….” သာျခင္းစာသားကို တန္းသတိရလာ၏။ (၁၇) ႏွစ္ေက်ာ္ ၀ီးကြာနီရေသာ ရခိုင္ျပည္ႀကီးကို သတိရလာ၏။ မြီးရပ္ၿမီေခ်ာင္းသာႀကီးသည္ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ပိုင္ စကၡဳအာရံုထဲ ထင္း၍ေပၚထြက္လာ၏။ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္နီလိမၼည္ျဖစ္ေသာ ဖခင္ႀကီး၏မ်က္ႏွာအား ျမင္နီရ၏။ စာမပါး၊ သတင္းမၾကားဖူးရသိမ့္ေသာ ဖခင္ႀကီးကို ကိုယ္ခ်င္စာနာမိ၏။ မိဖရို႔မည္သည္ သားသမီးမ်ားအားထားသည့္ ေမာတၱာတရား ခန္းေျခာက္လားသည္ဟူ၍ မဟိ။ စာမလာ၊ သတင္းမႀကားေသာသားအား ဇာရပ္၊ ဇာေဒသမွာဟိနီလီမွန္း အတိက် မသိရေသာ္လည္း အသစ္နယ္စခန္းထဲမွ မကုန္မခန္းႏိုင္ေသာ ေမွ်ာ္လင္းခ်က္ႏွင့္အတူ သားအျပန္လမ္းကို မွန္းေမွ်ာ္နီလီဖို႔စြာ ေသခ်ာေရ။ ေယပင္ျငားေလ့ သားျဖစ္သူ၏ဘ၀ကံၾကမၼာကား မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားဟိရာ အသစ္နယ္စခန္းႏွင့္ နီးလာရမည့္အစား ကမၻာ့အေနာက္ဖက္ျခမ္းသို႕ တင္ပို႔ျခင္းခံနီရ၏။

ကာလာကတၱားၿမိဳ႔၏ ႏိုင္ငံတကာလီဆိပ္၌ ၿဗိန္တိန္ႏိုင္ငံေပါက္ဖြား ငွက္ဆင္ႀကီးတေကာင္ ဆိုက္ကပ္လ်က္ လိုက္ပါလားၾကမည့္ခရီးသည္္မ်ားအား ႀကိဳဆိုလ်က္ဟိ၏။ Kolkatta Police Security Control ေအာက္၌ဟိေသာ Airport Immigrant Custody ေလွာင္ၿခိမ့္ထဲမွ ျပည္ႏွင္ဒါဏ္ခံရေသာ ငွက္ေခ်ႏွစ္ေကာင္အား ဆြဲထုတ္ယူလာၾက၏။ လံုျခံဳေရးအျဖစ္ Kolkatta Police Security Control, Airport Security police and Border Security Force မွ တာ၀န္ဟိပုဂၢိဳလ္မ်ား ၀ိုင္းရန္လိုက္ပါလာၾက၏။ လီဆိပ္တခုလံုးဟိ ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသည္မ်ားသည္ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ကိုယ္ရံေတာ္အေစာင့္အေခွ်ာက္မ်ား ၀ိုင္းရန္လ်က္ဟိေသာ ျပည္ႏွင္ဒါဏ္ခံရေသာ ငွက္ေခ်ႏွစ္ေကာင္အား ၀ိုင္းၾကည့္နီၾက၏။

ကာလာကတၱားအၿခီိစုိက္္ Human Rights Law Network မွ ရွိနီ (Advocate) Debashis Barnajee သည္ သူႏွင့္အတူကိုင္ေဆာင္လာေသာ- တခါသံုးဆြီဒိန္ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္၊ လီယိုင္လက္မွတ္မ်ား၊ transit Waiver Request လက္မွတ္မ်ား၊ Refugee Certificates မ်ား၊ United Nations High Commission for refugee-India ၏ Protection Officer မွ ေထာက္ခံစာမ်ား၊ Home Department of Govd. of West Bangel မွ Deputy Secretary to the Govd. of West Bangel-Mr Shri A.K Saha ၏ အေထာက္အထားမ်ား၊ Deputy Commissioner of Police, Security Control, Security Control Organization of West Bangel မွ အေထာက္အထားစာရြက္စာတမ္းမ်ား၊ Home Department, Government of West Bangel, Joint Secretary ၏ အေထာက္အထားမ်ား၊ The Under Secretary to the Gvod. Of India, Ministry of Home affairs ၏ အေထာက္အထားစာရြက္စာတမ္းမ်ား၊ order to Deport and exit Permission from High Court အမိန္႔စာ၊ Memorandum of Appeal from Original Order စာရြက္စာတမ္း၊ Central and West Bangel Government’s Decision to Allow to Leave for Sweden စာရြက္၊ The Judgement of 1^st Court and The judgement of High Court to pushback to own country တရားစီရင္ခ်က္စာရြက္စာတမ္းမ်ားအား တခုခ်င္းစီယွင္းျပ၍ ၄င္းဖိုင္တြဲမ်ားကို က်န္ေတာ္ရို႔အား လႊဲပီးလိုက္၏။ ေနာက္ထပ္လားရမည့္ လမ္းခရီးစိုင္ကို ယွင္းျပလ်က္ က်န္ေတာ္ရို႔အား ေဒၚလာ (၆၃) ျပားစီ ခြဲပီးလာ၏။

“This’ the first money we have after 4 years in jail.” ျပဳတ္မႏုံးမ်က္ႏွာႏွင့္ က်န္ေတာ္ ပ်က္လံုးထုတ္သေရာ္လိုက္၏။
“I pray you may have more money after reaching Sweden” ရွိနီမွာ မရွက္တရွက္ျပံဳလ်က္ ျပန္ေျဖ၏။
“Ok, lets have coffee or tea before boarding” က်န္ေတာ္ေဆာ္ၾသလိုက္သည္။ လံုးျခံဳေရးတာ၀န္ဟိပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦး၊ ရွိနီႏွင့္က်န္ေတာ္႐ို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေကာ္ဖီဆိုင္မွ လဘက္ရည္မွာေသာက္နီၾကယင္း ၀ိုင္ရံလ်က္ဟိေသာ လံုျခံဳေရးပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ရွိနီရို႔သည္ က်န္ေတာ္ရို႔ႏွင့္ပါတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးနီၾက၏။ တခ်ိဳ႔ကလည္း အစိုးရအားျပစ္တင္ေ၀ဖန္ၾက၏။ တခ်ိဳ႔ကလည္း အိႏၵီယာဒီမိုကေရစီသည္ စစ္မွန္ေသာဒီမိုကေရစီမဟုတ္ ဆိုၾက၏။ ဦးစားပီးဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ ဗ်ဴရိုကေရစီစနစ္ႏွစ္ခုက စစ္မွန္ေသာအိႏၵီယာဒီမိုကေရစီစနစ္အား ခ်ဳပ္ကိုင္ဖ်က္စီးလိုက္သည္ဟု ဆိုၾက၏။ ဘဂၤလီဘာသာစကားျဖင့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးနီၾကေသာ္လည္း သူရို႔၏ေဆြေႏြးမႈအားလံုးကို သေဘာေပါက္လိုက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူရို႔၏ေဆြးေႏြးမႈထဲ ၀င္၍ က်န္ေတာ္၀င္ေျပာလိုက္သည္ “Indian Democracy is not full democracy. It is 45 number in the list of world democratic countries. So, how can it be genuine. Ya, I agree it is favouritism, not democratism. But in media you are loudly saying India is the biggest democratic country in the world. It is really not true” လံုျခံဳေရးအဖြဲ႔တခုလံုး မ်က္စိမ်က္ႏွာ ပ်က္လားၾက၏။ သို႔ေသာ္ ထိုလံုျခံဳေရးအဖြဲ႔ထဲမွ ဒုတိယတာ၀န္ဟိသူတဦးက “We should not compare with western countries. Situation’s not same and our country has a lot of problems. Our democracy is, we can say totally, copy from British Bureaucracy and still it’s going on. In your case we lost our country’s dignity in the international democratic surface.” အကင္းပါးတတ္ေသာ လံုျခံဳေရးတာ၀န္ဟိသူ အႀကီးဆံုးတေယာက္က “lets move, lets move. Boarding already starts” ၾကားျဖတ္လိုက္၏။ လီယိုင္ထက္သို႔တက္သည့္လက္မွတ္ (Boarding Card) ျဖတ္ယူလိုက္ၿပီး Emigrant gates မ်ားအား အစစ္အေဆးမဟိ ျဖတ္ေက်ာ္လာၾကသည္။ ေနာက္ဆံုး လီယိုင္ထက္မတက္ခင္ ျဖတ္ေက်ာ္ရမည့္ Emigrant gate ကိုကား ၀ိုင္းရံလိုက္ပါလာၾကေသာ လံုျခံဳေရးအဖြဲ႔သားမ်ား ၀င္ခြင့္မရေသာေၾကာင့္ လံုျခံဳေရးတာ၀န္ဟိသူမ်ားကို တေယာက္ခ်င္း လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္၍ ေက်းဇူးတင္စကားမ်ား ေျပာျပလိုက္၏။ တံကါး၀နား ေမွ်ာင္ရပ္နီေသာ က်န္ေတာ္ရို႔ရွိနီ ( Debashis Banerje) အားလက္ဆြဲ၍ “Thank you very much and please tell my regards to Director of Human Right Law Network. You tried so hard which could pull off our lives from the graveyard of military junta. You had done great job and had great success.” ေက်းဇူးတင္စကားမ်ားျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ယင္း ကိုယ္ခႏၶာခ်င္းႏြီးထြီးစြာ ဖက္လိုက္ၿပီးေနာက္ လွည့္ထြက္လာ၏။ “As soon as you reach, call me, don’t forget it, Ok” ရွိနီမွ ဖုန္းေခၚရန္ သတိပီးလွမ္းေအာ္လိုက္၏။ “hti kay cha ထိေကေခ်” (ေကာင္းဗ်ာ စိတ္ခ်) လက္ေထာင္ျပလိုက္၏။

ပလစတိတ္အိပ္ တေယာက္တလံုႏွင့္ က်န္ေတာ္ရို႔ႏွစ္ေယာက္ လီယိုင္ဟိရာတံခါးနားသို႔ လွည့္မထြက္ခင္ “Hello Securities..” ရပ္ေစာင့္ၾကည့္နီၾကေသာ လံုျခံဳးေရးအဖြဲသားမ်ားအား “Good Bye, India. Good Bye India, Good bye…….” အသံတႀကီး လက္ျပႏႈတ္္ဆက္မႈအား လိုက္ပါလားၾကမည့္ ခရီးသည္မ်ားသည္ က်န္ေတာ္ရို႔အား ၀ိုင္းလွည့္ၾကည့္နီၾက၏ အမ်ားအာရံုစိုက္လာမွန္းသိလိုက္သည့္ေနာက္ ေနာက္တႀကိမ္ထပ္ေအာ္လိုက္၏။ “Good Bye India” ေအာ္သံၾကားရေသာ လူအုပ္က မ်က္ႏွာကိုမ်ားျပံဳ႔လ်က္ “ Par karl ho gija na ki…Mar hta khara ho gija bhai? ဇာေလ..႐ူးလားပ်ာလား၊ ဥေႏွာက္ပ်က္လားပ်ာလား အစ္ကို” ေျပာနီၾက၏။ အမ်ားအာရုံစိုက္လာမွန္း သိလိုက္ရသည့္ေနာက္ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္ေအာ္လိုက္္၏။ “Good Bye India”

မိုင္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ၀ီးကြာေသာခရီးကိုပ်ံသန္းရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္နီေသာ ၿဗိန္တိန္ႏိုင္ငံေပါက္ဖြား ငွက္ဆင္ႀကီးသည္ တာ၀ီးလမ္းမႀကီးသို႔ တလွမ္းခ်င္း လွမ္းထြက္ခြာလာ၏။ လိုက္ပါလာၾကမည့္ ခရီးသည္မ်ားအား လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရမည္ တာ၀န္၊ မေတာ္တဆ အႏၵရာယ္တခုခုၾကံဳလာပါက ရင္ဆိုင္ေျဖယွင္းရမည့္ နည္းလမ္းမ်ားကို အေသးစိတ္ တီဗြီမွတဆင့္ ယွင္းျပေၾကျငာလာ၏။ ဧရာမငွက္ဆင္ႀကီးသည္ တနာရီလ်င္ မိုင္ (၂၀၀) ေက်ာ္ အျမန္ႏႈန္းျဖင့္ ေပေပါင္းေသာင္းခ်ီျမင့္ေသာအျမင့္သို႔ ခုန္ေပါက္ပ်ံတက္လိုက္၏။ ထိုင္ခုန္ေနာက္မွီသို႔ ေၾကာျမဳတ္လားေအာင္ ဆြဲယူလိုက္၏။ ႏွစ္လံုးတဖုန္းဖုန္းခုန္လား၏။ ေဂါင္းမူးလား၏။ ကိုယ္ခႏၶာ၌ အတြင္းအားမဟိမွန္း သိလိုက္ရ၏။ လိုအပ္သည့္ အျမင့္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ကာလာကတၱားျမိဳ႔အား တပါတ္၀ဲပ်ံလိုက္ၿပီး သူလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ဦးတည္ပ်ံသန္းနီ၏။

၀ိတိုရိယျပတိုက္ (Victorious Museum)၊ ဟာ၀ါရာတံထားႀကီး (Hawara Bridge)၊ ႏွင့္ တျခားျမတ္ႏိုးဖြယ္ျမင္ကြင္းမ်ားအား အထက္စီးမွ လွမ္းျမင္ရ၏။ လီယိုင္ေမာင္၊ လီယိုင္မယ္မ်ား သည္ရည္သည္ရက္၊ အေဖ်ာ္ရည္မ်ားႏွင့္ နတ္သုတၱာကဲ့သို႔မႊီးႀကိဳင္ေသာ အစားအေသာက္မ်ားအား မိုးထက္စာစားေသာက္ၾကရန္ ၀ီငႇလာၾက၏။ “Sir, breakfast. Would you like to any juice or soft drink?” “A glass of Brandy and one beer, please” မွာလိုက္၏။ ဘရန္ဒီတက်ိတ္ မ်ိဳေသာက္လိုက္သည္။ ေလးႏွစ္နီးပါး မေသာက္မစားဖူေသာ ဥေဏွာက္က ခ်ာလပါတ္လည္လားပါ၏။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေဂါင္းရိုင္မူးလာ၏။ ဘီယာဗူးကို ရွိကခုန္ကပ္ စားပြဲခုန္ေခ်ကိုဆြဲထုတ္၍ တင္ထားလိုက္ၿပီး အေတြးးနယ္ခ်ဲ႔လိုက္၏။

တသက္လံုးမမိ့မေပ်ာက္ႏိုင္ေသာ အေခ်ခါလူႀကီးသူမရို႔ေျပာစကားကို သတိရလာ၏။ “စိတၱလင္ကာလက္သမားငါးရာ ငွက္ဆင္လုပ္လို႔ ရခိုင္ျပည္ကထြက္ၿပီးလားခလီေရလတ္” အဆိုဟိ၏။ “ငွက္ဆင္” ဆိုေသာေ၀ါဟာရကို အေခ်ခါ လံုးစိပါတ္စိနားမလည္ခပါ။ “ငွက္ဆင္” ၏ အဓိပၸါယ္ကို ယွင္းျပပါဆိုလ်င္ က်န္ေတာ္ရခိုင္သားတေယာက္ျဖစ္ေကေလ့ မယွင္းျပတတ္ပါဟု ရိုးသားစြာ ၀န္ခံရပါလိမၼည္။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္က နယူေဒလီ၌ ထရိပူရျပည္နယ္မွ ေက်ာင္းတက္နီၾကေသာ အိႏၵိယရခိုင္လူငယ္ရို႔နန္႔ တြိ႔ဆံုလိုက္ရသည့္အခါ “ငွက္ဆင္” ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရကို ယွင္းယွင္းလင္းလင္း သေဘာေပါက္လိုက္၏။ “Airplane” ကို ထရိပူရရခိုင္ရို႔ ငွက္ဆင္ဟုေခၚၾကပါ၏။ ရခိုင္ရို႔၏ စစ္မွန္ေသာရခိုင္ဘာသာစကား၊ ေ၀ါဟာရမ်ားသည္ အိႏၵိယရခိုင္သားမ်ား၊ ဘဂၤလားရခိုင္သားမ်ားၾကား၌ ခါးေထာက္ရွင္သန္နီၾကပါ၏။ သို႔ေသာ္ ထိုစစ္မွန္ေသာ ရခိုင္ေ၀ါဟာရမ်ားအား ဇာသူတဦးတေယာက္မွ စာထက္အကၡရာ မတင္ႏိုင္ၾကေခ်။ ခါးေထာက္ရွင္သန္နီေသာ ရခိုင္ေ၀ါဟာရ၊ စကားစုမ်ားသည္ ဟိႏၵဴ၊ ဘဂၤလီရို႔၏ ၀ါးမ်ိဳမႈေလာင္ရိပ္ေအာက္၌ အခ်ိန္တိုကာလအတြင္း ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ကြယ္လားရပါလိမၼည္။ ထိုနည္းတူ လက္ဟိရခိုင္ျပည္တြင္း၌ သံုးစြဲေျပာဆိုနီၾကသည့္ ရခိုင္ဘာသာစကားၾကား၌ ဗမာေ၀ါဟာရ၊ စကားစုမ်ားကို ငွားယူသံုးစြဲနီၾကသည္မွာေလ့ လူမ်ိဳးေပ်ာက္ရမည့္ အလြန္ႀကီးမားေသာအႏၵရာယ္ႀကီး တခုပင္ျဖစ္၏။ က်န္ေတာ္စီးႏွင္းလိုက္ပါလာေသာ လီယိုင္ပ်ံကို အယင္ကရခိုင္ရို႔ “ငွက္ဆင္” ဟု ေခၚၾကလီဟန္တူ၏။ အကယ္၍ စိတၱလင္ကာလက္သမားငါးရာရို႔၏ ဒႏၵာရီသည္ အကယ္စင္စစ္မွန္ကန္ခပါက စက္ယႏၵရားျဖင့္ ထပ်ံႏိုင္ေသာ “ငွက္ဆင္” သိုမဟုတ္ “Air-plane-လီယိုင္ပ်ံ” ကို ကမၻာမွာ အေစာဆံုးတီထြင္ဖန္တီးခသူမွာ ရခိုင္သားျဖစ္ႏိုင္ဖြယ္ဟိ၏။ ေယေကေလ့သြင့္ လက္ဆုတ္လက္ကိုင္ျပန္ရန္ကား ဇာမွာေလး သက္သီအေထာက္အထား။

“Hello, good morning passengers. We are flying over New Delhi, the capital of India. We hope you’ve had breakfast. Thanks.” နား၀င္ခ်ိဳသာစြာျဖင့္ လီယိုမယ္တဦး ေၾကာ္ျငာလိုက္၏။ အို…ေအပိုင္ႏုညံသိမ္မႊီ႔ေရ ရခိုင္သူမေခ်တေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ရေက ဇာေလာက္ေကာင္းခီဖို႔ေလးခ်င့္။ မယားလိုခ်င္နီယာလားသိ ငါ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပံဳ႔မိ၏။

ဆက္ေမွ်ာ္ပါ။

ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)
Glada Hudik

ဖုန္းကြယ္ခံကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီ (Hidden Colony)

2010-01-27T08:24:00.000-08:00

“ကိုလိုနီ” (Colony) ဆိုလ်င္ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံတခုက တျခားအင္အားငယ္ႏိုင္ငံတခုကို (သို႔မဟုတ္) ႏိုင္ငံအမ်ားကို သေဘာတူသည္ျဖစ္စီ၊ မတူသည္ျဖစ္စီ စစ္ေရးအရက်ဴးေက်ာ္ ၀င္ေရာက္သိမ္းပိုက္ၿပီး အခ်ဳပ္အခ်ာကိုထိမ္းခ်ဳပ္ကာ လက္ေအာက္ခံႏိုင္ငံျပဳလုပ္သည္ဟု ေယဘူယနားလည္ၾကသည္။ “ကုန္ၾကမ္းထုတ္ ကုန္ေခ်ာယူ” ဆိုသည့္ စီးပြားေရအရေသာ္၄င္း၊ စစ္ေရးအရ “အေစာင့္ေယွာက္ခံႏိုင္ငံ” အျဖစ္၄င္း၊ သို႔မဟုတ္ “ရွိတန္းစစ္စခန္း” အျဖစ္၄င္း၊ ႏွစ္ခုစလံုးအတြက္ေသာ္၄င္း၊ ႏိုင္ငံတကာနယ္ခ်ဲ႔မ်ား က်င့္သံုးခသည့္နယ္ၿမီမ်ားျဖစ္သည္။

ယိုင္ေက်းေသာနယ္ခ်ဲ႔မ်ားသည္ မိမိရို႔အက်ိဳးအျမတ္ရဟိေရးအတြက္ နယ္ခ်ဲ႔ခံနယ္ၿမီးမ်ား တိုးတက္ေရးကို အာရံုစိုက္ခကတ္သည္။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး၊ ပညာေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ ယိုင္ေက်မႈ၊ အဖက္ဖက္မွ ေဒသခံမ်ားတိုးတက္ေအာင္ ဖန္တီးခကတ္သည္။ ေဒသခံအလိုေတာ္ဟိမ်ား တိုးတက္လီ နယ္ခ်ဲ႔မ်ားအျမတ္ရလီ။ တခ်ိန္တည္းမွာ အလိုေတာ္ဟိမဟုတ္ေသာ ေဒသခံမ်ား အျမင္က်ယ္လာလီ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲမ်ား ေပၚထြက္လာလီ ျဖစ္၏။

ယင္းေၾကာင္း မတိုးတက္ေသာေဒသမ်ားမွာ ေဒသငယ္မွေဒသႀကီးသို႔၊ ၿမိဳ႔ျပႏိုင္ငံမွ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံအဆင့္သို႔ ျမင့္မားခကတ္ရသည္။ လြတ္လပ္ေသာအမ်ိဳးသားမ်ားႏိုင္ငံ၊ ဓနသဟာယႏိုင္ငံ၊ အေစာင့္ေယွာက္ခံႏိုင္ငံမ်ား ေပၚထြန္းလာၾကသည္။ မတူကြဲျပားျခားနားေသာ ယိုင္ေက်းမႈ၊ ရိုးရာဓေလ့မ်ား၊ လူနည္းစုမ်ား ရွင္သန္တည္တံ့ေရးကို အေလးပီးခသည္။ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားဟိခသလို၊ ဆိုးက်ိဳးမ်ားလည္း အေျမာက္အမ်ားဟိခပါ၏။ နယ္ခ်ဲ႔ခံႏိုင္ငံမ်ား၏ လူသားအရင္းျမစ္မ်ား၊ သဘာ၀အရင္းအျမစ္မ်ားကို နယ္ခ်ဲ႔ႏိုင္ငံမ်ားက သူရို႔အက်ိဳးအျမတ္အတြက္ ဘက္စံုအသံုးခ်ခကတ္သည္။ နယ္ၿမီမ်ားကိုမူ ေဒသခံျပည္သူမ်ား ဆႏၵမပါဘဲ သူရို႔အုပ္ခ်ဳပ္ရလြယ္ေအာင္ အျခမ္းျခမ္းစိတ္ျဖာကတ္သည္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမ်ားကို ကိုလိုနီကၽြန္စိတ္မ်ား သြတ္သြင္းထားခကတ္သည္။ နယ္ခ်ဲ႔မ်ားကို အသွ်င္သခင္မ်ားဟု အျမင္ေရာက္စီေအာင္လုပ္ၾကသည္။ ေတာ္လွန္လိုစိတ္မ်ား ကင္းမဲ့ေအာင္ဖန္တီးထားၾကသည္။ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာ ကမၻာ့ကုလသမဂၢက ႏိုင္ငံတကာနယ္ခ်ဲ႔စနစ္ (International Colonialism) ခ်ဳပ္ၿငိမ္းလားပ်ာဟု ေၾကျငာလိုက္ခ်ိန္မွာ မလြတ္လပ္သိမ့္ေသာ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၀င္ႏိုင္ငံမ်ားအတြက္ အက်ပ္ရိုက္လားရသည္။ ယင္းအခ်ိန္မွာ ကမၻာႀကီး၌ အုပ္စု (၃) စု ခြဲထားသည္။ အရင္းသွ်င္ကမၻာကို ပထမကမၻာ၊ (1st World)၊ ဆိုခ်ယ္လစ္ကမၻာကို ဒုတိယကမၻာ (2nd World)၊ လြတ္လပ္စႏိုင္ငံမ်ားကို တတိယကမၻာ (3rd World) ဟူ၍ ခြဲျခားထားခကတ္၏။

သို႔ေသာ္ လြတ္လပ္စကမၻာအတြင္း (ႏိုင္ငံမ်ားအတြင္း) မလြတ္လပ္သိမ့္ေသာအမ်ိဳးသားမ်ား ေျမာက္မ်ားစြာဟိနီသိမ့္သည္။ သမိုင္အရ ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္းႏွင့္ နီလာေသာအမ်ိဳးသားမ်ားကို ျပည္သူ႔ဆႏၵမပါဘဲ ကမၻာ့နယ္ခ်ဲ႔မ်ားက ဤတတိယကမၻာအတြင္း ထည့္သြင္းထားခကတ္၏။ သူရိုု႔သည္ မလြတ္လပ္သိမ့္ေသာ ကုိလိုနီမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ကမၻာ့ကိုလိုနီစနစ္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းလားပ်ာဟု ေၾကာျငာလိုက္ခ်ိန္မွာ ေဒသႏၵရကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႔မ်ား (Regional Colonists) လက္ေအာက္မွာ ၄င္းရို႔က်န္ဟိနီခရ၏။

ဤလြတ္လပ္စကမၻာမ်ားသည္ ကမၻာနယ္ခ်ဲ႔မ်ားက ေဒသခံျပည္သူမ်ား (၀ါ) လူမ်ိုးမ်ားဆႏၵကိုမယူဘဲ သူရို႔အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အဆင္ေျပမႈ၊ နယ္ခ်ဲ႔အခ်င္းခ်င္းသေဘာတူညီမႈမ်ားအေပၚ ေအာက္ၿခီခံၿပီး နယ္ၿမီမ်ားခြဲျခားမႈအေပၚ လူမ်ိုးတမ်ိဳးထက္ပို၍နီထိုင္ေသာ တိုင္းျပည္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဤတိုင္းျပည္မ်ားတြင္ တခ်ိဳ႔က လူ႔အခြင့္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရဟိေရးကို အာမခံခ်က္ဟိၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရ တန္းတူအခြင့္ေရးမ်ားဟိေသာ ဖိုင္ဒရယ္ႏိုင္ငံအျဖစ္၄င္း၊ ကြန္ဖိုင္ဒရယ္ႏိုင္ငံအျဖစ္၄င္း တည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကၿပီး၊ ဤအခြင့္ေရးမ်ားမပီးေသာႏိုင္ငံမွာ ေဒသႏၵရကိုလိုနီစနစ္ (Regional Colonialism) ကို ဆက္လက္က်င့္သံုးလားၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ကမၻာက ၄င္းေဒသႏၵရကိုလိုနီနယ္ခ်ဲမ်ား (Regional Colonists) ကို နယ္ခ်ဲ႔မ်ားဟု မသတ္မွတ္ၾကသျဖင့္ သူရို႔သည္ “ဖုန္းကြယ္ခံ နယ္ခ်ဲ႔မ်ား (Hidden Colonists)” ျဖစ္လာၾက၏။ သူရို႔လက္ေအာက္မွာ နယ္ခ်ဲ႔ခံအမ်ိဳးသားမ်ားသည္ “ဖုန္းကြယ္ခံ ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီ (Hidden Colony)” ျဖစ္လာၾကရသည္။ ဤသည္ကို စတုတၳကမၻာ (4th World) ဟု သတ္မွတ္ရမည္။ ေအနိကမၻာတြင္ “ကိုယ္စားျပဳမခံရေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ားအဖြဲ႔ (Unrepresented Nations and Peoples Organiztion – UNPO)” သည္ စတုတၳကမၻာ (4th World) အဖြဲ႔၀င္ ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီမ်ားအသင္း ျဖစ္သည္။ တမ်ိဳးေျပာရပါလ်င္ မလြတ္လပ္သိမ့္ေသာ ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီမ်ား၏ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ (Shadowed UN) ျဖစ္သည္။ ဤအ၀ိုင္းအ၀န္းက လြတ္လပ္လားလ်င္ (UNO) ၏ အဖြဲ႔၀င္ျဖစ္လာရမည္။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ (UNPO) ၏ ေႀကြးေၾကာ္သံသည္ “လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံမ်ားျပည္ေထာင္စု (Federation of Independent State) ျဖစ္လာသည္။ က်န္ေတာ္ရို႔ (NUPA) သဘာပတိႀကီး အခင္-ေမာင္စိန္ညြန္႔က ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာ “လြတ္လပ္ေသာလူမ်ိဳးမ်ား ဆႏၵအေလ်ာက္ ပူးေပါင္းနီထိုင္ေသာ စနစ္ (Voluntary Association of Free Nations) ကို က်င့္သံုးလားမည္ဟု မဟာမိတ္မ်ား (KNU, KNPP, KIO, MNSP, DPNS and PLF) ရို႔ႏွင့္ တြိ႔ဆံုစိုင္က ေျပာၾကားဖူးခပါသည္။

ေအနိ ဗမာျပည္ေထာင္စုေခၚ ႏိုင္ငံတြင္ ခ်မ္း၊ ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ မြန္၊ ရခိုင္ရို႔သည္ ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ဗမာစစ္အာဏာသွ်င္သည္ နယ္ခ်ဲ႔ပုန္း (Hidden Colonist) ျဖစ္သည္။ ဤကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီစနစ္ (Hidden Colonialism) တြင္ နယ္ခ်ဲ႔စစ္အာဏာသွ်င္ နအဖ က ဗမာမဟုတ္ေသာလူမ်ိဳးမ်ားကို ဗမာမႈျပဳ (Burmanization) ရန္ ေအာက္ပါစနစ္မ်ားကို က်င့္သံုးနီသည္။
၁) ဗမာယံုးသံုးအမ်ိဳးသားေရး၀ါဒ (Burman Official Nationalism)
၂) ဗမာေဒသကို စီးပြားေရးအရ ဗဟိုျပဳ၀ါဒ (Economic Centralism)
၃) ယိုင္ေက်းမႈအရ ၀ါးမ်ိဳမႈ (Cultural Hegemonism)
၄) ကိုလိုနီသြီးသားေရာေႏွာမႈ (Colonial Assimilation) မ်ားကို က်င့္သံုးနီသည္။
အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ နအဖစစ္အာဏာသွ်င္လက္ေအာက္ ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီမ်ားသည္ ေအာက္ပါ စနစ္ဆိုးေအာက္တြင္ ဗမာမႈျပဳျခင္း (Burmanization) ခံနီရသည္။
၁) တဆင့္ခံလူမ်ိဳးငယ္မ်ား (Sub-nation Status)
၂) ရႊိ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား (Migrant Workers)
၃) ယိုင္ေက်မႈဓေလ့ထံုးစံမ်ား ဖ်က္္ဆီးခံရျခင္း (Cultural Genocide)
၄) လူမ်ိဳးေပ်ာက္ကြယ္ျခင္း (National Extinction or Ethnic Cleansing) အထိ ေရာက္လားရမည္။

ဗမာယံုးသံုးအမ်ိဳးသားေရး၀ါဒ (Burman Official nationalism)
“ဗမာျပည္သည္ တို႔ျပည္၊ ဗမာစကားသည္ တို႔စကား၊ ဗမာစာသည္ တို႔စာ၊ ဗမာျပည္ကို ခ်စ္ပါ၊ ဗမာစကားကို ေလးစားပါ၊ ဗမာစာကို ျမတ္ႏိုးပါ” ဟူ၍ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ဗမာပါလီမာန္အစိုးရေသာ္၄င္း၊ စစ္အာဏာသွ်င္အစိုးရေသာ္၄င္း ေၾကြးေၾကာ္က်င့္သံုးၾကပါသည္။ ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္နီသည့္ကာလက ဗမာလူမ်ိဳးတရပ္လံုးကို အမ်ိဳးသားေရစိတ္ဓါတ္ တက္ၾကြစီရန္သံုးခစိုင္ မွန္ခသေလာက္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ဆက္လက္က်င့္သံုးျခင္သည္ အျခားအမ်ိဳးသားမ်ားအား “၀ါးမ်ိဳေရး” မူကို က်င့္သံုးရာေရာက္သည္။ ေအနိဗမာမဟုတ္ေသာ အမ်ိဳးသားေဒသမ်ားတြင္ ဤေၾကြးေၾကာ္သံမ်ားႏွင့္အတူ နအဖစစ္အစိုးရက “ဗမာ” လုပ္နီသျဖင့္ ဗမာမဟုတ္ေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ “လူမ်ိဳးငယ္မ်ား” (Sub-nations) အဆင့္သို႔ က်ေရာက္ခရသည္။ မိမိရို႔၏ယိုင္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးစံမ်ား၊ အမ်ိဳးသားလကၡဏာမ်ား ၀ါးမ်ိဳးခံခရသည္။ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓါတ္မ်ား ေလ်ာ့က်လာခရသည္။ ေနာက္ဆံုး မိမိရို႔အမ်ိဳးသားကို ျမတ္ႏိုးစိတ္ကုန္ခန္းလာၾကသည္။ ဤသည္မွာ မိမိရို႔လူမ်ိဳးေပ်ာက္ကြယ္ရမည့္လမ္းကို လက္ပိုက္ထိုင္ၾကည့္နီရျခင္းျဖစ္သည္။

ဗမာေဒသကိုစီးပြားေရးအရ ဗဟိုျပဳျခင္ (Economic Centralism)
လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးသည္ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ၏ စီပြားေရးအသက္သြီးေၾကာျဖစ္သည္။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ျဖတ္ေတာက္ခံရေသာ ေဒသသည္ စီးပြားေရးပ်က္ၿပိဳရမည္သာျဖစ္သည္။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးကို အမွီသဟဲျပဳနီရေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းသွ်င္မ်ား စီးပြားပ်က္ရသည္။ ေယဇူႏွင့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္ေသာေဒသသို႔ ေျပာင္ရႊိ႔လားရသည္။ စက္ရံုအလုပ္ရုံမဟိေသာေဒသသည္ ကုန္ၾကမ္းထုတ္၊ ကုန္ေခ်ာပို႔ခံရေသာ ကိုလိုနီစ်ီးကြက္ျဖစ္ရ၏။ ယင္းေဒသမွ ပညာတတ္မ်ားသည္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ၿပီး စက္ရုံအလုပ္ရုံဟိရာေဒသသို႔ ရႊိ႔ေျပာင္းလားရသည္။ ေအန ိဗမာေဒသကို လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ထားသည္။ ကုန္ေခ်ာစက္ရံုမ်ား ဗမာေဒသတြင္ ဗဟိုျပဳတည္ေဆာက္ထားသည္။ စီးပြားေရးဗဟိုခ်က္မ ျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးထားသည္။ ဗမာမဟုတ္ေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားေဒသမွ စီးပြားေရးအဆင္မေျပသူမ်ား၊ အလုပ္လက္မဲ့မ်ား၊ ပညာတတ္မ်ား ဗမာေဒသသို႔ မလြဲမေယွာင္သာ ရႊိ႔ေျပာင္းလားခရသည္။ အမိ်ဳးသားမ်ားေဒသတြင္ လူဦးရည္ေလ်ာ့နည္းလာရသည္။ ဥေဏွာက္ယိုစီးမႈမ်ား ျဖစ္လာရသည္။ အမ်ိဳးသားမ်ားေဒသ၌ အတတ္ပညာသွ်င္မ်ား၊ အသိပညာသွ်င္မ်ား မိမိၿမီကိုစြန္႔ခြာ လားၾကရသည္။

ယိုင္ေက်းမႈအရ ၀ါးမ်ိဳမႈ (Cultural hegemonsim)
ဗမာစာကို ယံုးသံုးစာ၊ ဗမာစကားကို ယံုးသံုးစကား၊ ဗမာ့ယိုင္ေက်းမႈကို အမ်ိဳးသားယိုင္ေက်းမႈအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ရာမွ တျခားဗမာမဟုတ္ေသာ အမ်ိဳးသားမ်ား၏ စကား၊ စာပီ၊ ယိုင္ေက်းမႈစေသာ အမ်ိဳးသားစလကၡဏာမ်ား ေမွးမွီလားရသည္။ ယိုင္ေက်းမႈ၀ါးမ်ိဳခံလိုက္ရသည္။ ဤသည္မွာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး၏ အမ်ိဳးသားေရစိတ္ဓါတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ခံလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းစီသည္။ အျခားတဖက္မွာ ဗမာျပဳျခင္းကို အတင္ႀကီးစိတ္ ျဖစ္ေပၚစီ၏။ မိမိလူမ်ိဳးႏွင့္ယိုင္ေက်းမႈကို အထင္ငယ္အျမင္ငယ္ ျဖစ္စီပါသည္။

ကိုလိုနီသြီးေရာေႏွာမႈ (Colonial Assimilation)
ယင္းကဲ့သို ဗမာအမ်ိဳးသားေရးကို ျပည္ေထာင္စု၏ ယံုးသံုးအမ်ိဳးသားေရးအျဖစ္ ဖန္တီထားျခင္း၊ ဗမာျပည္ကို စီးပြားေရးဗဟိုခ်က္မ ဖန္တီးလိုက္ျခင္း၊ ဗမာယိုင္ေက်းမႈကို ႏိုင္ငံေတာ္ယိုင္ေက်းမႈအျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္ျခင္းမ်ားသည္ ဗမာမဟုတ္ေသာ တျခားအမ်ိဳးသား၏ ဘ၀တည္ၿငိမ္မႈကို ပ်က္စီးစီသည္။
၄င္းရို႔၏ယိုင္ေက်းမႈမ်ားကို ၀ါးမ်ိဳးလႊမ္းမိုးလိုက္ျခင္းသည္ ထိုလူမ်ိဳးကို ေပ်ာက္ပ်က္စီသည္။ အမ်ိဳးသားလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အသိတရားအရေသာ္၄င္း၊ ရုပ္ဘ၀အရေသာ္၄င္း၊ ခံစားခ်က္၊ ခံယူခ်က္မ်ား ေျပာင္းလဲလာရသည္။ အမ်ိဳးသားဘ၀ေပ်ာက္ကြယ္ခရသည္။

ယင္းေၾကာင္း ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီဘ၀က်ေရာက္နီရေသာ အမ်ိဳးသားမ်ား၏ ေနာက္ဆံုးဘ၀မွာ “လူမ်ိဳးဆိတ္သုဥ္းမႈ (၀ါ) ေပ်ာက္ကြယ္မႈ” ျဖစ္သည္။ ငါရို႔သည္ မိမိရို႔လူမ်ိဳးဆိတ္သုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းမွ ငါရို႔လူမ်ိဳးကို ကယ္တင္ရမည္။ ဤလုပ္ငန္းသည္ မ်ိဳးဆက္တဆက္ၿပီးတဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းေဆာင္ရြက္ရမည့္ သမိုင္ပီးတာ၀န္ျဖစ္သည္။ ငါရို႔သည္ ေနာင္မ်ိဳးဆင္မ်ားအား “အခ်ံဳးပီး၀ါဒ (Defeatism) ကို သမိုင္းဆိုးမြီအျဖစ္ မပီးအပ္သင့္။ ငါရို႔၏အဖိုးအဖီးမ်ားသည္ ငါရို႔ကို ဤဆိုးမြီမ်ား မပီခ၍ ေအနိတိုင္ အမ်ိဳးသားဘ၀ အာမခံခ်က္ဟိမည့္ အမ်ိဳးသားေရးတာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ရန္ တာ၀န္ပီးခသျဖင့္ ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္နီျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာင္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကိုလည္း ဆက္လက္လက္ဆင့္ကမ္းရမည္ ျဖစ္သည္။ နိဂုံးခ်ဳပ္ရလ်င္ ႏိုင္ငံတကာကိုလိုနီစနစ္မွာ လူမ်ိဳးမ်ားရွင္သန္တိုးတက္မႈဟိခသေလာက္ ေဒသႏၵရကိုလိုနီတြင္ တနည္း ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီစနစ္တြင္ လူမ်ိဳးဆိတ္သုဥ္းမႈကို ျဖစ္ေပၚစီသည္ျဖစ္၍ ငါရို႔အမ်ိဳးသားမေပ်ာက္ပ်က္၊ မဆိတ္သုဥ္းရေအာင္ အမ်ိဳးသားတည္တံ့ရွင္သန္ေရးအတြက္ ငါရို႔ႏွင့္တကြ ေနာင္မ်ိဳးဆက္မ်ားသည္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ဆက္လက္တိုက္ပြဲ၀င္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ငါရို႔၏အမ်ိဳးသားဘ၀ ရွင္သန္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ရာတြင္ ပထမအဆင့္အားျဖင့္ လူမ်ိဳးမေပ်ာက္ရေအာင္ ဘက္ေပါင္းစံုမွ ခုခံကာကြယ္ရမည္မွာ ရခိုင္သားတိုင္းတာ၀န္ျဖစ္သည္။

“ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ဆံုးျဖတ္ဖန္တီးခြင္မဟိေသာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးသည္ ဂုဏ္က်က္သရည္လည္းမဟိ၊ တန္းတူေရးလည္းမဟိ၊ အမ်ိဳးသားဘ၀လံုျခံဳမႈႏွင့္ နယ္ၿမီတည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးလည္း အာမခံခ်က္မဟိ။”

(မွတ္ခ်က္။ ။ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ “ဗမာ” မႈျပဳခံရေသာ ရခိုင့္လူအဖြဲ႔စည္း၏ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ား။

၁) အယင္ကာလက ရခိုင့္လူ႔အဖြဲစည္းမွ ရခိုင္ရို႔သည္ ရခိုင္ျပည္တြင္ အလုပ္လက္မဲ့ဘ၀ကို ေျဖယွင္းႏိုင္ရန္အတြက္ ရြင္ဂ်ာ (Migrants) ဘ၀ျဖင့္ စီးပြားေရးဗဟိုခ်က္မအျဖစ္ ဖန္တီးထားေသာ ဗမာေဒသသို႔ မလြဲမေယွာင္သာ ေျပာင္းရႊိလားၾကရသည္။ သူရို႔သည္ မည္သည့္နီရာသို႔ပင္ေရာက္ေရာက္ အိမ္ေထာင္ျပဳခ်ိန္ေရာက္လ်င္ မိမိရို႔ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေသာ္၄င္း၊ မိမိရပ္ရြာမွေသာ္၄င္း လားေရာက္အိမ္ေထာင္ျပဳေလ့ ဟိၾကသည္။ လူမ်ိဳးျခား၊ ဘာသာျခားမ်ားကို အိမ္ေထာင္ျပဳေလ့ မဟိ။ ယွားယွားပါးပါး အိမ္ေထာင္ျပဳမိခလ်င္လည္း ၄င္းမိသားစုသည္ ရခိုင္မိသားစုသာျဖစ္ခရပါသည္။ ေအကုကာလတြင္ကား လံုး၀ေျပာင္းလဲလားပ်ာျဖစ္၏။ ရခိုင္-ခ်မ္း၊ ခ်င္း-ရခိုင္၊ မြန္-ရခိုင္၊ ရခိုင္-ကယင္၊ ရခိုင္-ဗမာ စသည္ျဖင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳမိခလ်င္ ရလာေသာသားသမီးမ်ားမွာ ဗမာျဖစ္လားရသည္။ ယင္းထက္ဆိုး၀ါးသည္မွာ အမိရခိုင္-အဖရခိုင္ျဖစ္လ်က္ “ကၽြန္ေတာ္ဗမာ” ျဖစ္နီၾကပါ၏။ မိဖမ်ားထိမ္းသိမ္းမႈ အထူးအေရးႀကီးလာသည္။

၂) အယင္က ရခိုင္ရို႔သည္ မိမိဘာသာစကားကို အျမတ္တႏိုးတန္ဘိုးထား ေျပာၾကသည္။ သားသမီးမ်ားကို အျပင္တြင္ဗမာစကား သို႔မဟုတ္ တျခားဘာသာစကား ေျပာခ်င္သေလာက္ေျပာ ျပႆနာမဟိေသာ္လည္း အိမ္ကိုေရာက္လ်င္ ရခိုင္စကား (မိခင္စကား) ကိုသာ ေျပာစီသည္။
ေအကုမူ သားသမီးမ်ားဗမာစကား (၀ါ) ဘာသာျခားစကားကို အိမ္တြင္းေျပာနီသည့္အခါ နားေထာင္ေကာင္းသလိုလို မိဖမ်ားကလိုက္ေျပာၾကသည္။ မိဖိမ်ားကိုယ္တိုင္ ဘာသာျခားစကားကို လိုလိုခ်င္ခ်င္ ေျပာနီၾကသည္။ တခ်ိဳ႔ဆိုလွ်င္ ရခိုင္ျပည္မွဗမာျပည္ဖက္ကူးသည္ႏွင့္ ရခိုင္စကားမေျပာတတ္ပါပ်ာ။ ယင္းထက္ဆိုးသည္မွာ ရခိုင္အသံႏွင့္ထိန္း၍မရ၊ ဗမာအသံျဖင့္ ထိန္းမွရသည့္ အဆင့္ျဖစ္နီပါသည္။

၃) စာပီႏွင့္ ပါတ္သက္လာလွ်င္ ေအနိ႔ဗမာစာသည္ပင္လ်င္ ရခိုင္စာျဖစ္နီသည္။ ဗမာစာမူလသည္ ရခိုင္စာျဖစ္သည္။ ျမေစတီေက်ာက္စာက သက္သီျပနီပါသည္။ (သို႔ေသာ္ လက္ဟိျမန္မာစာသည္ ဗမာေ၀ါဟာရ လႊမ္းမိုးထားသည္)။ အယင္က ရခိုင္ျပည္တြင္း ျမန္မာစာကိုျပလ်င္ ရခိုင္ရို႔ရခိုင္အသံႏွင့္ ဖတ္ၾကပါသည္။ ဗမာဆရာ၊ ဆရာမမ်ား (၂) လ (၃) လ အၾကာတြင္ ရခိုင္ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား ျဖစ္လားၾကရသည္။ ေအကုမူ ရခိုင္ျပည္တြင္း “ျမန္မာစာ” ကို “ဗမာအသံ” ျဖင့္ ဖတ္ရမည္ဟု နအဖ က အတင္းအဓမၼခိုင္းေစလာသည္။ ဤလုပ္ရပ္အားလံုးသည္ “ဗမာမႈ” ျပဳခံနီရေသာ ရခိုင္သားရို႔၏ ဘ၀မွန္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ပုန္းကိုလိုနီဘ၀ ေနာက္ဆံုးလားရာလမ္းသည္ “ရခိုင္လူမ်ိဳးဘ၀” ေပ်ာက္ကြယ္ေရးပင္ျဖစ္သည္။

စည္းရံုးေရးႏွင့္ျပန္ၾကားေရဌာန
ရခိုင္ျပည္အမ်ိဳးညီညြတ္ေရးပါတီ (NUPA)

2009-12-03T05:02:00.003-08:00

စစဘာသာေရးဆိတ္သုန္မႈႏွင့္ ျမန္မာမႈျပဳခံရခိုင္စာပီ

သမုဒၵရာ၊ ေတာေတာင္ရီၿမီ၊ လီ၊ ၾသကာသေလာက ျဖစ္ေပၚခၿပီး သက္ဟိသတၱ၀ါ၊ လူတရိစၦာန္အစဟိသည္ျဖင့္ေပၚထြန္းခသည့္ သတၱေလာကႀကီးကုိသခၤါရေလာက၏ ျပဳပ်င္ေျပာင္းလဲ စီမံဖန္တီးမႈမွာ ႏွစ္ပရိေစၦဒ အသခၤ်အသခ်ၤာ ၾကာျမင့္ခပါသည္၊၊ အသိညာဏ္ဟိေသာ လူသတၱာ၀ါရို႔ ေလာကသုံးပါးကုိ စုိးမုိးခကာ လူသားရို႔၏ယုိင္ေက်းမႈကုိ တည္ေဆာက္ခပါသည္၊၊ ေခါမ၊ ေရာမေခတ္မ်ားမွ အေနာက္တုိင္းယုိင္ေက်းမူ၊ အရွိတိုင္း ယုိင္ေက်းမႈမ်ား ျဖစ္ထြန္းရန္ေက်ာက္ေခတ္၊ သံေခတ္စသျဖင့္ ေခတ္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ ျဖတ္သန္းလာခရပါသည္။ ထုိသုိ႕ ျဖတ္သန္းလာခရာ၌ လြန္ခေရ ႏွစ္ေထာင္စုကာလအတြင္းမ်ားမွာ လူ႔ယုိင္ေက်းမႈသည္သိသာထင္ရွားစြာ တုိးတက္ခပါသည္၊၊
ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူျခင္း၊ ခရစ္ေတာ္မီြးဖြားျခင္းစေသာ ဘာသာအယူ၀ါဒမ်ားသာမက လူမူေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး၊ စာပီယုိင္ေက်းမႈမ်ားလည္း လြန္ခေရေထာင္စုႏွစ္မ်ားကာလအတြင္း ေအာက္ၿခီတည္ခေပသည္၊၊ ယင္းေအာက္ၿခီစတည္ခသည္ႏွင့္အတူ ရခုိင္ႏုိင္ငံသည္လည္း
ေက်ာက္ေခတ္မွသည္ လူသား႐ို႕စုိက္ပ်ဳိးျခင္း၊ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ျခင္း၊ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ျခင္းအထိ ယုိင္ေက်းနီၾကသည့္ အေထာက္အထားမ်ားကို တြိရပါသည္၊၊

ဒါြရ၀တီသံတြဲပင္ျဖစ္ပါသည္။ လြန္ခေရ ႏွစ္ေထာင္စုမ်ားစြာကပင္ ရခုိင့္ႏုိင္ငံသားရို႔႕ ၿမိဳ႕ျပကၽြန္းရြာမ်ားဖြဲ႔စည္းကာ ဘုရင္မ်ားအုပ္ခ်ဳပ္ေသာႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ခပါသည္၊၊
ရခုိင့္ႏုိင္ငံအဖုိ႕ကား ဗုဒၶဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားဟိစုိင္က ဓည၀တီေခတ္၊ စႏၵသူရိယမင္းလက္ထက္ ဘုရားသွ်င္အားပင့္ဖိတ္၍ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသွ်င္သည္ ရခုိင္ျပည္သုိ႔ၾကြေရာက္ကာ မဟာမုနိရုပ္ထုေတာ္အားသြန္းလုပ္ရန္ခြင့္ျပဳေတာ္မူခလီပါသည္၊၊

သခၤါရမတည္ျမဲျခင္းတရား၊ ဗုဒၶ၏အဘိဓမၼာကိုနာယူကာ ကနိထိတုိင္ ခုိင္လုံေသာဗုဒၶဘာသာ ယုိင္ေက်းမူကုိရဟိခပါသည္၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္အတူ စာပီယိုင္ေက်းမႈမွသည္ ပိသုကာအတတ္၊ ပညာရပ္မ်ားအထိ တိုးတက္ဖြံ႔ြၿဖိဳးလာခပါသည္၊၊ စႏၵသူရိယေခတ္မွစတင္ကာ ဓည၀တီ၊ ေ၀သာလီ၊ ေလးၿမိဳ႕၊ ေျမာက္ဦးေခတ္အထိစီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ စာပီယုိင္ေက်းမႈမွာ
အထြတ္ထိပ္သုိ႔ေရာက္ဟိခပါသည္၊၊ သုိ႔ေသာ္ေျမာက္ဦးေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းမွာကား တုိင္းတပါး၏ယုတ္မာမႈေၾကာင့္ ပ်က္စီးျခင္းမလွပ်က္စီးခရပါသည္၊၊

ရခုိင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ဤကဲ့သုိ႕ သမုိင္းအမြီအႏွစ္မ်ားႏွင့္အတူ တေခတ္ၿပီးတေခတ္ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမူေရး၊ စာပီယုိင္ေက်းမႈ ဖံ႕ၿြဖိဳးတိုးတက္ခသည္ကို ရခိုင္ျပည္သူ ျပည္သားမ်ားအားလုံး အသိပင္ျဖစ္ပါသည္၊၊ ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားလည္းသိၾကပါ၏၊၊

ကနိကမၻာ့အလယ္တြင္လူမ်ိဳးတမ်ိဳးသည္ လြတ္လပ္ေသာလူမ်ိဳးတမ်ိဳးအျဖစ္ ဆက္လက္တည္တံ့ခုိင္ျမဲလုိလွ်င္ မိမိရို႔၏ဘာသာတရား၊ ေနာက္ခံသမုိင္း၊ စာပီယုိင္ေက်းမူမ်ားကို မိမိရို႔ဆင့္ပြားသိနားလည္ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးရန္လိုအပ္ပါသည္၊၊ သိနားလည္ႏုိင္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကရမည္ ျဖစ္ပါ၏။ ထုိ႕ေၾကာင့္ မိမိရို႔၏စာပီ၊ ဘာသာတရား၊ ယုိင္ေက်းမႈသမုိင္းမ်ားကို သိနားလည္ခ်စ္ျမတ္ႏုိးရန္မွာ ရခိုင္သားအားလံုး၏ အလြန္အေရးႀကီးေသာ တာ၀န္ႀကီးတရပ္ျဖစ္ပါသည္။

ရခုိင္လူမ်ဳိးရို႔မွာလည္း ရခုိင္ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ရခိုင္လူမ်ိဳးကို ကမၻာ့အလယ္တြင္ တင့္တယ္ထည္၀ါစြာ ျမင္လုိၾကားလုိပါလွ်င္ မိမိရို႔၏စာပီ၊ ဘာသာတရား၊ ယုိင္ေက်းမႈသမုိင္းကို ရခုိင္သူရခုိင္သားရို႔ ထုတ္ေဖာ္ရြီးသားၾကရန္၊ သိနားလည္ရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကရန္ လိုအပ္ေပသည္၊၊ ထိုသို႕ျဖစ္ေပၚလာစီရန္လည္း ရခုိင့္စာပီပညာသွ်င္မ်ားႏွင့္ ရခုိင့္ေတာ္လွန္ေရး ေဂါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား (၀ါ) ရခုိင့္မ်ဳိးခ်စ္ျပည္ခ်စ္မ်ားမွာ ပုိ၍တာ၀န္ဟိပါသည္။

ရခုိင္စာပီယုိင္ေက်းမႈကုိမွ ရခုိင္မ်ိဳးခ်စ္ျပည္ခ်စ္ေဂါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားက တန္ဘုိးမထား၊ မခ်စ္မျမတ္ႏုိးလွ်င္ ဇာပုိင္ မ်ိဳးခ်စ္ျပည္ခ်စ္ေဂါင္းေဆာင္ဟု အကၽြႏု္ပ္ရို႔ေခၚဆိုႏိုင္ပါမည္နည္း။ (အမ်ိဳးသားစည္းလံုးညီညြတ္မႈ) ဆိုပ်ာာ စကားလံုအလွပလွေခ်သံုးၿပီး
မိုးဦးက်ဖားေခ်တိပိုင္ လိုင္ေၾကာတင္းေအာင္ ျငင္းနီကတ္ေတရခိုင္အမ်ိဳးသား ေတာ္လွန္ေရးေဂါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ကိုလည္း တိြဖူးပါသည္။ သူရို႔သည္ (ရီမခ်ိဳးဘဲ သနပ္ခါးႏွိမ္းထားေသာ တလင္ကြာမဆမႏွင့္ ထပ္တူျဖစ္၏)။ ယင္းပိုင္အရည္အခ်င္းညံ့ဖ်င္းေသာ ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈႏွင့္ ဇာပုိင္ အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီညြတ္မႈကို တည္ေဆာက္၍ ရႏုိင္ပါမည္နည္း။ ရခုိင္စာပီမထြန္းကားသမွ်ကာလပတ္လံုး ရခုိင္အမ်ိဳးသားစည္းလံုးညီညြတ္မႈကုိ ဇာခါလည္း တည္ေဆာက္၍ ရႏုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ၊၊

ေအနီရာမွာ စာရီြးသူတစိ့ေခ်တင္ျပခ်င္ပါသည္။ စာရီြးသူသည္အိႏၵိယႏုိင္ငံ မီဇူရမ္ျပည္နယ္သုိ႔ (၁၉၉၄) ခုႏွစ္တြင္ ရခုိင္ဒုကၡသည္မ်ားအေရးကိစၥေၾကာင့္ လားေရာက္ခီပါသည္၊၊ ဗာကိစၦရီဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၌ တညဥ့္တည္းခုိနီရာတြင္ ေစာင္တည္ေတာင္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္အသွ်င္ႀကီးေကသရအပါအ၀င္ တျခားမိတ္ေဆြပန္းဇင္းပ်ိဳမ်ားႏွင့္ စကားလက္ဆုံက်ဖူးခပါသည္။ စကား၀ုိင္း၌ ရခုိင္ျပည္ေရ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္က၄င္း၊ ဗမာလက္ေအာက္က၄င္း၊ ပဇာေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရးမရပါသနည္း။ ရခုိင္သူ
ရခုိင္သားသည္၄င္း၊ ရခုိင့္ေတာ္လွန္ေရးသည္၄င္း၊ ဇာေၾကာင့္စည္းလုံးညီညြတ္မႈ ၿပိဳကဲြနီရသနည္း။ စကားရပ္ႏွစ္ခုထြက္လာပါသည္။

သူ႕အျမင္ကိုယ့္အျမင္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးယင္းႏွင့္ အေျဖမရျဖစ္နီပါသည္၊၊ စာရြီးသူသည္ ရခိုင္ျပည္၏ ဘာသာတရားဆိတ္သုန္နီမႈ၊ ရခုိင္စာပီမထြန္းကားမႈေၾကာင့္ ရခိုင္သားကရခိုင္သားကို အသိအမွတ္မျပဳမႈ။ အျပန္အလွန္မေလးစားမႈမ်ားေၾကာင့္၊ ရခုိင္သားမ်ား၊ စာရိတၱပ်က္ျပား၍ စည္းလံုးညီညြတ္မႈမရျခင္းျဖစ္ပါသည္ဟု ေဆြးေႏြးျပပါသည္၊၊
စည္းလုံးညီညြတ္မႈမဟိျခင္းေၾကာင့္ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ကေသာ္၄င္း၊ ဗမာလက္ေအာက္ကေသာ္၄င္း၊ လြတ္လပ္ေရးမရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရခိုင္သားက ရခိုင္သားကိုအသိအမွတ္မျပဳမႈ အဓိကဗီဇလကၡဏာသည္ ရခိုင္စာပီမွာ မူတည္ပါသည္။ ရခုိင္စာပီႏွင့္ ဘာသာတရားထြန္းကားလွ်င္ ရခုိင္သားမ်ားညီညြတ္ကာ လြတ္လပ္ေရးအရသာကို ခံစားစံစားရစြာ ေကာင္းေကာင္းၾကာလားခဗ်ာ ျဖစ္ပါ၏။ ဤသည္ကုိ ဘာကိစၦရီဆရာေတာ္ႀကီးကလြဲလုိ႔ အရာတဦးတေယာက္၏လက္ခံမႈကိုမွ မရခပါ။

ဘာသာေရးဆိတ္သုန္မႈ
ဘာသာေရးဆိတ္သုန္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ စာရြီးသူကိုယ္တိြ တခ်ိဳ႕ကိုတင္ျပပါမည္။ စာရြီးသူရို႔ရြာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၌ အျမင့္တမုိက္ခန္႔ေရႊဘုရား (၁၅) ပါး၊ ေငြဘုရား (၂၅) ပါးကုိ ငယ္စုိင္ခါကပင္သႀကၤန္က်တုိင္း ရီႊအုပ္ထဲကယူၿပီး ဘုရားရီခ်ိဳးရာတြင္ ျမင္ဖူးေလ့ဟိပါသည္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ဘုန္းႀကီးျမဲေလ့မဟိပါ။

တရက္နိမွာဘုန္းႀကီးတပါး ေက်ာင္းလာထုိင္ပါသည္၊၊ မ်ားမၾကာခင္ ေရႊဘုရားတပါးႏွင့္ေငြဘုရားသုံးပါး စေပ်ာက္လားပါသည္၊၊ ရြာသားမ်ား သႀကၤန္ဘုရားရီခ်ဳိးေသာခါ သိရပါသည္၊၊ ထုိကဲ့သုိ႕ ဘုရားေပ်ာက္မႈကုိသိတိုင္း ရြာထဲက မသင္ခါသူမ်ားကိုရဲေခၚၿပီး သတ္ပုတ္စစ္ဆီးေလ့ဟိပါသည္၊၊ လက္ပူးလက္တဲြကား မမိပါ၊၊
ႏွစ္မ်ားမၾကာခင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းဟိ ဘုရားပလႅင္ခုန္တန္းမွာတင္ထားေသာ ရႊီအုပ္ထဲက ရႊီဘုရား (၁၅) ပါး၊ ေငြဘုရား (၂၅) ပါးရို႔ ေဒသစာရီႄကြလားဟန္ေပၚပါသည္၊၊ ဘုရားတပါးလည္း ကိမ္း၀ပ္ျခင္းမဟိလိုက္ပါယာ၊၊

ယင္းႏွစ္မုိးရာသီညဥ့္တညဥ့္မွာ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းနား ေစတီ(၅) လုံးအနက္ ပ်က္စီးနီေသာေစတီတလံုးကုိ မီးလက္လက္ႏွင့္ ေဖာက္ထြင္းနီသည္ကို ရြာသားမ်ားျမင္ရပါသည္။ ရြာသားမ်ား၀ုိင္း၀န္းလုိက္ရာ လူကိုကား မမိလုိက္ပါ။ သုိ႔ေသာ္ေစတီဌာပနာကား တခုလည္းမက်န္ပါ။ အစအနတစိေခ်ကိုရာ တြိရပါသည္။ ၄င္းက်န္ဟိေသာဌာပနာမ်ားကုိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔တင္ထားရန္ ရြာသားမ်ား ဆုံးျဖတ္ၾကပါသည္။ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးကုိကား ေက်ာင္း၌မတိြရပါ။
ေက်ာင္းသားေမာင္သွ်င္မ်ားကုိမိန္းစမ္းၾကည့္ရာ “ဆရာေတာ္ညဇာက လူစိမ္းႏွစ္ေယာက္သုံးေယာက္နန္႔ တုိက္ခန္းထဲမွာ စကားတုိးတုိးေျပာပနာ မဆမေဂါင္းခ် ၾကက္တြန္ခ်ိန္ကပင္ ေပ်ာက္လားခပါေရ” ဟုေျပာၾကပါ၏။ ယင္းနိညဥ့္ခါကပင္ ရြာကဘုန္းႀကီး
ေက်ာင္းသို႔တခါလည္းမႄကြခလီပါပ််ာ။ ရႊီဘုရား၊ ေငြဘုရား၊ ေစတီဌာပနာမ်ားႏွင့္အတူ နိဗၺာန္ဖုံသုိ႔ ႄကြလွမ္းလားပုံေပၚပါ၏။

ေနာက္တႏွစ္ေဆာင္းရာသီမွာ ေခ်ာင္းသာအလယ္ကၽြန္း ရြာေဟာင္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိ ဓါးျမတိုက္ပါသည္။ ရႊီဘုရား၊ ေငြဘုရား တပါးမက်န္ပါလားခပါသည္။ ရႊီေရာင္ကြပ္ထားေသာ ပီေစာင္တအုပ္လည္း ပါလားခပါသည္။ ဓါးျမတုိက္မႈႏွင့္အမ်ားမၾကာ သားလြန္းေတာင္ထိပ္ ကံဆိပ္ရြာအနီး ေတာေက်ာင္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွာနားက ေစတီကိုေဖာက္ထြင္းသံၾကားရပါသည္။ တဆက္တည္း ေတာင္ပုတ္ေကရြာနားက သားလြန္းေတာင္ဖ်ားမွာတည္ထားေသာ ဘုရားေနာက္ျပန္ဘုရားကို ေဖာက္ထြင္းပါသည္။ မုိးရာသီနားေရာက္ခါနီးမွာ ပုဏၰားႀကီးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ရႊီပရပုိက္ပီေစာင္ကို ဓါးျမတုိက္ပါသည္။ ေနာက္တႏွစ္မွာ ရခုိင္ျပည္တြင္ နာမည္ႀကီးဘုရားတဆူျဖစ္ေသာ
ေမ်ာက္ႀကိမ္ဘုရားကို ဓါးျမတိုက္ပါသည္။

စာရီြးသူသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသို႔မထြက္ေရာက္မွီ ႏြီရာသီမ်ား၌ ခရီးလားေလ့ဟိပါသည္။ ၁၉၈၇ - ခုႏွစ္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္ ဆရစ္ေခ်ာင္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ ျမဘုရား၊ စိန္ဘုရား၊ မဟာက်န္ဘုရားသုံးပါးု ဓါးျမအတုိက္ခံရပါသည္။ ျမဘုရားမွာ မီးခံတုိက္တာကိုထမ္းမပါ၍ က်န္ခပါသည္။ က်န္ႏွစ္ပါးကား ကံဆုိးမုိးေမွာင္က် ခုိးသားငါးရာေနာက္တေကာက္ေကာက္
လိုက္ပါလားရပါ၏။ လက္နက္ကိုင္ဓါးျမမ်ားမွာ အေယာက္ (၂၀) ေက်ာ္ၿပီး၊ သူရို႔၌ စက္ထိုင္ဘုတ္ပါပါသည္။ စာရြီးသူသည္ ဆရစ္ေခ်ာင္းဇရပ္ဆိပ္၌ ညဥ့္အိပ္လွ်က္ဟိပါသည္။ ခုႏွစ္ရက္တပတ္အဖမ္းခံရပါသည္။ စစ္ဆီးသတ္ပုတ္ျခင္းခံရပါသည္။ ရြာထဲမွ
အသိမိတ္ေဆြမိသားစုတစုေထာက္ခံ၍ လြတ္ေျမာက္လာပါသည္။
လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕တြင္ ငပိေရာင္းနီစိုင္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္ ခမီးရြာတရြာျဖစ္ေသာ အႀကီးေတာ္မရြာ ရြာသူႀကီးႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ဓါးျမအတုိက္ခံရပါသည္။ ရႊီဘုရားမ်ားပါလားပါသည္။၊ ရြာသူႀကီးထံမွရႊီေငြရတနာမ်ား၊ ဒဂၤါးမ်ား သိန္းႏွစ္ဆယ္ခန္႕ ပါလားခပါသည္။ ဤသည္ကို က်ားေထာက္ေနာက္ခံျပဳသူမ်ားမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူအာဏာပိုင္ ဖက္ခြက္စားမ်ားျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ရခိုင္ျပည္အတြင္း တူးေဖာ္ရဟိေသာ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ သမိုင္း၀င္ရတနာမ်ား၊ ခိုးယူတူးေဖာ္မႈမ်ား၊ ဓါးျမတိုက္မႈမ်ားမွ ရဟိသည့္သမိုင္း၀င္ပစၥည္းမ်ားကို ရခိုင္ျပည္အာဏာပိုင္မ်ားမွတဆင့္ ျမန္မာျပည္အာဏာပိုင္ေမွာင္ခိုစ်ီးကြက္သို႔
တင္ပို႕ေရာင္းခ်ၾကပါသည္။

၄င္းေမွာင္ခိုစ်ီးကြက္မွ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ ရတနာတခ်ိဳ႕ကို ဖက္ခြက္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက ႏိုင္ငံျခားသို႔တင္ပို႕ေရာင္းခ်ၾကပါ၏။ ၁၉၈၇ -
ခုႏွစ္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္ ဆရစ္ေခ်ာင္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ဓါးျမတိုက္မႈမွ စိန္ဘုရားတပါးႏွင့္မဟာက်န္ဘုရားတပါးကို စစ္ေတြရန္ကုန္သေဘၤာတြင္
ဖက္ခြက္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားဖမ္းမိေၾကာင္း သတင္းထြက္ေပၚလာပါသည္။ သို႔ေသာ္မူရင္းနီရာ ဆရစ္ေခ်ာင္းရြာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ကား ျပန္အပ္သံမၾကားရပါ။

ဖက္ခြက္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားလက္သို႔ အပ္လိုက္ရေၾကာင္း ၾကားသိရပါသည္။
ဖက္ခြက္မ်ားသည္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ရခိုင္ျပည္ေျမာက္ဦးနန္းရာကုန္းကို သံုးလတိုင္တိုင္ တူးေဖာ္ပါသည္။ စိန္၊ ရႊီ၊ နီလာ၊ ပတၱျမား အဖိုးတန္ရတနာမ်ားအားလံုးကို သိမ္းယူလားပါသည္။ နန္းရာကုန္း၏ေအာင္ၿမီမ်ားကိုလည္း ရႊီက်င္ပိုင္ေယွာင္က်င္ပါသည္။ ေျမာက္ဦးနီ ရခိုင္ျပည္သူမ်ားကိုလက္နက္ႏွင့္ေျခာက္ၿပီး အစားထိုးမရတန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ ရွိေဟာင္းပစၥည္းမ်ားကို သိမ္းယူပါသည္။ ဥႆလင္းတိုင္း (ပလက္၀ၿမိဳ႔နယ္) ဥႆလင္းေစတီကို ၁၉၉၆ - ခု ႏွစ္ဆန္းပိုင္းတြင္ သေရာ္အိုင္ဖက္ခြက္စခန္းက ေဖာက္ထြင္းပါသည္။ ရႊီဘုရား၊ ေငြဘုရား၊ စိန္ဘုရား၊ ျမဘုရား တပါးမက်န္ သိမ္းယူလားခပါသည္။

ယင္းႏွစ္ႏို၀င္ဘာလ ကူေတာင္ကၽြန္းရြာ ရခိုင္ဘုရင္မင္းဘာႀကီး တည္ထားကိုးကြယ္ခေသာ ဘုရားၿပိဳဘုရားကို တူးေဖာ္ပါသည္။ ညာဏ္ေတာ္ (၂) လကၼစိန္သားအစစ္ျဖင့္ ထုလုပ္ထားေသာ ဘုရားတဆူ၊ ျမအစစ္ျဖင့္ထုလုပ္ထားေသာ ဘုရားတဆူႏွင့္ စစ္ေတြရေသ့ေတာင္ကားလမ္းနား ဂူေလး၀ဘုရားတူးေဖာ္မႈမွရဟိေသာ စိန္ေလးလံုး၊ ရႊီပန္းခိုင္၊ ေငြပန္းခိုင္မ်ား၊ အတြင္းဌာပနာမ်ားအားလံုးကို ဖက္ခြက္မ်ား ရန္ကုန္သို႕
သိမ္းယူလားပါသည္။ ယင္းက့ဲသို႔ ရခိုင္ျပည္တြင္ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းဓါးျမတိုက္မႈ၊ ဘုရားေစတီေဖာက္ထြင္းးမႈ၊ ရိွေဟာင္းပစၥည္းတူးေဖာ္ခိုးယူမႈရို႔သည္ ရခုိင္ျပည္အႏွံ႔ျဖစ္ပြားနီပါသည္။ ကနိထိပင္ေပၚပ်ဴလာျဖစ္ ရီပန္းစားနီပါသည္။

ဘာသာတရားဆိတ္သုန္မႈမွာ ရခုိင္ျပည္ထဲ တခုတည္းကားမဟုတ္ပါ။ ရခုိင့္ေတာ္လွန္ေရးေလာကထဲမွာလည္း ထိုနည္းလည္ေကာင္းျဖစ္ပါ၏။
စာရြီးသူသည္ (၈၈၈၈) အေရးအခင္း ျဖစ္ၿပီးေနာက္ အိႏိၵယႏိုင္ငံသို႔ထြက္္ၿပီး လြတ္္ေျမာက္လာပါသည္။၊ အိႏိၵယႏိုင္ငံ မဥၨဴရမ္ျပည္နယ္သက္ဒိစႀတိတ္တြင္ ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးနီခရပါသည္။ ရခိုင္ျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အဂယင့္အမွန္ မ်ိဳးခ်စ္ျပည္ခ်စ္စိတ္ႏွင့္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔အနစ္နာခံၿပီး ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲ၀င္နီေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားကိုတိြဖူးေရပိုင္ ရခိုင္ရိွေဟာင္းဘုရားမ်ားကိုေရာင္း၍
ရခိုင့္ေတာ္လွန္ေရးကိုတည္ေဆာက္မည့္ ရခိုင္မ်ိဳးခ်စ္ျပည္ခ်စ္ ေဂါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ကိုလည္း တိြဖူးပါ၏။ ထိုပုဂိၢဳလ္မ်ားမွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၌ မွီခိုကပ္ခိုနီၾကရသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ စာရြီးသူအ့ံၾသမိပါသည္။ ရခုိင္ျပည္ကိုရွိေဆာင္လမ္းျပလုပ္မည့္ ရခိုင္မ်ိဳးခ်စ္ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ား ရွိေဟာင္းရခိုင္ဘုရားမ်ားကိုေရာင္း၍ ရခိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို တည္ေဆာက္မည္ဆိုသည္မွာ အလြန္ထူးဆန္းပါ၏။
အံ့ၾသဖို႔လည္းေကာင္းပါ၏။ ဤအယူအဆကား ရခိုင္ျပည္သူျပည္သားမ်ားအား ငရဲၿပိတၱာဘ၀မွ အကၽြတ္တရားရေအာင္ကယ္တင္မည့္အစား အ၀ီစိ့ငရဲႀကီးသို႔ ေက်ာက္ဟွက္ႀကိဳးျဖတ္ ပစ္ခ်လိုက္သည္ႏွင့္တူပါသည္။

ျမန္မာမႈျပဳခံ ရခိုင္စာပီ
(စာပီေပ်ာက္က လူမ်ိဳးေပ်ာက္သည္။ စာပီျမင့္မွလူမ်ိဳးျမင့္သည္) ဆိုသည့္စကားႏွင့္အညီ ရခိုင္စာပီႏွင့္ပတ္သက္၍ မိန္းခြန္းထြက္လာပါသည္။ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ား၏အတိတ္သမိုင္းကို မည္သည့္အကၡရာစာပီျဖင့္မွတ္တမ္းတင္ထားခပါသနည္း၊ ရတု၊ လကာၤ ၊ အရြဲ႔၊ ကဗ်ာစသည့္မ်ားကို မည္သည့္အကၡရာစာပီျဖင့္ရြီးသားခပါသနည္း။ အေျဖမွာယွင္းယွင္းေခ်ျဖစ္ပါ၏။ ရခိုင္စာပီအကၡရာႏွင့္ မွတ္တမ္းတင္ထားခသည္ မဟုတ္ပါလား။ ျငင္းမည့္သူလည္း ဟိမည္မထင္ပါ။ ယင္းပိုင္ဆိုေက ေခတ္ႀကီး (၄) ေခတ္ႏွင့္အတူ ဆင္းသက္လာေသာ ရခိုင့္စာပီပဇာေၾကာင့္ေပ်ာက္ကြယ္နီရပါသနည္း။ ပဇာေၾကာင့္ ျမန္မာမႈျပဳခံနီရပါသနည္း။ ရခိုင့္ႏိုင္ငံေတာ္မာရယုမင္းအစ မဟာသမတမင္းအဆံုး မင္းေပါင္း (၂၅၀) ေက်ာ္နန္းစံႏွစ္ေပါင္း (၅၀၀၀) ေက်ာ္ ဓည၀တီ၊ ေ၀သာလီ၊ ေလးၿမိဳ႕၊
ေျမာက္ဦး ေခတ္ႀကီး (၄) ေခတ္ျဖင့္ နီထိုင္လာရာ စာပီယိုင္ေက်းမႈ၊ အႏုပညာသည္ေျမာက္ဦးေခတ္တြင္ အထြတ္အထိပ္သို႔ေရာက္ခပါသည္။
သို႔ေသာ္လည္း မဟာသမတရာဇာမင္းမတိုင္မီွကပင္ ရခိုင္ရို႔သည္ေဖာင္ပ်က္၀ါးပိုင္ၿပိဳကဲြကာ ျမန္မာလက္ေအာက္ေရာက္ခရပါ၏။

ကနိဆိုလွ်င္ ရခိုင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္သူတပါးလက္ေအာက္၌ ႏွစ္ေပါင္း (၂၂၄) ႏွစ္ ျပည့္လားခၿပီးျဖစ္ပါ၏။ ရခိုင္စာပီေပ်ာက္ကြယ္နီရသည္မွာလည္း ကနိအထိျဖစ္သည္။
ရခိုင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္သူတပါးလက္ေအာက္က်ေရာက္မႈႏွင့္အတူ ရခိုင္စာပီ၊ ယိုင္ေက်းမႈ၊ သမိုင္းအမီြအႏွစ္အားလုံး ျမန္မာမႈျပဳခံရပါသည္။ သို႔ျဖစ္ပါေသာ္လည္း မည္သူတဦးတေယာက္ကမွ ရခိုင့္စာပီမူရင္းကို ထုတ္ေဖာ္ရြီးသားျခင္း မဟိေပ။ အထူးသျဖင့္လြတ္လပ္နယ္ၿမီေရာက္ ရခိုင့္စာပီပညာသွ်င္မ်ား ပိုဆိုးပါသည္။ ျမန္စာပီ၊ ျမန္မာလီသံလႊမ္းနီေသာစာပီ၊ ျမန္မာတ၀က္ရခိုင္တ၀က္ ကပ်က္စာပီမ်ားကိုရာ
မွင္ေယာင္လိုက္ ရီြးနီကတ္ပါသည္။ ေတာ္လွန္ေရးေလာကတြင္ ဖုတ္စား၍မကုန္ ျမင္တိ္ြနီရပါသည္။

ကနိေခတ္ျမန္မာစာကို ရခိုင္သားမ်ားက ရခိုင္စာဟုအသွ်င္ခံလွ်က္ ဟိပါသည္။ ကနိေခတ္ျမန္မာစာသည္ ျမန္မာေ၀ါဟာရမ်ားျဖင့္ ရြီးသားထားသည္ျဖစ္သျဖင့္ ျမန္မာစာျဖစ္ပါသည္။ ရခိုင္စာမဟုတ္ပါ။ ျမန္မာေ၀ါဟာရမ်ားျဖင့္ ရြီးသားထားေသာျမန္မာစာကို ဇာပိုင္လုပ္ ရခိုင္စာလို႔အသွ်င္ခံလို႔ရပါဖို႔လဲ့။ စေကတေပြ အရွက္ဟိစီခ်င္ပါသည္။ အသွ်င္ခံခ်င္ပါလွ်င္ ကိုယ္ပိုင္ရခိုင္ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ ရခိုင္ပိုင္ရြီးကတ္ရဖို႔ မဟုတ္ပါလား။
ျမန္မာစာပီကို ရခိုင္စာပီပညာသွ်င္မ်ားက မွင္ေယာင္လိုက္ ခိုးခ်နီသိမ့္ေရအျပင္၊ ရခိုင္မူရင္း စာပီရတု၊ လကၤာ၊ အရြဲ႔၊ ကဗ်ာ၊ ေက်ာက္စာ၊ ပီစာမ်ားကိုလည္း ရက္ရက္စက္စက္ လက္မတြန္႔ဘဲ ျမန္မာမႈျပဳလွ်က္ဟိပါ၏။ ေကာင္းေကာင္း၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းစြာက ရခိုင့္ေတာ္လွန္ေရးနယ္ၿမီထုတ္ စာေစာင္မဂၢဇိန္းရို႔ျဖစ္ပါသည္။ မဆလေခတ္
ျပည္တြင္းရခိုင္ပညာသွ်င္ႀကီးမ်ားျပဳစုေသာ ရခိုင္ျပည္နယ္ျဖစ္စိုင္ သမိုင္းစာအုပ္ စာပီက႑တြင္လည္း သု၀ဏၰေဒ၀ီေစာျပည့္ညိဳ၏ သိန္ကန္မိန္တြင္ရတုကို ျမန္မာမႈျပဳထားပါသည္။

ရခိုင္ကံၾကမၼာ ႏွစ္(၂၀၀) ( ၁၃၄၆ - ခုႏွစ္ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ (၇) ရက္နိထုတ္) တြင္လည္း ၀တီခိုင္(ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ) သည္ သု၀ဏၰေဒ၀ီရႊန္းလိုက္ရတုပိုဒ္စံုကို လက္မတြန္႔ဘဲ ျမန္မာမႈျပဳထားသည္။ မူရင္း သု၀ဏၰေဒ၀ီ၏ရႊန္းလိုက္ရတုႏွင့္ ရခိုင္ကံၾကမၼာႏွစ္(၂၀၀) ပါ ျမန္မာမူခံရတုကို တိုက္ဆိုင္ၾကည့္ပါက မည္သည္ေလာက္ ကြာျခားသည္ကို တိြျမင္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။

(၁) သိန္ကန္မိန္တြင္၊ ဆယ့္ႏွစ္ခြင္ကို၊ လြမ္းပင္ျမင့္စည္၊ ၾကာရွည္တာအကူး၊ တေပါင္းမင္းလြင္၊ ရြက္က်င္ေတာင္ေလျမဴးက၊ ၿပိဳက္သြယ္ႏူးစီးသြယ္ျဖာ၊ မတတ္သာေခ်၊ ဤေထြေထြကို၊ ၾကည့္ေလသမွ်သာတည္း၊ ပင္တိုင္းမွာညွာရြက္ေႄကြ၊ ေလျပင္ခတ္လိုက္၊ ပရစ္ေ၀ေ၀ႏွင့္၊ ငွက္ေရႊေမာင္ႏွံစံု၊ ပန္းႏွစ္ခက္ကို၊ ယူလွ်က္ႏႈတ္၀ယ္ငံု၍၊ စာခံြတံုေရႊႏွစ္လို႔၊ တထူးေထြလာ၊ ဘာသာလူလို၊ မကိုႏႈတ္ျဖင့္တို႕႔၍၊ ဤသို႕ခ်စ္ဘြယ္ဆင္၊ ရာသီခြင္ဆယ့္ႏွစ္လမ္း၊ ျငမ္းလို႔အညီ၊ မိဂသီပင္၊ ေရွ႕ဆီျမင္ေသာ္၊ စက္ခြင္မွာေယာင္ယမ္းခ့၊ဲ ေထာက္လွမ္းမစာနာ၊ ပညာအထု၊ ျမတ္သူ႕ၾကည့္မွန္၊ ၾကာေလဟန္မူ၊ သူရတန္မင္း၏ရင္ေသြး၊ ဒန္ရမာဇာလီ၊ ဒူရဘီႏွင့္၊ ခ်စ္ညီတူၾကေရးကို၊ ေနာက္ေမးမေလွ်ာက္လုိ၊ ေနလည္းႏွစ္စင္း၊ ႏွစ္ပြင့္စံုညီ၊ မဒၵီေရွ႕အဟုိတို႔၊ ေတာင္ကၽြန္းညိဳေလာကဓါတ္၊ တိုင္းမဇၥိ်မာ၊ ယင္းကျဖာသည္၊ ရာဇာမ်ိဳးရို႔ျမတ္၏၊ ဆက္မျပတ္သိမ္းယူျပန္၊ သာဂီအဆက္၊ ႏြယ္မပ်က္သည္၊ ကနက္ျဖန္႕ကာစံ၏၊ ရွစ္တန္ပလႅင္ရိုး၊ ဘိုးကဆက္ခံ၊ ဘနန္းစံသည္၊ နန္းရံတို႕အမ်ိဳးတည္း၊ ကတိုးအနံ႔လို၊ သင္းပ်ံ႔မႊီးႀကိဳင္၊ ရွစ္ရပ္လႈိင္သည္၊ မ႑ိဳင္ခ်က္ျမႇဳတ္သိုထက္၊ နဂိုျပည္ေ၀သာလီ၊
ဓညႏွစ္ခန္း၊ ႏွစ္ျပည္မွန္းသည္၊ ထီးနန္းအစီရီတည့္၊ မ်ိဳးသာကီစဥ္မပ်က္၊ ႏွစ္ေပါင္းရွည္ၾကာ၊ မဟာႏြယ္ရို႔တက္၏၊ မယွက္မေႏွာၿပီ၊ ရွစ္ေသာင္းအခ်ာ၊ ဆက္ကာစိုးစံ၊ နန္းရံမယ့္ဌာနီသို႕၊ ရာသီမစြန္းခင္၊ ေအာင္စည္ယြမ္း၍၊ စက္ပန္းျဖန္႕ေစခ်င္သည္၊ ေနာက္ခြင္ၾကာလြန္းစြတကားလည္။ ။

(ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရန္သု၀ဏၰေဒ၀ီရႊန္းလိုက္ရတုမူရင္း)
(၁) သိန္ကန္မိန္တြင္၊ ဆယ့္ႏွစ္ခြင္ကို၊ လြန္ပင္ျမင့္စည္၊ ၾကာရွည္တာအကူး၊ တေပါင္းမင္လြင္၊ ရြက္က်င္ေတာင္လီျမဴးက၊ ျပစ္သြယ္ႏူးစီးသြယ္ျဖာ၊ မတတ္သာၿပီ၊ မိႈင္းလို႔ရီေက၊ ၾကည့္လီသမွ်သာတည္း၊ ပင္တိုင္မွာညႇာရြက္ႄကီြ၊ လီျပင္းခတ္လိုက္၊ ပရစ္၀ီ၀ီႏွင့္၊
ငွက္ရႊီေမာင္ႏွံစံု၊ လိုင္ခ်င္းတြဲယွက္၊ ပန္းႏုခက္ကို၊ ယူလွ်က္ႏႈတ္၀ယ္မံု၍၊ စာခြန္႔တံုရႊင္ႏွစ္လို၊ တထူးေထြလာ၊ ဘာသာလူလို၊ မကိုႏႈတ္ျဖင့္တို႔၍၊ ဤသို႔ခ်စ္ဖြယ္ဆင္၊ ရာသီခြင္ဆယ့္ႏွစ္လမ္း၊ ျငမ္းႏွင့္အညီ၊ မိဂသီပင္၊ ရွိကျမင္ေသာ္၊ စက္ခြင္မွာေယာင္ယမ္းခယ့္၊ ေထာက္လွမ္းမစာနာ၊
ပညာအထု၊ ျမတ္သူ႔ၾကည့္မွန္၊ ၾကာလီဟန္မူ၊ သူရတန္ရင္သီြး၊ ဒန္ရမာဇာလီ၊ ဒူရဘီႏွင့္၊ ခ်စ္ညီတူခရီးကို၊ ေနာက္မီးမေလွ်ာက္လို၊ နီလည္းႏွစ္ဆင့္၊ ႏွစ္ပြင့္စံုညီ၊ မဒၵီရွိအဟိုရို႔၊ ေတာင္ကြ်န္းညိဳေလာကဓါတ္၊ တိုင္းမဇၥ်ိမာ၊ ယင္းကျဖာေက၊ ရာဇာအမ်ိဳးျမတ္၏၊
ဆက္မျပတ္သိမ္းယူျပန္၊ သာကီအဆက္၊ ႏြယ္မပ်က္ေက၊ ကနက္ျဖန္႕ကာစံ၏၊ သွ်စ္တန္ပလႅင္ရိုး၊ ဘိုးကဆက္ခံ၊ ဘနန္းစံေက၊ နန္းရံကိုယ့္အမ်ိဳးတည္း။ ကတိုးနံ႔ဥဒဟို၊ သင္းပ်ံ႕မႊီးႀကိဳင္၊ သွ်စ္ရပ္လႈိင္သည္၊ မ႑ိဳင္ခ်က္ျမဳပ္သိုထက္၊ ျပည္နဂိုရ္ေ၀သာလီ၊ ဓညႏွစ္ခန္း၊
ႏွစ္ျပည္လႊမ္းေက၊ ထီးနန္းအစီရီတည္း။ မ်ိဳးသာကီစဥ္မပ်က္၊ ႏွစ္ေပါင္းရွည္ၾကာ၊ မဟာႏြယ္မ်ိဳးတက္၏။ မယွက္မေႏွာၿပီ၊ သွ်စ္ေသာင္းအခ်ာ၊
ဆက္ကာစိုးစံ၊ နန္းရံမယ့္ဌာနီသို႔၊ ရာသီခြင္မစြန္းခင္၊ ေအာင္စည္ရႊန္းလို႔၊ စက္ပန္းျဖန္စီခ်င္ေရ၊ ေနာက္ခြင္ၾကာလြန္းစြတကားလည္း။

ဤစာအုပ္တြင္၀တီခိုင္က (ၾကည့္လီသမွ်) ကို(ၾကည့္ေလသမွ်) ဟူ၍၄င္း၊ (ညႇာရြက္ႀကြီ) ကို (ညွာရြက္ေၾကြ) ြ ဟူ၍၄င္း၊ (လီျပင္းခတ္လိုက္္) ကို
(ေလျပင္းခတ္လိုက္) ဟူ၍၄င္း၊ (ပရစ္၀ီ၀ီ) ကို (ပရစ္ေ၀ေ၀) ဟူ၍၄င္း၊ (မင္း၏ရင္သီြး) ကို (မင္း၏ရင္ေသြး) ဟူ၍၄င္း၊ (နီ) ကို (ေန) ဟူ၍၄င္း၊ (ေနာက္မီး) ကို (ေနာက္ေမး) ဟူ၍၄င္း အရွက္တရားကင္းမ့ဲစြာ ျမန္မာမႈျပဳထားသည္ကို တိျြမင္ရပါသည္။ ဤနီရာတြင္ စာရြီးသူသည္ ရခိုင္ (ေနာက္မီး) ကို ျမန္မာကလည္း (ေနာက္မီး) အျဖစ္ အတူတူသုံးသည္ဟု သတိထားမိပါသည္။ ရခိုင္ (မီး) ကို ျမန္မာက (ေမး) ဟူ၍ မသုံးစဲြပါ၊ ၀တီခိုင္၏ (ေနာက္ေမး) ဟူ၍ ျမန္မာလြန္ကၽြန္မႈ၀ါဒသည္ကား ရွက္ဖြယ္အတိ ျဖစ္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ရခိုင့္ကံၾကမၽာႏွစ္(၂၀၀) ပါ သု၀ဏၰေဒ၀ီရႊန္းလိုက္ရတုပိုဒ္စုံႏွင့္ မူရင္းသု၀ဏၰေဒ၀ီရႊန္းလိုက္ရတုပိုဒ္စံုကိုဆံုးခန္တိုင္ေအာင္ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္လိုပါက ဗ်ာဒိတ္ပန္းမဂၢဇိန္းအမွတ္(၁) ကိုရွာယူဖတ္ၾကည့္ပါ။

ရခိုင္အားမာန္စာေစာင္ (၁) အဖြင့္ကဗ်ာအျဖစ္ ဖဒူမင္းညိဳရြီးစပ္ေသာ ေမွာက္ေတာ္ဧျခင္း (၁) ကို (ေပၚဦးကမၻာ၊ ၾကာငါးပြင့္လိုက္၊ ေရာင္ၿမိဳက္ဥာဏ္ျဖဴ၊ ငါးဆူရွင္နည္း၊ ပြင့္မည္ခ်ည္းတြင္၊၊ မိတၱည္းမေရာက္၊ ေလးပါးေနာက္၀ယ္၊ ငါးေထာင္ေထာက္တာ၊ သာသနာတြင္၊ ငါးစင္းအျမတ္၊ န၀တ္ေရက်၊၊ ငါးရာရသား၊ ဂစၦပနဒီ၊ ဤသည္ညာမြန္၊ ယဥ္ထန္တဘက္၊ ပင္လယ္ထြက္ေသာ္၊ ႏွစ္ဘက္ကမ္းၿခီ၊ ျဖားေရမွီ၀ယ္၊ ေရွ႕ဆီျပဳဗၺာ၊ အာကာမွီခိုင္း၊ ေတာင္ၿပိဳင္းၿပိဳင္း၌၊ ဆိုင္းဆိုင္းမ႑ိဳင္၊ ရခိုင္ညြန္႔ဖူး၊ မြန္ၾကည္ျမဴးသို႔၊ ေျမာက္ဥေရႊနန္း၊ တည္လတ္ထြန္းသည္၊
ဤကၽြန္းဇမၺဴထူးတည္ေလ) ဟူ၍ ရီြးသားထားသည္ကို တိရြ ပါသည္။

ဤနီရာမွာ ရခိုင္စာပီကိုျမန္မာမႈျပဳထားသည္ကိုတိြရပါသည္။ (ငါးဆူရွင္နည္း) ဆိုသည့္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မွာ ဘုရားငါးဆူကို ညႊန္းဆိုျခင္းျဖစ္ပါလိမၼည္။ (ငါးဆူရွင္နည္း) ကိုျမန္မာမ်ားက (ငါးဆူသွ်င္နည္း) ဟုအသံထြက္ပါသည္၊ ရခိုင္ရို႕ကား (ရွင္) ဆိုေသာေ၀ါဟာရကို (သွ်င္) ဟု အသံမထြက္ပါ၊ (သွ်င္) ကို ရခိုင္ရို႕က ဘုရားတရား၌ အမ်ားသံုးစြဲပါသည္၊ (အရွင္ဘုရား) ဟူ၍ မဟိပါ၊ (အသွ်င္ဘုရား) ဟူ၍ရာ
ဟိပါသည္။ ထိုသို႔ေျပာဆိုရီြးသားၾကသည္မွာ ျမန္မာမ်ားျဖစ္ပါသည္၊ (ရွင္) ကိုရခိုင္ရို႕က (ရုပ္ရွင္ေတာ္မဟာမုနိ၊ ဆံေတာ္ရွင္ဘုရား) စသည့္နီရာမ်ား၌ သံုးစြဲပါသည္။ (ရွင္) ဟူသည္မွာ (အသက္ရွင္သည္) ဟူ၍ အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ (အရွင္၊ အသီ) ဟူ၍ ရခိုင္ရို႔ကသံုးပါသည္။
(ျဖားေရမွီ၀ယ္) အသံုးအႏႈံးမွာလည္း ရခိုင္သားမ်ားက ရခိုင္စာပီကိုျမန္မာမႈျပဳထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ (ေရ) ကိုဗမာရို႕က (ေယ) လို႕အသံထြက္ပါသည္။ (ေရ) ကိုရခိုင္ရို႕က (လားေရ၊ လာေရ၊ စားေရ၊ တိြခေရ၊ ျမင္ခေရ၊ နီခေရ) ဟူ၍ သံုးပါသည္။ ထို(ေရ) ကို(ရီ) ဟူ၍
ရခိုင္စာပီ၌ ေျပာဆိုရီြးသားပါသည္။ (ရီႀကိဳင္ေခ်ာင္း၊ ေသာက္ရီ၊ သံုးရီ၊ ျဖားရီ၊ ကန္ရီ၊ တြင္းရီ၊ ေခ်ာင္းရီ၊ ရီအိုင္) စသည္ျဖင့္သံုးစြဲေခၚေ၀ၚပါသည္။ (ေရွ႕ဆီျပဳဗၺာ) ဆိုသည့္အပိုဒ္၌လည္း (ေရွ႕) စကားလံုးမွာ ျမန္မာမႈျပဳခံရခိုင္စာပီျဖစ္ပါသည္။ (ေရွ႕) ကိုမူရင္း ရခုိင္စာပီ၌ကား (ရွိ) သို႕မဟုတ္ (ရွိယ့္) ဟူ၍ တြိရပါသည္၊ ရခိုင္စကား၌လည္း အခုထက္ထိ(အရွိ၊ အေနာက္) ဟူ၍ ေျပာဆိုသံုးစဲြလွ်က္ဟိပါသည္။

၄င္းရခိုင့္အားမာန္စာေစာင္ (၁) အဖြင့္ကဗ်ာ (၂) အျဖစ္ေတာ္လွန္ေရးစာဆို မင္းသားႀကီးရီႊဗန္းရြီးသားခေသာ သီတန္းစားရတုကို ရခိုင္ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားက လက္အား၍ ျမန္မာမႈျပဳထားပါသည္။ (မင္းသားအမွန္၊ ငါလွ်င္ၾကံက၊ ႏိုင္ငံရပ္စည္၊ တိုင္းျပည္အတြက္၊ ကိုယ့္အသက္ကို၊ ရက္ရက္စြန္႔ခြာ၊ ကုလားရြာ၌၊ ခႏၶာရုပ္ေဟာင္း၊ ဘ၀ေျပာင္းခ့၊ဲ ျဖစ္ေၾကာင္းသံသာ၊ သတၱ၀ါတို႔၊ မွန္စြာမခၽြတ္၊ သူမသတ္လည္း၊ မလြတ္တခါ၊ ေသအ့ံရာတည္း၊ ကမၻာမေၾက၊ သူတို႔ေတြလည္၊ အေနမစိုး၊ ငါေျမတိုးေသာ္၊ အရိုးတခါ၊ တြန္လိမ့္ရာ၏၊ ေနာင္လာေနာင္လူ၊ ရခိုင္သူတို႔၊ အယူမေျပာင္း၊ ငါ့လမ္းေၾကာင္းကို၊ ေကာင္းေကာင္းလိုက္လာ၊ တိုင္းဓညာကို၊ တခါမုခ်၊ ငါရို႕ရအ့ံ။ လံုးလေရွ႕သန္၊ လိုလွ်င္ၾကံက၊ နိဗၺာန္မခၽြတ္၊ လက္၀ါးခတ္သည္၊ စြဲမွတ္ဤစာေသတမ္းစာတည္း) ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

(ေသအံ့ရာတည္း၊ လံုးလေရွ႕သန္၊ စဲြမွတ္ဤစာေသတမ္းတည္း) စေသာအပိုဒ္မ်ားတြင္(ေသ၊ ေရွ႕) ဆိုသည့္ေ၀ါဟာရမ်ားမွာ ျမန္မာမႈျပဳခံ ရခိုင္စာပီျဖစ္ပါသည္။ (ေသ) ( ေရွ႕) ဟူ၍ ရခိုင္ရို႔က သံုးစြဲျခင္းမဟိပါ။ ရခိုင့္စာပီ၌ (သီ) ( ရွိ) ဟူ၍ရာ သံုးစဲြပါသည္။ စကားေျပာရာတြင္လည္း
ဤအတိုင္းပင္ေျပာဆိုသံုးႏံႈးပါသည္။ (သူတို႕ေတြလည္း) ဆိုသည့္အပိုဒ္၌လည္း (ေတြ) ဆိုေသာေ၀ါဟာရကို ရခိုင္၌လံုး၀မတိြရပါ။ (ေတြ) သည္ျမန္မာစကား စစ္စစ္ျဖစ္ပါသည္။ ဗမာမႈအျပဳမခံရသိမ့္ေသာ (ဓည၀တီနိဂံုးရြာမ်ားသမိုင္းသာျခင္း၊ မူရင္းသု၀ဏၰေဒ၀ီ၏ ရႊန္းလိုက္ရတု) မ်ားကို ဖတ္ၾကည့္ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ ရခိုင္စာပီအရြီး အသားအစစ္မ်ားကို တိြရပါလိမ့္မည္။ (ရႊန္း) ဆိုေသာေ၀ါဟာရကိုလည္း (ရႊန္း) လား (သႊ်န္း) လား သုေတသနျပဳရန္လိုအပ္ပါသည္။

အျမင္
အမ်ိဳးသီလကိုေစာင္ထိမ္းေရဆိုေသာ ရခိုင္သားႀကီးရို႔ ေအကနိအမ်ိဳးသီလကို ဖ်က္ဆီးနီေရဆိုေက မမွားပါ။ ရခိုင့္ကံၾကမၼာႏွစ္ (၂၀၀)၊ ရခိုင္အားမာန္စာေစာင္၊ ရခိုင္ဘ၀၊ ဓည၀တီစာေစာင္၊ လမ္းျပၾကယ္စာေစာင္၊ ယခု (ရခိုင္အမ်ိဳးသားသတင္းစာ) ရို႔သည္
ရခိုင့္ေတာ္လွန္ေရးနယ္ၿမီကထြက္ေသာ စာအုပ္စာေစာင္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ရခိုင္စကားရခိုင္ေ၀ါဟာရ တလံုးတပါဒမွ် မတြိရပါ။

အထက္စာေစာင္မ်ားပါ ေဆာင္းပါးကဗ်ာမ်ားသည္ရခိုင္စာပီထဲသို႔ လံုး၀သြတ္သြင္းမရေသာ ျမန္မာစာပီမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ေအပိုင္ ျမန္မာစာပီကို ရခိုင္လူငယ္ထုအတြင္းသို႔ ရခိုင့္မ်ိဳးခ်စ္မ်ားက အတင္းအဓမၼသြတ္သြင္းပီးနီမည္ဆိုပါလွ်င္ အမ်ားမၾကာရခိုင္သားကို
ျပတိုက္ထဲမွာၾကည့္လီကတ္ပါဖိ။
ရခိုင္စာပီကို လ်စ္လ်ဴျပဳ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ပစၥလကၡတ္ ပစ္ထားသည့္အျပင္ မူရင္းရခိုင္စာပီမ်ားကိုလည္း တတ္အားသမွ်ျမန္မာမႈျပဳနီေသာ ရခိုင္မ်ိဳးခ်စ္ႀကီးမ်ားကို ပေဇာင္ပ်င္လို႔ မ်ိဳးခ်စ္ေတဟုဆိုပါဖို႔။ မိမိရို႔မွာ ကိုယ္ပိုင္စာပီအကၡရာ၊ ကိုယ္ပိုင္ဘာသာစကား ဟိပါလွ်က္သားႏွင့္ သူမ်ားစာပီ၊ သူမ်ားစကားကိုအငွါးသံုးစဲြျခင္းသည္ ကၽြန္စရိုက္လကၡဏာျဖစ္သည္။ ေတာင္ေက်ာ္မ်ားက အားလံုးဖတ္နားလည္ေအာင္
ျမန္မာပိုင္ရြီး ရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆင္ၿခီပီးေလ့ဟိပါ၏။ ေတာင္ေက်ာ္တိကို ရခိုင့္အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲက လံုး၀ပစ္ပါယ္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ (ငေတာင္ေက်ာ္) တိ အသက္ရွင္ဟိနီသမွ် ရခိုင္သားကၽြန္ဘ၀က မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါ။ ငေတာင္ေက်ာ္တိသည္ ရခိုင့္လူ႕အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ ရခိုင့္ေတာ္လွန္ေရးကိုတိုက္ရိုက္တမ်ိဳး၊ သြယ္၀ိုက္တဖုံဖ်က္ဆီးနီေသာ
ကာလနာမ်ားျဖစ္ပါသည္။

စာရိတၱပ်က္ျပားမႈ၊ ဘာသာတရားအား အေလးအနက္မထားမႈ၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ အျပန္အလွန္မေလးစားမႈ၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ ဗိုလ္က်စိုးမိုးလိုမႈရို႔သည္ ရခိုင္သား၏ကၽြန္ဗီဇလကၡဏာျဖစ္သည္။ ရခိုင္တခ်ိဳ႔ရခိုင္စကားမေျပာတတ္ပါယာ။ (ယ) ႏွင့္(ရ) ကိုကဲြေအာင္ အသံမထြက္တတ္ပါယာ။ ေအပိုင္ျဖစ္လာရျခင္းသည္ ရခိုင့္စာပီ မထြန္းကားမူအေပၚ အဓိကမူတည္ပါသည္။ ျမန္မာကိုက်ည္း အျပစ္ေျပာလို႔မၿပီးပါ။ ကိုယ္မ်က္ခ်ီးကိုကိုယ္ ျမင္ခ်ိန္တန္ပါဗ်ာယ္ျဖစ္ပါေၾကာင္း။ အခ်ဳပ္ေျပာရဖို႕ဆိုေက ျမန္မာကိုေခၚခီစြာလည္း ရခိုင္သားပါ။ ရခိုင့္စာပီကိုျမန္မာျပဳနီသူမ်ားမွာလည္း ရခိုင္သားပါ။ ရခိုင္ဘုရားမ်ားကို သိုက္တူးေရာင္းစားစြာလည္း ရခိုင္သားပါ။ ျမန္မာမႈျပဳခံရခိုင့္စာပီႏွင့္အတူ ရခိုင္သားဦးေဏွာက္ျမန္မာမႈျပဳခံလားရသည္။

လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ၄င္းကို ရခိုင္စကားတြင္ (ျဂင္းကပ္လားယာ) ဟုေျပာပါသည္။ ေအပိုင္ဆိုေက ဆရာႀကီးရို႔ကၽြန္ေတာ္ရို႔တိက မ်ိဳးဆက္သစ္တိကို ဇာအမြီမ်ိဳးပီးရပါဖို႔လဲ။ သမိုင္း၀င္ဘုရားကိုေရာင္းလို႔ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဖို႔စြာလား။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုဓါးျမတိုက္လို႔ လူမႈဖံုလံုေရးလုပ္ဖို႔စြာလား။ (ခင္ဗ်ားေပ်ာတာ က်ေနာ္မက်ားဘူး၊ ယခိုင္စကားေမ့သြားပ်ီ) ဆိုေရ အမီြမ်ိဳလား။ သမိုင္းပီးတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ယင္း သမိုင္းႄကီြးတင္နီကတ္ေတ ရခိုင္မ်ိဳးခ်စ္၊ ျပည္ခ်စ္တိ ပေဇာင္စိုင္းစားကတ္ေတေရာင္။ ။

ေက်ာ္၀င္းေခ် (ေခ်ာင္းသာႀကီး)
၁၉၉၈ ပါတ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ရြီးသားပါသည္။ နိစြဲ႔ကို အေသခ်ာ မမွတ္မိ့လိုက္ပါယာ။ ရခိုင္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အစည္းအရံုးမွ ထုတ္၀ီေသာ “ပေတာက္စည္သံ” မဂၢဇင္း၌ ေဖၚျပၿပီးျဖစ္ပါသည္။
စစ

ေအာင္ျမင္မႈခွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္…“အသင္းအဖြဲ႔စိတ္ဓါတ္”

2009-07-24T11:15:00.000-07:00

ေအာင္ျမင္မႈသည္ အတြင္း၊ အျပင္ႏွစ္စလံုးျဖစ္ႏိုင္၏။ အျပင္ဘက္-၄င္းသည္ ေကာင္းမြန္ေသာ အလုပ္တခု (၀ါ) ေအာင္ျမင္မႈအပၚေအာက္ၿခီခံ၍ လူအဖြဲ႔အစည္းမွ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းသည္ အျပင္ဘက္၏တိုင္တာျခင္းပင္ျဖစ္၏။ အတြင္း-၄င္းသည္လည္း လိုအင္ဆႏၵတခု ၿပီးျပည့္ စံုသည့္အခါ (၀ါ) အလုပ္တာ၀န္တခု ၿပီးစီးေအာင္ျမင္လားသည့္အခါ ထိုေအာင္ျမင္မႈအား အျပည့္အ၀ေက်နပ္ႏွစ္သိမ္းျခင္း၊ အားရ၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊ ၾကည္ႏုျခင္းမ်ား၏ စိတ္ခံစားခ်က္ ပင္ျဖစ္သည္။ ဇာပိုင္စြာကို ေအာင္ျမင္မႈ၏မွန္ကန္ေသာ အတိုင္းအတာျဖစ္သည္ဟု ေျပာရမည္နည္း--အျပင္ဘက္၏ Accolades ကို ေျပာရမည္လား သို႔မဟုတ္ အတြင္းစိတ္၏ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကိုေျပာရမည္လား။

ေအာင္ျမင္မႈကို က်န္ေတာ္႐ို႔ကိုယ္တိုင္၌ဟိေသာ သက္ေတာင့္သက္သာဟိသည့္ အနိမ့္အျမင့္ ဒီဂရီနန္႔လည္း တိုင္းတာ၍ရႏိုင္ပါသည္။ က်န္ေတာ္႐ို႔သည္ က်န္ေတာ္႐ို႔၏ ပင္ကိုယ္မူလ သဘာ၀ႏွင့္ကိုက္ညီေသာ လားလာလႈပ္ယွားနီထိုင္ၾကသည့္အခါ ဤအနိမ့္အျမင့္ဒီဂရီ အတိုင္အတာ ျဖစ္လာတတ္ၾကသည္။ ေပၚလာတတ္ၾကသည္။ အကယ္၍ က်န္ေတာ္႐ို႔၏ လိုအင္ဆႏၵစိတ္တိုင္းမက် (၀ါ) လက္ခံအတည္ျပဳထားသည့္နည္းလမ္းသည္ သဘာ၀ႏွင့္ မကိုက္ညီဟု ကိုယ္တိုင္သိျမင္လာသည့္အခါ တခုခုလိုအပ္နီဆဲ၊ လို၍ ဟာ၍နီဆဲပင္ျဖစ္သည္။

ေခါတ္သစ္စီမံခန္႔ခြဲမႈနည္းပညာက ေက်နပ္ႏွစ္သိမ္းႏိုင္ေသာ အလုပ္သမားေကာင္းတဦးသည္ လႈံ႔ေဆာ္တိုက္တြန္းမႈ အားနည္းႏိုင္သည္ဟု ညႊန္းျပၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင္းကုမၸဏီ (၀ါ) အဖြဲ႔အစည္းအား အက်ိဳးမျပဳႏိုင္ပါ။ ေျပာရဖို႔ဆိုပါေက မတင့္တိမ္မေရာင့္ရဲျဖစ္ျခင္း တခုတည္းနန္႔ အတင္အဓမၼလႈံ႔ေဆာ္စီျခင္းသည္ အႏႈတ္လကၡဏာဆင္ေသာ ခ်ဥ္းကပ္းမႈ တခုသာျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ လူအမ်ားကအျပဳသေဘာဆင္ေသာ ေသေသခ်ာခ်ာ ေက်နပ္မႈရဟိလာၾကေသာအခါ သူ႐ို႔သည္ သူ႐ို႔၏ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၀မ္းေျမာက္ျခင္းခံစာခ်က္မ်ားကို တျခားသူမ်ားႏွင့္ မွ်၀ီလာခ်င္ၾကသည္။ တျခားသူမ်ားကိုလည္း ေရာင့္ရဲတင့္တိမ္စီခ်င္ႀကၿပီး၊ တျခားသူမ်ားအတြက္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ား စတင္လုပ္ေဆာင္လာၾကသည္။ သူရို႔၏ တိုက္တြန္းလႈံ႔ေဆာ္မႈ အဆင့္အတန္းမ်ားသည္လည္း အမ်ားသူတကာထက္ ျမင့္မားလာႀကၿပီး၊ ပို၍ပို၍ ေကာင္းမြန္လာၾကသည္။ သူရို႔သည္ အလုပ္ခြင္ထဲ၌ နစ္ေပ်ာ္လာၾကၿပီး၊ ပို၍စိတ္၀င္စားလာလ်က္ ႏိုင္နင္းစြာလုပ္ႏိုင္လာၾကသည္။ ဤသည္မွာ မဟတၱမဂႏၵီ၏ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေဖၚျပခ်က္တခုျဖစ္သည္။

ေအာင္ျမင္မႈအတြင္း၌ က်န္ေတာ္ရို႔၏ ဘ၀ပံုပန္းသ႑ာန္ အားလံုးပါ၀င္ႏိုင္သည္။ အက်ံဳး၀င္ႏိုင္သည္။ တခ်ိဳ႔ေသာ ပညာသည္အလုပ္သမားမ်ား သူရို႔၏လုပ္ငန္းခြင္ အသီးသီး၌ ခ်ီးက်ဴးျခင္းခံရႏိုင္ေၾကာင္း ခံရႏိုင္ၾကပါလိမ့္မည္။ ေဂါင္းေဆာင္မ်ားသည္လည္း သူရို႔၏ နယ္ပယ္ေဒသ အသီးသီးမ်ားထဲ၌ ေကာင္းခ်ီးၾသဘာျပဳျခင္းခံရေကာင္း ခံရၾကပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ မိသားစုမ်က္ႏွာစာ၌ကား လံုးလံုးလ်ားလ်ား ပ်က္ကြက္သူမ်ားျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ ၾကသည္။ တခ်ိဳ႔တခ်ိဳ႔ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား မိသားစုမ်ားအတြက္ အလြန္ေကာင္းေသာ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ား ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ၾကေသာ္လည္း လူအဖြဲ႔အစည္းအတြက္ကား ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ဦးစီးဦးေဆာင္ရန္ကား မတတ္စြမ္းႏိုင္ၾကပါ။ ဘုရားတရားအလွဴလုပ္ငန္းခြင္ မ်ား၌ ႆဒါအေလွ်ာက္ လြတ္လပ္စြာပူးေပါင္းပါ၀င္သကဲ့သို႔ က်န္ေတာ္ရို႔သည္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၾကရာ၌ လံုး၀လြတ္လပ္သူမ်ား ျဖစ္သင့္သည္။ သင္သည္ သရက္ခင္းဥယိုင္ထဲ၌ သရက္ပင္တပင္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ မ်ိဳးစိ့ခ်ရာ၌ တာ၀န္ယူၾကည့္ပါ။ ၄င္းသရက္ပင္ ႀကီးျပင္းလာသည့္အခါ သင္အား၊ သင့္အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ တျခားေသာလူသားမ်ားအား ခ်ိဳျမေသာသရက္သီးမ်ားမွ ေရာင္ျပန္ ဟပ္ပါလိမ့္မည္-ဟုဆိုပါလ်င္-သရက္သီးအစိ့သည္ ဇာလုပ္ငန္းတာ၀န္ကို ေဆာင္ရြက္ ခပါသနည္း။ အျမင္သေဘာအားျဖင့္ မည္သည့္ခက္ခဲ့မႈကိုမွ ေဖၚေဆာင္ခပံု မေပၚေသာ္လည္း သရက္သီးအစိ့မွ တဖန္သရက္သီးအျဖစ္၏ အမွန္တရားကား ဆက္လက္က်န္ဟိနီ ဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ သဘာ၀တရားပင္ျဖစ္သည္။

ပဇာေၾကာင္း က်န္ေတာ္ရို႔လူသားမ်ား “ေအာင္ျမင္မႈ” ကို ရဟိလိုၾကပါသနည္း-ဟုဆိုလွ်င္ ေအာင္ျမင္မႈသည္ ေက်ာ္ေဇာကိတၱဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုစီ၏။ ေအာင္ျမင္မႈအထြတ္အထိပ္၌ ေရာက္ဟိနီစီတတ္၏။ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ္းမႈႏွင့္ျပည့္စံုစီျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းႏွင့္ျပည့္စံုစီျခင္း၊ လိုအင္ဆႏၵျပည့္စံုစီျခင္း၊ ေလာဘတရားအတိုင္း ျပည့္စံုသည့္အျဖစ္မ်ားႏွင့္ အေဖၚျပဳတတ္္ရ၏။ ေအာင္ျမင္မႈသည္ က်န္ေတာ္႐ို႔ကိုယ္တိုင္ လက္တြိ႔ခံစား၊ စံစားရသည့္ ထူးျခားေသာ လကၡဏာတရပ္ ျဖစ္သည္။ ၄င္းကိုပင္ “အလံုးစံုျပည့္စံုေသာ တန္ခိုးအာဏာႀကီးမားျခင္းျဖစ္၏” ဟု ဆို၏။ က်န္ေတာ္ရို႔သည္ ေအာင္ျမင္လိုေသာ ျပင္ျပမႈစိတ္ဆႏၵဟိေသာေၾကာင့္ ထိုေအာင္ျမင္မႈ ႀကီးႀကီးမားမား ဆြတ္ခူးႏိုင္ၾကသည္။ ႀကီးက်ယ္ခန္႔နားလိုၾကသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ က်န္ေတာ္ရို႔လူသားမ်ား၌ တြီးေခၚႏိုင္ေသာဥာဏ္စြမ္းရည္မ်ား ဟိ၍ပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင္း က်န္ေတာ္ရို႔သည္ အရာရာတိုင္းကို အႏိုင္ရလိုၾကသည္။ အရာရာတိုင္းကို ျပည့္စံုလိုၾကသည္။

အကယ္၍ က်န္ေတာ္ရို႔သည္ ေအာင္ျမင္မႈအဓိပၸါယ္အလံုးစံုကို နားလည္ၾကပါလ်င္ က်န္ေတာ္ရို႔၏ေအာင္ျမင္မႈသည္ တစံုတေယာက္ေယာက္၏ ယွ်ံဳးနိမ့္ျခင္း၌မွီခိုအားထားျခင္း မျပဳသင့္ (သို႔မဟုတ္) ပုဂၢိဳလ္တဦးဦးအားျဖဳတ္ခ်၍ အႏိုင္ရယူျခင္းလည္း မျဖစ္စီသင့္။ က်န္ေတာ္ရို႔၏ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၀မ္းေျမာက္ျခင္းသည္ အျခားပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ၀မ္းနည္းႀကြိကြဲျခင္း၊ ပူဆြဲေသာကမ်ားအေပၚ အားရမွီခိုအႏိုင္ယူျခင္းလည္း မျဖစ္စီရေပ။ တျခားသူမ်ား၏ ဒုကၡေ၀ဒနာခံစာရျခင္းကိုလည္း က႐ုဏာသက္တတ္ရမည္။ စာနာေထာက္ထားတတ္ရမည္။ ထို႔အတူ သူရို႔၏အမွန္စင္စစ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ၀မ္းေျမာက္ၾကည္ႏုမႈကိုလည္း အတြိ႔အၾကံဳအျဖစ္ သင္ခန္းစာယူတတ္ၾကရမည္။

လကၤာဒီပကၽြန္း (လက္ဟိသီရိလကၤာႏိုင္ငံ) မွ ေအာင္ပြဲ႔ႏွင့္အတူ ျပန္ေရာက္လာေသာ ရာမအား “လကၤာဒီပစစ္ပြဲ႔အား မည္ကဲ့သို႔ေအာင္ျမင္ခပါသနည္း” ဟု မီးလာၾကသည့္အခါ သူအားစစ္ပြဲ႔အတြင္း ကူညီေဆာင္ရြက္ပီးၾကသည့္ မဟာ..ဟာႏုမာန္ေမ်ာက္တပ္မဟာႀကီး အပါအ၀င္၊ အျခားစစ္သည္ေတာ္ႀကီးမ်ား၊ စစ္သူႀကီးမ်ားအား တဦးမက်န္ဂုဏ္ျပဳခ်ီးက်ဴး ေျဖဆို၏။ စင္စစ္မွန္ကန္ေသာ ေအာင္ျမင္မႈသည္ တျခားပုဂၢိဳလ္မ်ားအားလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏုစီ၏။ အသင္းအဖြဲ႔တခုလံုး ဂုဏ္ျပဳခ်ီးက်ဴးရာ၌လည္း ေတးကဗ်ာတပုဒ္ကဲ့သို႔ ၾကည္ႏု၀မ္းေျမာက္စီ၏။ စစ္မွန္ေသာေဂါင္းေဆာင္တဦး (၀ါ) အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္ တဦးသည္ တဦးတေယာက္တည္း ေအာင္ျမင္မႈရယူျခင္း မဟုတ္စီဘဲ အသင္းအဖြဲ႔စည္းတခုလံုးကို ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္အတူ သူရို႔၏ (အသင္း၀င္၊ အဖြဲ႔၀င္) ဂုဏ္အခ်ိန္အ၀ါကို လက္တြဲျမႇင့္တင္ယူေဆာင္လားၾကသည္။ မယ္သီတာဟိေသာနီရာကို တိတိက်က် သတင္းရယူၿပီးေနာက္ လကၤာဒီပကၽြန္းမွ မဟာ..ဟာႏုမာန္ေမ်ာက္ ျပန္ေရာက္လာသည့္အခါ မယ္သီတာဟိေသာနီရာသတင္းကို ရာမထံသို႔တိုက္ရိုက္မဆက္သ ဘဲ၊ ဟာႏုမာန္သည္ တျခားပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကသည့္ ေမ်ာက္စစ္သည္ေတာ္မ်ားအားစုရံုးၿပီး ထိုေမ်ာက္စစ္သည္ေတာ္မ်ားအား မယ္သီတာဟိသည့္ နီရာသတင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေအာင္ျမင္စြာရယူျခင္း သံတမာန္အဖြဲ႔၌ အားလံုးပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မႈေၾကာင့္ ဤသတင္းကို ရဟိႏိုင္ခသည္ဟု ခ်င္းျပသည္။ ထိုသတင္းကိုလည္း ရာမထံသို႔ အတူတကြဆက္သၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေမ်ာက္တိုင္းေမ်ာက္တိုင္း တန္းတူပူးေပါင္းပါ၀င္မႈေၾကာင့္ မယ္သီတာအား ရွာေဖြတြိ႔ဟိခသည္ဟု ခံယူၾကသည္။ ဤသည္မွာ တကိုယ္ေကာင္းမဆံေသာ စစ္မွန္သည့္ ေဂါင္းေဆာင္ (၀ါ) အေစခံ၀န္ထမ္းလိုေသာ ေဂါင္းေဆာင္ရို႔၏ ေအာက္ၿခီခံက်ေသာ အမ်ားပူးေပါင္းပါ၀င္လိုေသာ အသင္းအဖြဲ႔စိတ္ဓါတ္ပင္ျဖစ္၏။

ဘုရားသခင္သည္ က်န္ေတာ္ရို႔အား အေယာက္တိုင္းစီ၏ ထူးျခားေသာဂုဏ္၀ိေသႆကို ဖန္တီပီးခသည္ဟု ဆိုပါလ်င္ က်န္ေတာ္ရို႔သည္ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ယံုၾကည္သူမ်ား ျဖစ္ၾကရမည္။ ေလာကႀကီးအတြင္း၌ အတုအပလုပ္ေဆာင္ၾကသည့္အခါ (သို႔မဟုတ္) သူတပါးအား မွာၾကားလိုေသာသတင္းကို ကိုယ္တိုင္သယ္ယူပို႔ေဆာင္လာၾကသည့္အခါ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ မွီခိုသူမ်ားျဖစ္ၾကရမည္။ က်န္ေတာ္ရို႔သည္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္သူမ်ားျဖစ္ၾကရမည္။ အကယ္၍ က်န္ေတာ္ရို႔ တစံုတေယာက္ေယာက္အား အတုအပလုပ္၍ ေအာင္ျမင္မႈကို ရဟိလွ်င္ ထိုေအာင္ျမင္မႈသည္ တျခားေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္လည္း သက္ဆိုင္သည္။ ဆက္စပ္မႈဟိသည္။ ဒုတိယအားျဖင့္ က်န္ေတာ္ရို႔သည္ လြတ္လပ္သူမ်ားျဖစ္ၾကရမည္။ ၿပီးမွ မိမိအလုပ္ကို ဆက္လုပ္ပါ။

အျမင္သေဘာအားျဖင့္ အေရးပါအရာမေရာက္သည့္ လႈပ္ယွားမႈကအစ-တျခားသူမ်ားအကူ အညီမပါဘဲ မိမိနီသည့္အိမ္ခန္း သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ျဖစ္လာစီရန္၊ မိမိအ၀တ္အစားမ်ားကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ဂရုတစိုက္ျဖစ္စီရန္ႏွင့္ သန္႔ယွင္းေသာရီခ်ိဳးခန္းတခု အၿမဲျဖစ္နီစီရန္ မိမိကိုယ္ကို လြတ္လပ္စြာပူးေပါင္းပါ၀င္ျခင္းသည္ မိမိကိုယ္တိုင္လုပ္၍ ရႏိုင္ပါတကားဟု ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈရလာစီလိမ့္မည္။ ဤသည္မွာ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ လြတ္လပ္ေသာ လမ္းသြယ္၌ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ျခင္းျဖစ္၏။

ဘာသာျပန္
ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)
၁၂၊ ၁၀၊ ၂၀၀၄၊
Dum Dum Central Jail, Kolkatta, India.
Thusday, September 28, 2004 ထုတ္ The Times of India သတင္းစာပါ {တရားေဟာေသာမဟာေဗာဓီး The Speaking Tree} အခန္းက႑မွ စာရြီးဆရာ ဆြာမိနိပၡိလာနႏၵ (Swami Nakhilananda) ရြီးသားေဖၚျပေသာ {Secret of Success: Team Spirit} အား ရခိုင္ဘာသာသို႔ သင့္ေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အာဏာပါ၀ါ၏ထိုင္ခံုမွာ…ဂုဏ္ (သို႔မဟုတ္) အမႈထမ္းျခင္း

2009-07-20T12:03:00.000-07:00

၀န္ႀကီးတဦးအျဖစ္၏အဓိပၸါယ္မွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ အမႈထမ္းျခင္းသတ္သတ္သာျဖစ္၏။ မည္သို႔ပင္ဆိုစီကာမူ..အကယ္၍…၀န္ႀကီးအျဖစ္အား သာယာေက်နပ္ႏွစ္သိမ္းမႈ (၀ါ) ဂုဏ္ျဒပ္ၾသဇာရယူရန္ နည္းလမ္းတခုအျဖစ္ သူ၏အတြင္းစိတ္၌ ထင္ျမင္ယူဆထားၿပီး ထိုရာထူးသည္ အသံုးျပဳျခင္းခံရပါက၊ ျပည္သူျပည္သားမ်ား တိုးတက္ႀကီးပြားမႈကို အဟန္႔အတားျဖစ္စီ၍၊ ေဖါက္ျပန္အဂတိလိုက္စားမႈႏွင့္ လူ႔အဖြဲအစည္းအား ေသာင္းက်န္း ဗိုလ္က်ၿပီး ယုတ္ညံ့ေသာကိုယ္က်င္တရား လမ္းသြယ္ထဲသို႔ ေဇာက္ထိုးခုန္ဆင္းလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ေၾကာင္ရြံ႔ျခင္းႏွင့္ လံုၿခံဳမႈမဟိျခင္းမ်ားက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဆုပ္ကိုင္ထားလိမ့္မည္၊ လူသားမ်ားကို တားဆီးခ်ဳပ္တည္၍ ထားၾကလိမ့္မည္။ဤသည္မွာ ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္း၊ လံုၿခံဳမႈကင္းမဲ့ျခင္းမ်ားအား ႏွိမ္နင္းေအာင္ျမင္စီလိုရန္ လူသားမ်ား အတြက္ သဘာ၀အေၾကာင္းတရားျဖစ္သည္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း၌ အမ်ားစုသည္ လံုၿခံဳမႈ ဟိလာစီရန္၊ လံုၿခံဳမႈစိတ္ခ်လာေအာင္ အၿမဲတမ္းလိုလို တခုခုလုပ္တတ္ၾကပါသည္။ အက်ိဳး ဆက္အားျဖင့္ အာဏာပါ၀ါ၏ထိုင္ခုန္အတြက္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ေတာ္လွန္လာၾက တတ္သည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုစီ..ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အာဏာပါ၀ါရလာၿပီးေနာက္ ထိုအာဏာ ပါ၀ါအား စြဲမက္လာၾကသည္….မွာ…အမွန္စင္စစ္ အာဏာပါ၀ါမဟုတ္ပါ။ သူ႐ို႔၏၀တၱရားမ်ား ေဆာင္ရြက္ၾကရန္ ၀န္ႀကီးယံုးထဲသို႔ ေရာက္လာၾကသည့္တိုင္ေအာင္ သူ႐ို႔သည္ အနည္းဆံုး အလုပ္ေလာက္သာ ၿပီးစီေအာင္ျမင္ႏိုင္ၾကသည္။ သူရို႔လုပ္ငန္းေဆာင္တာ မၿပီးစီးသည္ကို ၾကည့္၍ သူ႐ို႔အားျပစ္တင္ပုတ္ခတ္ ေ၀ဖန္ျခင္းမျပဳပါႏွင့္။ အာဏာပါ၀ါ၏ထိုင္ခုန္ကို ရယူ သိမ္းဆည္းလိုက္ၿပီးသည့္ေနာက္ သူ႐ို႔၏ ငါတေကာ့ေကာ့၍ ေငါ့ေျပာျခင္းသည္ သူ႐ို႔၏ စိတ္တြင္း၌ ေၾကာင္ရြံ႔စိုးရိမ္လ်က္ က်န္ဟိနီဆဲပင္ျဖစ္သည္။ အဟုတ္အမွန္ပင္… ေၾကာက္ရြံ႔ စိုးရိမ္ျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသည္ စိတ္တြင္း၌ ပိုမိုတိုးျမင့္လာသည္။ အကယ္၍ က်ပ္တည္းတင္းမာမႈႏွင့္ ေၾကာက္ရြံ႔စိုးရိမ္နီပါက သင္သည္အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ ဖန္တီးမႈအတြီးအေခၚသစ္ႏွင့္ အတူ ေအာက္ၿခီခံျမင့္မားလာႏိုင္မည့္ မဟုတ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင္း သင္သည္ အလုပ္ေျမာက္မ်ားစြာ မလုပ္ႏိုင္၊ သင့္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္လည္း မလုပ္ႏိုင္သလို၊ သင့္ကိုယ္ရည္အတြက္လည္း လုပ္ႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ ၀န္ႀကီးမ်ား သူ႐ို႔ရလိုၾကသည့္ သူ႐ို႔၏လမ္းေၾကာင္းကို မေရာက္လ်င္ ၀န္ႀကီးမ်ားရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ၾကမည္ဟု ၿခိမ္းေျခာက္တတ္ၾကသည္မ်ားကို သင္႐ို႔မၾကာမဏ ၾကားကတ္ရပါ လိမ့္မည္။ တခ်ိဳ႔ေနာက္လိုက္မ်ားက သူ႐ို႔ကိုသူ႐ို႔ကိုယ္တိုင္ သတ္သီရန္ထိ ၿခိမ္းေျခာက္တတ္ ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ရာထူးမွႏႈတ္ထြက္ရန္ ေဇာတိကတက္ျခင္းသည္ တာ၀န္မဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာမဟုတ္ပါ။ အနစ္နာခံ စြန္႔လႊတ္ျခင္းလည္း မဟုတ္ပါ။ ဤသည္မွာ ျပည္သူမွ အထြတ္တျမတ္လႊဲအပ္ထားေသာ တာ၀န္၀တၱရားကို စြန္႔လႊတ္ျခင္းအျပဳအမူသာ ျဖစ္သည္။ သင္သည္ သင္၏ရာထူးစြန္႔လႊတ္ျခင္းအား ေဇာတိကမာန္မာန ဂုဏ္ေမာက္ရ ေလာက္ေအာင္ထိ ၀န္ႀကီးအျဖစ္သည္ ဇိမ္ခံပစၥည္းတခုကား မဟုတ္ေခ်။ အလားတူပင္… ၀န္ႀကီးရာထူးအား တစံုတေယာက္အား အပ္ႏွံျခင္းသည္ ၀န္ႀကီးအျဖစ္ရြီးခ်ယ္ခံရသူ၏ အေကာင္းဆံုးအေစခံ၀န္ထမ္းမႈကို ေမွ်ာ္လင္းျခင္း၊ ေတာင္ဆိုျခင္းသာျဖစ္၏။ ၄င္းသည္ ဆုလဒ္တခုအျဖစ္ အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူဖြင့္ဆိုဖို႔ကား မဟုတ္ေခ်။သင္၌ ေအကန္စင္စစ္ မြီးရာပါကိုယ္ပိုင္ပါ၀ါစြမ္းရည္ဟိပါက ျပည္သူအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ အမွန္ပင္အမႈထမ္းလိုရန္ အာဏာရာထူး (၀ါ) အဏာပါ၀ါထိုင္ခုန္ကား မလိုအပ္ပါ။ မဟတၱမဂႏၵီ ျပည္သူ႔အက်ိဳးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခသကဲ့သို႔ တရား၀င္ရာထူးဌာနႏၱရမဟိဘဲ လူထုအက်ိဳးစီးပြား အတြက္ သင္ပိုၿပီးေကာင္းက်ိဳးျပဳႏိုင္သည္။ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္။ မၾကာခဏလိုလို အုပ္ခ်ဳပ္သူ တဦးသည္ မွန္ကန္ျပဳျပင္ေရးသမား တေယာက္မဟုတ္သလို၊ မွန္ကန္ျပဳျပင္ေရးသမား သည္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသမားတေယာက္မဟုတ္ပါ။ မွန္ကန္ျပဳျပင္ေရးသမားသည္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာကို မလိုလားပါ။ မမက္ေမာပါ။ျပည္သူလူထုအမ်ားစုအား လႈံ႔ေဆာ္မႈပင္ရင္းအခ်က္အလက္မ်ားမွာ ထိခိုက္လြယ္ေသာ၊ ခံစားလြယ္ေသာ စိတ္အာ႐ံုမ်ားပင္ျဖစ္၏။ စါမတတ္သူ ဦးရည္မ်ားလာေသာအခါ ထိခိုက္ လြယ္ေသာ၊ ခံစားလြယ္ေသာ စိတ္အာ႐ံုမ်ားပို၍ ျဖစ္လာတတ္ၾကသည္။ ဤနီရာမွာ က်ယ္ျပန္႔သည့္ပညာေရး စနစ္ႏွင့္ပါတ္သက္လို ဆန္က်င္တန္ျပန္ျပဳရန္ အေရးႀကီးသည္ တခုမွာ ဘာသာေရးပညာရပ္ႏွင့္ သိပၸံပညာရပ္ႏွစ္ခုစလံုးပင္ျဖစ္သည္။ႏိုင္ငံေရးေဂါင္းေဆာင္အမ်ားစုသည္ စစ္မွန္ေသာျပည္သူ႔၀န္ထမ္း အယူအဆအား မိုက္မဲစြာ မ်က္ကြယ္ျပထားၾကသည္။ ဥေပကၡာျပဳထားၾကသည္။ လူမ်ိဳး၏ထံုးတမ္းစိုင္လာ ေဘာင္နယ္ နမိတ္မ်ားကို ေက်ာ္လြန္၍၊ ဘာသာေရးဓေလ့ထံုးတမ္း ေဘာင္နယ္နမိတ္မ်ားကို ေက်ာ္လြန္၍၊ အမ်ိဳးသားေရးဆိုင္ရာ ေဘာင္နယ္နမိတ္မ်ားကို ေက်ာ္လြန္၍ အနည္းငယ္ေသာ စြန္စား လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား ဟိၾကပါ၏။ ထိုနယ္နမိတ္ေဘာင္မ်ားႏွင့္ ခ်ဳပ္တည္သတ္မွတ္ထား လိုက္ေသာအခါ သူ႐ို႔ကိုသူ႐ို႔ကိုယ္တိုင္အား ေဘးဥပါဒ္ျဖစ္စီသလို၊ တျခားသူ႐ို႔ႏွင့္ ဆက္ႏြယ္နီသည့္ ပါတ္၀န္းက်င္တခုလံုးလည္း ထိခိုက္နစ္နာ ပ်က္စီးၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ လူမႈေရးတာ၀န္၀တၱရားမ်ား ထမ္းေဆာင္ရာ၌၊ တိုင္ျပည္အား ဦးစီးဦးေဆာင္လမ္းျပရာ၌ ႏိုင္ငံေရးပညာရပ္မ်ား ကၽြမ္းက်င္ရန္ အထူးလိုအပ္ပါ၏။ အေရးႀကီးသည့္အခ်ိန္ကာလျဖစ္ေသာ ကမၻာမိသားစု (Global Family) ၏ အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် လွ်င္ျမန္လႈပ္ယွားနီေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ သေဘာေပါက္ထားရမည္။ ညက္နီေအာင္ တတ္ေျမာက္ထားရမည္။ ႏြးက်ီေအာင္လည္း သိထားရမည္။ ၀န္ႀကီးမ်ားသည္ ေျမႇာက္ပင့္ကပ္ေမွ်ာင္နီေသာ ႏိုင္ငံေရးသံခ်ီးတက္မ်ားအားဆန္႔၍ ေဘးအႏၵရယ္လံုျခံဳေအာင္ ကာကြယ္ရန္ သူ႐ို႔၏စြမ္းရည္မ်ားကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ထားရန္လည္း အလြန္အေရးႀကီးစြာလိုအပ္ပါသည္။ အမွန္ပင္….သူ႐ို႔၏အတြင္းစိတ္ (inner voice) ကို လိုက္နာသင့္သည္။ သူ႐ို႔၏ လမ္းညႊန္မႈသည္ အမွားမ်ားထဲမွ အေကာင္ဆံုးမွန္ကန္မႈကို ရြီးခ်ယ္စီးစစ္ရန္ အတြင္းစိတ္၏အလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ မူပိုင္လမ္းညႊန္မႈကို လိုက္နာ သင့္သည္။အယံုအၾကည္ကင္းမဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရနယ္ပယ္မွ က်န္ေတာ္႐ို႔လြတ္ေျမာက္ရမည္။ အမုန္ပြားစီေသာႏိုင္ငံေရးႏြံအိုင္ထဲမွ က်န္ေတာ္႐ို႔လြတ္ေျမာက္ရန္ ႀကိဳးစားရမည္။ စစ္မွန္ေသာ အေျမႇာ္ျမင္ ဆင္ျခင္တံုတရားႏွင့္ျပည္စံုေသာ ႏိုင္ငံေရးမူ၀ါဒသည္ ဘာသာစကားကြဲျပားမႈ၊ အယူအဆ ယံုၾကည္ခ်က္ကြဲျပားမႈ၊ ဘာသာေရးမတူကြဲျပားမႈ၊ ဇာတ္နိမ့္ဇာတ္ျမင့္ မတူကြဲျပားမႈမ်ားအား တေျပးညီသေဘာထားျဖင့္ ျပဳစုေစာင့္ေယွာက္ရန္သာျဖစ္သည္။ အေစခံအမႈထမ္းျခင္းသည္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာပါ၀ါ၏ ဦးတည္ခ်က္ျဖစ္လာေသာအခါ (ႏိုင္ငံေရး) လႈပ္ယွားမႈတရပ္လံုးသည္ တိုးတက္၊ ႀကီးပြားခ်မ္းသာ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈသို႔ ေျပာင္းလဲ လာၾကသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုစီ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ မၾကာခဏလိုလို အတူတကြ ျဖစ္လာၾကသည့္အေၾကာင္းရင္မွာ ဘံုရန္သူအား တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းရန္အတြက္ တခုတည္းသာ ျဖစ္ၾကသည္။ ဘုံ္ရည္မွန္ခ်က္ပန္းတိုင္ (သို႔မဟုတ္) ဘံုအက်ိဳးစီးပြား (အမ်ိဳးသားအက်ိဳးစီးပြား) အတြက္ကား မျဖစ္ႏိုင္ၾကေခ်။ သူ႐ို႔၏ညီညြတ္ျခင္းသည္ ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းႏွင့္ မုန္းတီျခင္း (၀ါ) ရန္ျငိဳးမ်ားအား ေအာက္ၿခီခံ၍သာျဖစ္ၾကသည္။ မတူကြဲျပားျခားနားေသာပါတီမ်ား တိုင္ျပည္ အက်ိဳး၊ ျပည္သူအက်ိဳး၊ အမ်ားအက်ိဳးမ်ားအတြက္ အဘက္ဘက္မွ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈတိုးျမင့္မက တိုးျမႇင့္လာေအာင္ အတူတကြပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သင့္သည္။ ရန္ၿငိဳးအမုန္းတရားႀကီး စိုးမိုး၊ လႊမ္းမိုးသည့္ႏိုင္ငံေရးမူ၀ါဒ အဆံုးသတ္သင့္ၿပီျဖစ္၏။အလြန္ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သည့္ ၿမီပိုင္သွ်င္သူေဌးတေယာက္သည္ ပန္ၿခံအလုပ္သမားႏွစ္ဦး ငွား၍ ပန္းၿခံ၌အလုပ္လုပ္ခိုင္စီ၏။ ႏွစ္ဦးစလံုးအား တလွည့္စီေျပာင္း၍ လုပ္ခိုင္းစီ၏။ ႏွစ္ဦးစလံုးပင္ ပန္ၿခံအားမည္ကဲ့သို႔ တိုးတက္ေျပာင္းလွဲသင့္သည္။ မည္ကဲ့သို႔ ျပဳျပင္သင့္သည္ႏွင့္ပင္ သေဘာထားကြဲလြဲၾကလီ၏။ အလုပ္သမားတဦးက ၿမီေလာက္သာ ျပဳျပင္ယွင္းလင္းထား၏။ ေနာက္လုပ္သမားတဦးေရာက္လာေသာအခါ ပထမအလုပ္သမား၏ မၿပီးဘဲက်န္ဟိနီေသာ အလုပ္ကိုဆက္မလုပ္ဘဲခ်န္ထား၍ သူလုပ္လိုေသာအလုပ္ကိုသာ ေျပာင္လြဲလုပ္လီ၏။ ဤကဲ့သို႔ တဦး၏အလုပ္ကိုတဦးက ခ်န္ထားျခင္ျဖင့္ လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကလာ၏။ ေနာက္ဆံုးမွာ ပန္းျခံႀကီးသည္ မည္သည့္ပန္းပင္မွ မစိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ဘဲ၊ မည္သည့္ပန္းပြင့္မွ မထုတ္လုပ္ႏိုင္ဘဲ ေပါင္းျမက္ထူလ်က္ ဆက္လက္က်န္ဟိနီဆဲပင္။ သူ႐ို႔၏တတ္စြမ္းမႈစြမ္းရည္မ်ားသည္ အခ်ဥ္းအႏွီးႄကြား၀ါမႈသာ ျဖစ္လီ၏။အထက္ေဖၚျပပါဥပမာႏွင့္ လက္ဟိႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ မူ၀ါဒလမ္းစိုင္မ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းမ်ားသည္ တထပ္တည္း၊ တထည္ရာတည္း ကြက္တိစြပ္ပိုက္ပင္တူနီပါ၏။ ဤကဲ့သို႔လည္း ေဆာင္ရြက္ၾက၏။ ယခင္ပါတီ၏ မၿပီးဆံုးဘဲက်န္ဟိနီေသာ အလုပ္ကိုဆက္မလုပ္ဘဲ ခ်န္ထား၍ သြားပုတ္လီလႊင့္ေျပာျခင္းျဖင့္ အခ်ိန္မ်ားကို ျဖံဳးတီးပစ္ၾက၏။ က်န္ဟိနီေသာ ႏိုင္ငံေရပါတီမ်ား၏ လုပ္ငန္းမ်ားအား ျဖည့္စြက္လုိက္သည့္အခါ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီတခုႏွင့္တခု ေလးစားခ်ီးျမႇင့္လာၾကသည့္အခါ အိႏၵီယာသည္ အမွန္ပင္ေတာက္ေျပာင္ထြန္းလင္း လာလိမ့္မည္။ (ဆတ္ယူဂ (အိႏၵီယသမိုင္း၌ အလြန္တိုးတက္ခသည့္ Satyuga) ေခါတ္တေခါတ္ဟိဖူးခပါ၏။ ၄င္းေခါတ္၏လူသားမ်ားသည္ အလြန္႐ိုးသား၍ မင္းေကာင္း မင္းျမတ္မ်ားေပၚခပါ၏။) သို႔မဟုတ္ အားလံုးေသာႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား ဘံုဦးတည္ခ်က္ ပန္းတိုင္သို႔ ဦးတည္လာၾကသည့္အခါ ရႊီေရာင္လႊမ္းေသာေခါတ္သို႔ ေရာက္လာၾကလိမ့္မည္။ ဆင္းရဲျခင္းအတိဒုကၡမွ သက္သာခြင့္ရလာၾကလိမ့္မည္။ ဆင္းရဲသူဆင္းရဲသားမ်ားအား အာမခံသည့္ဘ၀ကို ထူေထာင္ခြင့္ရႏိုင္ၾကလိမ့္မည္။ စာနာတတ္သည့္စိတ္ထားမ်ား၊ သနားညႇာတာတတ္သည့္စိတ္ထားမ်ား ကိမ္း၀ပ္ႏိုင္ၾကလိမ့္မည္။ အျပစ္ကင္မဲ့သူျပည္သူ ျပည္သားမ်ားအတြက္ လံုျခံဳမႈပိုမိုရဟိလာၾကမည္။ ေဖါက္ျပန္ၿပီး အဂတိလိုက္စားေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားလည္း ေပၚေပါက္လာႏိုင္ၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

ဘာသာျပန္ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)
August 31, 2004
Dum Dum Central Jail, Kolkatta, India.
Thursday, May 27, 2004 ထုတ္ The Times of India သတင္းစာပါ “တရားေဟာေသာ မဟာေဗာဓီး The Speaking Tree” က႑မွ စာရြီးဆရာ သွ်ရီသွ်ရီရာဗီခ်န္ကာ (Sri Sri Ravi Shankar) ရြီးသားေဖၚျပေသာ { The Seat of Power: Pride or Service} အား ရခိုင္ဘာသာသို႔ ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။

ေဂါင္းေဆာင္၏တန္ဘိုး--မနာလိုအားက်ျခင္း (၀ါ) ၿပိဳင္ဆိုင္ျခင္း

2009-07-15T01:58:00.000-07:00

ေဂါင္းေဆာင္မႈသည္ တန္ခိုးစြမ္းရည္ႀကီးေသာ လုပ္ငန္းတခုျဖစ္သည္။ ေဂါင္းေဆာင္တဦးသည္ ရာထူးႏွင့္လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားကို အားက်ၾကသလို ထိုရာထူးႏွင့္လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား၌ နစ္ေပ်ာ္တတ္ၾကသည္။ သူသည္ ေျမႇာ္ပင့္လြန္ျခင္း (သို႔မဟုတ္) အ႐ို႔ေသလြန္ျခင္းတခုခုကို လက္ခံရဟိတတ္သည္။ ၿပိဳင္ဖက္မဲ့ခ်န္ပီယံတေယာက္အျဖစ္ နာေက်ာ္ႀကားခံရတတ္သည္။ ေျမႇာက္စားျခင္းခံရတတ္သည္။

ေဂါင္းေဆာင္တေယာက္သည္ မၾကာခဏ ၿပိဳင္ဆိုင္ျခင္းခံရေသာအခါ အနည္းငယ္အံ့ၾသစရာေကာင္းသည္မွာ အားက်ဖြယ္ရာေကာင္းျခင္းပင္ျဖစ္၏။ အခ်ိန္အ၀ါျမင့္မားမႈႏွင့္ တန္ခိုးအဏာႀကီးေသာ ရာထူးမ်ားအတြက္ စိတ္အားထက္သန္ျပင္းျပစြာ သူ႐ို႔၏ကတိဂ၀တ္၊ သစၥာမ်ားျဖင့္ ေႁကြးေႀကာ္တတၾကသည္။ ယင္းေနာက္ တိုင္းျပည္အတြင္း အျမင့္မားဆံုးေသာရာထူးကို ျမဴဆြယ္ရယူၾက၏။

ဆိုနီယာဂႏၵီ (Sonia Gandhi) သည္ တိုင္ျပည္၏အျမင့္ဆံုး အာဏာရာထူးအားစြန္႔လႊတ္ရျခင္း အၾကာင္းအရင္းမ်ားသည္ ျပည္သူလူထုအား အျငင္းပြားဖြယ္ရာျဖစ္လာသည့္တိုင္ေအာင္ သူမ၏ ပထမထဲက ပထမဆံုးအျပဳအမူမွာ “ဤရာထူးအားမယူပါ” ဟု ျငင္းဆိုေဖၚျပျခင္း ျဖစ္ပါ၏။ တိုင္ျပည္အတြင္း၌ အေရးအႀကီးဆံုးႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာ အဟိဆံုးရာထူးအား စြန္႔လႊတ္ရသည္မွာ အေၾကာင္းအရင္တစံုတခုကို ေအာက္ၿခီခံ၍ အလိုအေလွ်ာက္ သေဘာေပါက္ ယံုၾကည္ထားျခင္းသည္ သူမ၏အတြင္းစိတ္၌ “ဤရာထူးအားမယူပါ” ဟု တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္လ်က္ ဟိခပါလိမ့္မည္။ ထိုတိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္မႈႏွင့္အတူ ဣေႃႏၵရရ သူမ၏ဆံုးျဖတ္ခ်က္အား တည္ခင္းျပသႏိုင္ခပါ၏။

ယခု ထို “စူးေျငာင့္သရဖူ” အား မာန္မိုဟန္စိန္ (Manmohan Singh) ဥေဂါင္း၌ ၀တ္ဆင္ပီးလိုက္သည္။ ဤသည္မွာ “ေဂါင္းေဆာင္မႈနည္းလမ္းမွာ ပဇာကိုေခၚပါသနည္း” ဟု ၾကည့္ရွဳ႕မွတ္သားဖြယ္ရန္ ဥပမာျပသလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါ၏။ ႏွစ္ဦးစလံုး (Sonia and Manmohan Singh) ေဂါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္လာၾကၿပီး အတူတကြ ဦးစီးဦးေဆာင္ၾကပါလိမ့္မည္။ အမွန္ပင္ အစိုးရအျဖစ္အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္႔ခြဲေသာ ပါတီ (၀ါ) အဖြဲ႔အစည္းတခု၏ဥေႏွာက္သည္ အလြန္ပင္ႀကီးမားပါ၏။ (သို႔မဟုတ္) တိုင္ျပည္သည္ နယ္နမိတ္မဲ့နီးပါး က်ယ္ျပန္႔ေသာ အက်ပ္အတည္းအခက္အခဲမ်ားကို ေျဖယွင္းႏိုင္ေသာ ဥာဏ္အေျမႇာ္ျမင္ျဖင့္ ျပည္ခ်ံလုနီးနီး ဟိပါလိမ့္မည္။ သူ၏ (မာန္မိုဟန္စိန္) စီမံခန္႔ခြဲမႈႏွင့္ အမိန္႔စကားမ်ားသည္ တရားဥပေဒျဖစ္၍ မင္းေမွ်ာင္ကပ္စားကပ္ဖါးမ်ားလည္း ေပါမ်ားၾကပါလိမ့္မည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုစီ ေဂါင္ေဆာင္တဦးတေယာက္မွ် ေဂါင္းေဆာင္မႈ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ျခင္းမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္၏။ ဤသည္ကို ကတ္ဒီလခ္ေမာ္တာကားကုမၸဏီ (Cadillac Motor Car Company) မွ တိုတုတ္ျပတ္သားစြာ ရြီးခ်ယ္ေခၚ၀ါလိုက္သည္မွာ “ေဂါင္းေဆာင္မႈျပစ္ဒါဏ္”--သည္--တခ်ိန္တခါက သမိုင္းတြင္ခၿပီး၊ ယင္းကဲ့သို႔ ဆက္လက္တည္ဟိဆဲျဖစ္သည္။

လူေလာကနယ္ပယ္တိုင္း၌ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈႏွင့္ဆက္စပ္္လ်က္ ထိုပုဂၢိဳလ္ (ေဂါင္းေဆာင္) သည္ ပထမဆံုးနာမည္ေက်ာ္ၾကားမႈ အလင္းေရာင္ျဖဴထဲ အၿမဲမျပတ္ဆက္လက္ရွင္သန္လ်က္ ဟိပါလိမ့္မည္။ ေဂါင္းေဆာင္မႈအာဏာကို ပုဂၢိဳလ္တဦးအားအပ္ႏွံရန္ျဖစ္စီ သို႔မဟုတ္ ကုန္ပစၥည္းတခုခုထုတ္လုပ္ရာ၌ျဖစ္စီ ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းႏွင့္အားက်မနာလိုမႈမ်ားသည္ (လုပ္ငန္းခြင္၌) အၿမဲတမ္းျဖစ္တတ္ၾကသည္။ ပန္းခ်ီအႏုပညာနယ္ပယ္ထဲ၌ျဖစ္စီ၊ စာပီေလာကထဲ၌ျဖစ္စီ၊ ေတးရြီးအႏုပညာေလာကထဲ၌ျဖစ္စီ၊ စက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းခြင္၌ျဖစ္စီ၊ ဆုလါဒ္ႏွင့္ျပစ္ဒါဏ္ပီးျခင္းသည္ အၿမဲတမ္းတေဘာတည္း တူညီၾကသည္။ ဆုလါဒ္သည္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းျဖစ္၍ ျပစ္ဒါဏ္ပီးျခင္းသည္ ျပင္းထန္ေသာျငင္းဆိုျခင္းႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာေလ်ာ့ပါးစီေအာင္ျပဳျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ပုဂၢိဳလ္တဦးဦး၏အလုပ္ (သို႔မဟုတ္) လုပ္ရပ္သည္ ေလာကတခုလံုးအတြက္ စံမွီအဆင့္အတန္းတခုျဖစ္လာေသာအခါ၊ ၄င္းအဆင့္အတန္းသည္ အနည္းဆံုး မနာလိုအားက်မႈျမႇားဦးမ်ား၏ ပစ္မွတ္တာဂတ္တခု ျဖစ္္လာတတ္သည္။ အကယ္၍ သူ၏လုပ္ရပ္သည္ ထူးျခားသည့္ဂုဏ္သတၱိမဟိပါက (၀ါ) ရြက္ၾကမ္းရီႀကိဳမွ်သာျဖစ္နီပါက ျပင္းထန္ေသာအခက္ခဲအက်ပ္အတည္းမ်ားႏွင့္အတူ သူသည္ တေယာက္တည္း ၀ိုင္းပယ္ထားျခင္းခံရမည္မွာ ေသခ်ာပါ၏။ အကယ္၍ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ထူးျခားေျပာင္ေျမာက္သည့္ အတြီးအေခၚအယူအဆ၊ လက္ရာမ်ားႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈအထြတ္အထိပ္သို႔ေရာက္နီပါက လႈပ္ယွားသေယာင္ေယာင္၊ အနစ္နာခံသေယာင္ေယာင္ျပဳျပတတ္ေသာ ကပ္စားကပ္ဖားမ်ား ခ်ီးက်ဴးမႈဘာသာစကား ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ႏွင့္ ျပည္္ခ်ံ၀ိုင္ရံလ်က္ ဟိနီပါလိမ့္မည္။ မနာလိုသ၀န္တိုမႈမ်ားသည္လည္း အစြမ္းထြက္လာၾကလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ထိုအစြမ္းမထြက္မႈသည္ ႏွစ္ဖက္ခြဘာသာစကားႏွင့္ သုခမီအႏုပညာသွ်င္သည္ အမ်ားႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ၊ အမ်ားလက္ခံေသာ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ကိုရြီးဆြဲပါလိမ့္မည္။ ဇာမဆို သင္သည္ ရြီးသားေဖၚျပႏိုင္သည္။ ဆီးခ်ယ္ရြီးဆြဲႏိုင္သည္။ တီမႈတ္သီဆိုႏိုင္သည္။ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ႏိုင္သည္။ ထူးျခားထက္သန္ေသာ ပညာဥာဏ္ (၀ါ) စစ္မွန္ေသာဆီးတဆိပ္ႏွင့္ သင့္လုပ္ရပ္အား ခ်ယ္မႈန္းမဖ်က္ဆီးႏိုင္သမွ်ကာလပတ္လံုး သင္အား မည္သူတဦးတေယာက္ကမွ် ထူးကဲေက်ာ္လြန္ႏိုင္မည္ မဟုတ္သလို ဂုဏ္သရည္ပ်က္ျပားေအာင္ မေကာင္းသတင္းမ်ားလည္း လႊင့္ႏိုင္ၾကလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ေသာအလုပ္ (သို႔မဟုတ္) ေကာင္းမြန္ေသာအလုပ္မ်ားလုပ္ၿပီး ျပည့္စံုခၿပီးအခ်ိန္မ်ား--မ်ားစြာၾကာၿပီးေနာက္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ား (ေနာက္လိုက္မ်ား (သို႔) တျခားမ်ား) သည္ ေမွ်ာ္လင္းခ်က္ပ်က္ၿပီမႈ၊ စိတ္ပ်က္မႈ (၀ါ) မနာလိုစိတ္ထားမ်ားျဖင့္ သူ႐ို႔၏ ေဂါင္းေဆာင္၏လုပ္ငန္းမ်ား ၿပီးျပည့္စံုျခင္းမျပဳႏိုင္ခေၾကာင္း ထုပ္ေဖၚေျပာဆိုၾကပါလိမ့္မည္။

ေဂါင္းေဆာင္သည္ ႏွိမ္းနင္းတိုက္ခိုက္ျခင္းခံရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ ေဂါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။ ထိုကဲ့သို႔ တိုက္ခိုက္မႈသည္ သူအားတရားမွ်တမႈ၊ ညီမွ်မႈအား ႀကိဳးစားအားထုတ္ လုပ္ေဆာင္စီျခင္း--ထင္ယွားသိသာေသာေဂါင္းေဆာင္မႈ သက္သီသာဓကအျဖစ္ ေပါင္းစပ္ပီးလိုက္ျခင္းလည္းျဖစ္၏။ တန္းတူညီမွ်မႈခ်ိဳ႔တဲျခင္း (ခၽြတ္ယြင္းခ်က္) သို႔မဟုတ္ တန္းတူညီးမွ်မႈ ပိုမိုေကာင္းမြန္ျခင္းမ်ားအား ရွာေဖြ၍ ေနာက္လိုက္မ်ား ခ်ံဳ႔ခ်ဖ်က္ဆီးတတ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ပို၍ေသခ်ာခိုင္မာသည္မွာ ႀကိဳးစားအားထုတ္နီရာယူႏိုင္မႈ ဂုဏ္သိကၡာႀကီးမားျခင္းကိုကား မည္သူတဦးတေယာက္မွ တိုက္ဖ်က္၍ရႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ ဤသည္မွာ ထူးထူးျခားျခား၊ ထူးထူးဆန္းဆန္းမဟုတ္ပါ။ ကမၻာႀကီးစတင္လာစကပင္၊ လူသားမ်ားဆႏၵအာ႐ံု (တဏွာ) စတင္လာစကပင္ ႀကီးပြားလိုစိတ္၊ ေလာလရမၼက္၊ စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္း၊ စိုးရိမ္ေသာက၊ မနာလိုျခင္း၊ အားက်ျခင္းႏွင့္ သူတပါးထက္ ထူးကဲေက်ာ္လြန္လိုေသာ စိတ္ဆႏၵမ်ားသည္လည္း ကမၻာဦးစတင္ခါကပင္ စတင္လာျခင္းျဖစ္သည္။ အရာရာတိုင္း အက်ိဳးမျပဳႏိုင္ေသာ္လည္း အကယ္၍ ေဂါင္းေဆာင္သည္ တည္းတည္းမတ္မတ္၊ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ မွ်မွ်တတ၊ ရိုးရိုးသားသား ဦးစီးဦးေဆာင္ႏိုင္ပါက သူသည္--“ေဂါင္းေဆာင္”--အျဖစ္္ ဆက္လက္က်န္ဟိနီမည္မွာ ေအကန္မလြဲပါ။

အိႏၵီယႏိုင္ငံကၽြန္းရြာေတာဓေလ့ အေခ်သူငယ္မ်ား အၿမဲတမ္းပံုေျပာျပၾကသည့္ ရြာဓေလ့ပံုျပင္၀တၳဳတပုဒ္ဟိပါသည္။ ၄င္းပံုျပင္ကို အလြန္္ယွင္းလင္းလြယ္ကူစြာ “အဆိပ္အေတာက္ျဖစ္ေသာ ေဂါင္းေဆာင္” ဟု ေခၚ၀ါၾကသည္။ ဤပံုျပင္သည္ အေခ်သူငယ္မ်ားသာမက လူႀကီးအတြက္လည္း အလြန္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းစီပါ၏။

တနိ႔ေသာအခါ နန္းတြင္းအေစးခံ ကၽြန္မႀကီးသည္ ဘုရင္မိဘုရားမႀကီး လႊတ္ေတာ္ခန္းမအား သန္႔ယွင္းေရးလုပ္နီစိုင္ အ႐ိုးအဆစ္မ်ားကိုက္ခဲ၍ လက္သီခါးပန္းက် ေညာင္းညာလာ၏။ လုပ္နီက် နိ႔စိုင္သန္႔ယွင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္မစတင္ခင္ နန္းတြင္းဟိ မိဘုရားမႀကီး၏ အိပ္ရာသည္ သူမအား တရီးတေမာအေညာင္းေျဖရန္ ဆြဲေဆာင္ဖိတ္ေခၚနီသေယာင္ေယာင္ ခံစားလာရ၏။ အေစခံနန္းတြင္းကၽြန္မႀကီး အိပ္စက္အနားယူနီခ်ိန္ မိဘုရာႀကီး အျမင္မေတာ္ေသာအျဖစ္ကို ျမင္ေသာအခါ အျပစ္ဟိေသာ “ရာဇ၀တ္ေကာင္…. ရာဇ၀တ္ေကာင္….အလြန္႐ိုင္းစိုင္းယုတ္မာေသာ ရာဇ၀တ္ေကာင္” ဟု ေအာ္ဟစ္လီ၏။
အေခြအရံနန္းတြင္းစစ္သည္ေတာ္မ်ား ကၽြန္မႀကီးအား ေဂါင္းျဖတ္ျပစ္ဒါဏ္ပီးရန္ ဆြဲထုတ္မည္ဆဲဆဲ၌ ႐ုတ္တရက္အံ့ၾသမိသည့္အသံျဖင့္ ကၽြန္မႀကီးသည္ ဘုရင္မိဘုရားႀကီးအား ႏႈတ္ႁမြက္ထြက္ဆိုလိုက္သည္မွာ “အကၽြႏႈပ္သည္ မိဘုရားမႀကီးအိပ္ရာ၌ ငါးမိနစ္မွ်သာ အိပ္စက္အနားယူမႈအား ဤမွ်ေလာက္ လူသားမဆန္စြာ ႀကီးလဲေသာျပစ္ဒါဏ္ခပ္ပါ၏။ ဤအိပ္ရာထက္၌ မိဘုရားမႀကီး ယခုအခ်ိန္ထိ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ နိ႔စိုင္ရက္ဆက္မျပတ္ အိပ္စက္ေတာ္မူျခင္းအား မည္မွ်ႀကီးမားေသာ ျပစ္ဒါဏ္မ်ိဳးခပ္ျခင္း ခံပါမည္နည္း။ မတြီး၀ံ့စရာပါ ဘုရား” ဟု ေလွ်ာက္ေတာ္မူ၏။

ဘာသာျပန္
ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)
May 27. 2004
Dum Dum Central Jail, Kolkatta, India
Friday, May 21. 2004 ထုတ္ The Times of India သတင္းစာပါ “တရားေဟာေသာမဟာေဗာဓီ The Speaking Tree” က႑မွ စာရြီးဆရာ အစ္ လီလဗသီ (S Lealavathi) ရြီးသားေဖၚျပေသာ “The Price of Leadership: Emulation & Envy” အား ရခိုင္ဘာသာသို႔ သင့္ေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါ၏။

ႀတိဂံပံုကို ေျပာင္းျပန္လွန္လိုက္သည့္အခါ အေစခံ၀န္ထမ္းျဖစ္လာေသာ ေဂါင္းေဆာင္မ်ား

2009-07-06T15:28:00.000-07:00

ေဂါင္းေဆာင္မႈသည္ အာဏာပါ၀ါႏွင့္ အၿမဲတမ္းဒါမ္တြဲလ်က္ဟိနီတတ္ပါ၏။ ယုခုေခါတ္ကာလ၌ကား အႏႈတ္လကၡဏာဆင္နီေသာ ပံုတူအဓိပၸါယ္ဆင့္ပြားမ်ား (မတိမ္းမယိမ္း ဆင့္တူႏိုင္ငံေရး) ကို အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲ၌ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္အလိုက္ ရယူထားၾကသည္ကို တြိ႔ဟိၾကပါလိမ့္မည္။ ေဂါင္းေဆာင္မႈႏွင့္ ဆက္စပ္လို႔ အေရးပါအရာေရာက္မႈ အမီးပုစၦာမ်ားဟိေကာင္းဟိၾကပါလိမ့္မည္။ ေဂါင္းေဆာင္မ်ား မဟိမျဖစ္လိုအပ္သည္ဟု ရြီးခ်ယ္အသိအမွတ္ျပဳခံရေသာအခါ-၄င္းေဂါင္းေဆာင္မ်ားသည္ လူသားမ်ားအတြက္ (၀ါ) ျပည္သူျပည္သားမ်ားအတြက္ တေလာကလံုးကလက္ခံထားေသာ ေအာက္ၿခီခံလိုအပ္သည့္သေဘာတရားႏွင့္ တာ၀န္၀တၱရားမ်ားကိုလိုက္နာေသာ အေစခံ၀န္းထမ္ေဂါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾက၏။ သူူ႐ို႔၏ပထမဆံုးအလုပ္မွာ ျပည္သူ၀န္ထမ္းသာျဖစ္၏။

ထံုးတမ္းစိုင္လာ သက္ဦးဆံပိုင္စနစ္မွာ ေဂါင္းေဆာင္မႈစနစ္ အသီးသီးခြဲထားေသာ ပံုစံသစ္မ်ားသို႔ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္လဲလာၾကသည္ကို က်န္ေတာ္႐ို႔ စတင္သိဟိနားလည္ သေဘာေပါက္လာၾကသည္။ ဤပံုစံသစ္၏ ေဂါင္ေဆာင္မ်ားသည္ အေစခံ၀န္ထမ္းမ်ားသာျဖစ္ၾက၏။ ထိုအေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေဂါင္းေဆာင္မႈ၏ ပုဂၢိဳလ္ေရးဆိုင္ရာတိုးတက္မႈ၊ တဦးခ်င္းတေယာက္ခ်င္း ပါ၀င္ေပါင္းစပ္၍ဖြဲ႔စည္းႏိုင္သည့္ အရည္ျခင္းဟိမႈ၊ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးႏွင့္ သက္္ဆိုင္ေသာအျပဳအမႈမ်ားကို ဂ႐ုတစိုက္တန္ဘိုးထားတတ္ျခင္း၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအလိုက္ ပူးေပါင္းပါ၀င္လိုသည့္ဆႏၵျဖင့္ အလိုအေလွ်ာက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တတ္စီမႈမ်ား တခ်ိန္တည္းတၿပိဳင္နက္တည္းမွာ တိုးတက္ျဖစ္ေပၚလာတတ္ၾကပါသည္။

အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္မ်ားသည္ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အာဏာပါ၀ါ (၀ါ) လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာအား အသံုးျပဳမႈႏွင့္ဆက္ႏြယ္လ်က္ လက္တြိ႔က်ေသာ အတြီးအေခၚပညာသွ်င္မ်ားလည္း ျဖစ္ၾကသည္။ အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အာဏာပါ၀ါႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာမ်ားအား ျပည္သူျပည္သားမ်ား (သို႔မဟုတ္) ေနာက္လိုက္မ်ား ႀကီးပြားခ်မ္းသာ တိုးတက္လာၾကစီရန္ ကူညီပီးသည့္ကရိယာမ်ားအျဖစ္သာ လက္ခံယံုၾကည္ၾက၏။ ထိုအာဏာပါ၀ါႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာမ်ားသည္ ျပည္သူမ်ား (၀ါ) ေနာက္လိုက္မ်ားကို ဗိုလ္က်ႀကီးစိုးရန္မဟုတ္ပါ။ သြီးစုတ္ေဂါင္းပံုျဖတ္ရန္မဟုတ္ပါ။ လက္တဆုပ္စာ အာဏာပါ၀ါဟိသူမ်ားသာ အက်ိဳးအျမတ္ရယူဖို႔ရန္ မဟုတ္သလို အုပ္စုတစုႏွင့္တစု (၀ါ) ပုဂၢိဳလ္တဦးႏွင့္တဦး အခ်င္းခ်င္း ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ရန္လည္း မဟုတ္ေပ။
ေခါတ္သစ္စီးပြားေရစနစ္ အရဲေတာ္ပံုလႈပ္ယွားမႈထဲ၌ ေဂါင္းေဆာင္ႀကီးတဦးျဖစ္သူ ေရာဘာတ္ျဂိန္းလိဖ္ “Robert K Greenleaf” သည္ အေစခံ၀န္ထမ္း ေဂါင္းေဆာင္မ်ားအေၾကာင္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ တီထြင္ေဖၚျပခသည္မွာ “အေစခံ၀န္ထမ္း ေဂါင္းေဆာင္၏ ပထမဆံုးအလုပ္မွာ အေစခံ၀န္ထမ္းသာျဖစ္၏။ နက္ခ်ိဳင္းသည့္ႏွစ္လံုးသားထဲမွ ေပၚထြက္လာေသာ အေစခံ၀န္ထမ္းလိုေသာစိတ္-ခံယူခ်က္တခုတည္းႏွင့္ သူ႐ို႔၏အလုပ္ကို စတင္ေဆာင္ရြက္တတ္ၾက၏။ ၿပီးမွ ဦးေဆာင္ရန္ဆႏၵဟိလာတတ္ၾက၏။ ဤသည္မွာ အေကာင္းဆံုးစမ္းသပ္မႈျဖစ္ၿပီး အခက္ခဲဆံုးေသာ စီမံခန္႔ခြဲမႈႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရသည္--မွာ--ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားအား အေစခံ၀န္ထမ္း ေဂါင္းေဆာင္အျဖစ္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ပီးရမည္လား၊ တိုင္ျပည္အတြက္ အေစခံ၀န္ထမ္းသည့္အခါ က်န္းမာသန္စြမ္းသည့္ အျပစ္အနာဆာ ကင္းသူမ်ားျဖစ္ၾကမည္လား၊ ဆင္ျခင္မႈတရားႏွင့္ ျပည္စံုသည့္ ပညာအေျမႇာ္အျမင္ဟိၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကမည္လား၊ လြတ္လပ္သူမ်ား--လြတ္လပ္စြာတြီးေခၚတတ္သူမ်ား ျဖစ္ၾကမည္လား၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္သူ (ကိုယ့္ကိုကိုယ္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္သူ) မ်ား ျဖစ္ၾကမည္လား၊ သူဖာသာသူ အလိုအေလွ်ာက္ အေစခံ၀န္ထမ္းမ်ားအျဖစ္ ခံယူတတ္ၾကမည္လား၊ အေထြေထြ ျပႆနာမ်ားပင္ျဖစ္၏”။

အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္ေဆာင္သည္ ၾကံၾကံခိုင္ရပ္တည္လ်က္ ထံုးတမ္းစိုင္လာ ေဂါင္ေဆာင္မ်ားအား ဘက္ၿပိဳင္အံတုတတ္သည္။ ဤစံနမူနာသည္ လူအဖြဲ႔စည္း တိုးတက္ျပဳျပင္ေျပာင္လဲရာ၌၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အင္အားတိုးျမႇင့္ရာ၌ ဆံံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရန္ႏွင့္ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ဆင္ျခင္ႏိုင္ၾကရန္ ေထာက္ခံအားပီးသည့္ အနီကပ္ဆံုး လိုက္ေလ်ာ့ညီေထြေအာင္ ျပဳျပင္ထားေသာ နည္းလမ္းတခုျဖစ္သည္။ ၄င္းစံနမူနာသည္ အားလံုးဆႏၵအေလွ်ာက္ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေသာ သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္ ဗဟိုရ္ဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္ေသာ စနစ္ေဟာင္ေဂါင္းေဆာင္ထံမွ အာဏာပါ၀ါကို ရယူရာ၌လည္း အေကာင္းဆံုး၊ အထိေရာက္ဆံုးစနစ္ျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႔က ဤပံုစံမ်ိဳးကို ႀတိဂံသံုးေဒါင့္ပံုကို ေျပာင္းျပန္လွန္ထားေသာ အဆင့္အသီးသီးသတ္မွတ္ခြဲ၀ီ၍ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ စနစ္ဟုေခၚ၀ါၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္၏ စိတ္ထဲ၌ အလိုအပ္ဆံုးမွာ အလုပ္သမားမ်ား၊ လက္လီလက္ၾကားေဖာက္သည္၊ စားသံုးသူ၊ နယ္ၿမီမ်ားႏွင့္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္သည့္ ကုမၸဏီႀကီးမ်ားတည္ဟိနီေစရန္ အေရးႀကီးဆံုးအေၾကာင္းအရင္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္မ်ား စိုင္းစားခ်ဥ္းကပ္ရန္ က်န္ဟိနီသည့္အခ်က္တခုမွာ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးမ်ား၏ ေဂါင္းေဆာင္မႈႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈဆိုင္ရာ ပံုစံ (သို႔မဟုတ္) စံနမူနာသည္ အေကာင္းဆံုးဥပမာျဖစ္၏။

အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္တေယာက္၏ ထူးျခားထင္ယွားေသာ လကၡဏာ (၁၀) ခ်က္ႏွင့္ ဆက္စပ္လို႔ အတြီးေခၚပညာသွ်င္ ေရာဘာတ္ၿဂိန္းလိဖ္က သူ၏ေနာက္လိုက္မ်ားကို အခိုင္အမာေဖၚျပခသည္မွာ…နားေထာင္တတ္မႈစြမ္းရည္၊ စာနာနားလည္တတ္မႈစြမ္းရည္၊ ေ၀ဒနာကိုေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုႆတတ္မႈစြမ္းရည္၊ သတိျပဳမိတတ္သည့္စြမ္းရည္၊ ဆြဲေဆာင္တတ္မႈစြမ္းရည္၊ ထင္ျမင္ယူဆ တြီးေခၚတတ္မႈစြမ္းရည္၊ ဥာဏ္အေျမႇာ္အျမင္ႀကီးမားမႈစြမ္းရည္၊ ဘ႑ာစိုးစြမ္းရည္၊ ျပည္သူလူထု တိုးတက္ႀကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ အာမခံႏိုင္သည့္စြမ္းရည္ႏွင့္ လူ႔အဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ႏိုင္မႈ စြမ္းရည္မ်ားျဖစ္ၾကပါ၏။

ဤစြမ္းရည္မ်ားအနက္ တခ်ိဳ႔ေသာစြမ္းရည္မ်ားသည္ တျခားပုဂၢိဳလ္မ်ားထက္ သူ႐ို႔သဘာ၀အေလွ်ာက္ ပို၍သာလြန္ေကာင္းမြန္တတ္ၾကသည္။ သူ႐ို႔၏ သဘာ၀အေလွ်ာက္ ထူးျခားထင္ယွားေသာ လကၡဏာစြမ္းရည္မ်ားထဲမွ ဤကဲ့သို႔ေသာ စာနာနားလည္တတ္မႈစြမ္းရည္၊ ေ၀ဒနာကိုေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုႆတတ္မႈစြမ္းရည္ႏွင့္ ဘ႑ာစိုးစြမ္းရည္မ်ားသည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္ႏွင့္ သင္ယူရန္ တျခားလကၡဏာမ်ားထက္ ပို၍ခက္ခဲသည့္ စြမ္းရည္လကၡဏာမ်ားျဖစ္ၾကပါ၏။ ေယပင္ျငားလည္း ဤလကၡဏာစြမ္းရည္ႀကီးသံုးရပ္သည္ အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္ေဆာင္မ်ား၏ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ မဟိမျဖစ္လိုအပ္သည့္ လကၡဏာစြမ္းရည္မ်ားျဖစ္ၾကပါ၏။

နားေထာင္တတ္မႈစြမ္းရည္၊ သတိျပဳမိတတ္မႈစြမ္းရည္၊ ဆြဲေဆာင္တတ္မႈစြမ္းရည္၊ ထင္ျမင္ယူဆတြီးေခၚတတ္မႈစြမ္းရည္၊ ဥာဏ္အေျမႇာ္အျမင္ႀကီးမားမႈစြမ္းရည္၊ တိုးတက္ႀကီးပြားခ်မ္းသာစီရန္ အာမခံႏိုင္မႈစြမ္းရည္ႏွင့္ လူအဖြဲ႔အစည္းတည္ေဆာက္ႏိုင္မႈစြမ္းရည္မ်ားသည္ သင္ယူ၍ရႏိုင္ေသာ စြမ္းရည္မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္မ်ား၏ ပံုမွန္တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးႏိုင္ေသာ စြမ္းရည္မ်ားျဖစ္ၾကပါ၏။

အိႏၵီယႏိုင္ငံ၏ ၿခိတ္ကတ္ (Cricket) အသင္းေဂါင္ေဆာင္ ဂၽြန္႐ိုတ္ (Jhone Right) သည္ အေစခံ၀န္ထမ္းေခါင္းေဆာင္ တေယာက္အျဖစ္ ဂုဏ္အရည္အခ်င္း (၀ါ) စြမ္းရည္မ်ားဟိသူျဖစ္သည္။ သူသည္ က်ိတ္လိပ္ခိုင္မာသည့္ တဦးႏွင့္တဦး အခ်င္းခ်င္း သဟဇာတက်က် အျပန္အလွန္အက်ိဳးျပဳ အားကိုးေသာ၊ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ေသာ အိႏၵီယအမ်ိဳးသား ၿခိတ္ကတ္အသင္းကို ထူေထာင္ႏိုင္ခသူျဖစ္ပါသည္။ ၿခိတ္ကတ္အသင္းသားမ်ား တဦးႏွင့္တဦးအျပန္အလွန္ နားေထာင္တတ္မႈစြမ္းရည္မ်ားဟိၾကၿပီး၊ မတူျခားနားေသာ အေလ့အထ၊ အက်င့္စ႐ိုက္၊ အတြီးအေခၚ၊ သေဘာထား၊ ဘာသာ၊ လူမ်ိဳးမ်ားျပႆနာႏွင့္ တျခားအေၾကာင္းအရင္းမ်ား၌ မူတည္၍ အက်ပ္အတည္းအခက္အခဲမ်ားကို စုေပါင္းရင္ဆိုင္ေျဖယွင္းႏိုင္ေသာ စိတ္ထားမ်ားဟိလာၾကစီရန္ မိမိ႐ို႔၏စိတ္အတြီးမ်ားကို အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ စီးစစ္ၾကည္ေစ၏။ မိမိကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ေ၀ဖန္သံုးသပ္ၾကည့္ေစ၏။

အသင္းထဲ၌ တဦးတေယာက္ခ်င္း ဂုဏ္က်က္သရည္သိကၡာႏွင့္ ျပည္စံုေစလ်က္၊ အသင္းတခုလံုး ေအာင္ျမင္မႈရဟိလာေစရန္ အသင္းသားမ်ား၏ ပိုဂၢိဳလ္ေရးအတၱမာန္မာဏမ်ားကို ေဘးခ်ိပ္ထားေစ၍ အမ်ားပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ (၀ါ) အသင္းသားအားလံုး ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈျဖင့္ အသင္းတခုလံုးဟိ အေယာက္စီတိုင္းကို ဆူပါစတား (Super Stars) အျဖစ္ လူသိမ်ားေစ၏။ ဤသည္မွာ အိႏၵီယၿခိတ္ကတ္အသင္းထူေထာင္သူ မစၥတာဂၽြန္႐ိုတ္၏ ထူးျခားေသာစြမ္းရည္မ်ားပင္ျဖစ္၏။

လက္ဟိအိႏၵီယႏိုင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ရြီးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ျခင္းခံရသူ မာန္မိုဟန္စိန္ (Manmohan Singh) သည္ အေစခံ၀န္ထမ္းေဂါင္းေဆာင္မႈ အတြီးအေခၚမ်ိဳးကို အျမတ္တႏိုးတန္ဘိုးထား ေလးစားက်င့္သံုးဟန္တူပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အိႏၵီယႏိုင္ငံ၏၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ သက္တမ္းတေလွ်ာက္၌ မာန္မာနကင္းမဲ့စြာ စိတ္သေဘာထား ေပ်ာ့ေပ်ာင္းႏုညံ့၍ အက်င့္သီလ၊ ဂုဏ္သိကၡာသမာဓိႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ေဂါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ခပါလွ်င္--၄င္၏သက္တမ္း ကုန္ဆံုးေသာအခါ ျပည္သူတရပ္လံုးက တန္ဘိုးထားေလးၾကပါလိမ့္မည။္ ေကာင္းခ်ီးၾသဘာပီးၾကပါလိမ့္မည္။(သို႔မဟုတ္) အကဲျဖတ္ေ၀ဖန္ၾကပါလိမ့္မည္။ ခ်ဳံ႕ခ်ပုတ္ခတ္ၾကပါလိမ့္မည္။

ဘာသာျပန္
ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)
၀၃၊ ၀၆၊ ၂၀၀၄
Dum Dum Central Jail (Kolkatta, India)
Monday, may 31, 2004 ထုတ္ The Times of India ၏ တရားေဟာေသာမဟာေဗာဓီး (The Speaking Tree) က႑မွ စာရြီးဆရာ ခ်ဲရ္ဒီးပ္ အစ္ ဘာဂါ (Chirdeep S Bagga) ရြီးသားေဖၚျပသည့္ Inverting the Pyramid: Leaders as Servants အား သင့္ေလွ်ာ္ေအာင္ ရခိုင္ဘာသာသို႔ ျပန္ဆိုထားျခင္းျဖစ္ပါ၏။

ဖခင္္ျဖစ္လာမည့္သား

2009-07-05T01:28:00.000-07:00

တေလာကလံုးကို အျပစ္က်ည္းျမင္တတ္သည့္ အျပစ္ကင္စင္ေသာ လူငယ္႐ို႔၏စကားသံသည္ တခါတေလမွာ အိပ္ေမာ့က်နီသည့္ က်န္ေတာ္႐ို႔၏ႏွစ္လံုးသားကို တုန္လႈပ္လားစီ၏။ ညကဇာဖက္သားမွာ အႏၵရာျပေဒခ်္ (Andhara Prudesh) ျပည္နယ္၀န္ႀကီး ခ်ႏၵရာဘာဘူနာဒူး (Chandrababu Nadu) ၏ မဲယွဳံးရျခင္းအေၾကာင္းကုိ ျဖဴစင္႐ို႔သားပြင့္လင္းေသာသေဘာထားျဖင့္ ေျပာဆိုေထာက္ျပနီေသာ ရာဟုဂႏၵီ ( Rahul Gandhi) အေပၚ TV Channel လႈိုင္းကို ေျပာင္း၍နားေထာင္လိုက္ပါသည္။ ခိုင္လံုသည့္အေထာက္အထား၊ စံုစမ္းေလ့လာမႈမဟိဘဲ (၀ါ) မနာလိုအားက်ႀကီးစြာ လူငယ္စိတ္ထားပီပီ ရာဟုသည္ ခ်ႏၵရာဘာဘူနာဒူး ျပည္သူအတြက္ ပင္ပန္းအနစ္နာခံ၍ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ျပည္သူအက်ိဳးျပဳခသည္ဟု ေထာက္ျပလာသည္။ သတင္းမီဒီယာအတြက္မသင့္ေလွ်ာ္ေသာ္လည္း တျခားေ၀ဖန္အကဲ့ျဖတ္သူမ်ား ႐ုတ္တရက္ သူကိုက်ယ္ျပန္႔စြာအာ႐ံုစိုက္လာၾကသည္။ ေအ ဘီ ဘာဂ်ဘာယီ (A B Vajpayee) က သူကို “အေကာင္ေခ်” ေခၚေရလို႔ တစံုတေယာက္က ေျပာလိုက္ေသာအခါ “ဟုတ္ပါေရ၊ က်န္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းငယ္ပါသိမ့္ေရ၊ လုပ္ယင္းကိုင္ယင္း၊ ႀကိဳးစားယင္းနန္႔ တနိက်န္ေတာ္ အေကာင္ႀကီး (လူႀကီး) တေယာက္ျဖစ္လာဖို႔စြာရာ” လို႔ သူျပန္ေျဖလိုက္သည္။

ေဖၚျပခ်က္တခုတည္းကို ေအာက္ၿခီခံ၍ (၀ါ) ႏိုင္ငံေရးနီပယ္ထဲ စတင္၀င္ေရာက္လာသူ တေယာက္အနီႏွင့္ အဂုပိုင္သေဘာထားႀကီးေၾကာင္း ေျပာေကာင္းေျပာႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ အမွန္ပင္ အႏၵရာျပေဒခ်္႔ျပည္နယ္၀န္ႀကီး ခ်ႏၵရားဘာဘူနာဒူး ရြီးခ်ယ္ခံရသည့္ သက္တမ္းႏွစ္ႀကိမ္ တေလွ်ာက္လံုး၌ အျငင္းပြားစရာမလိုအပ္ေအာင္ပင္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရ၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္မာေရးမ်ား တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာေအာင္ ျပည္သူအက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ပီးႏိုင္ခသည္။ ထိုကဲ့သို႔ တိုးတက္ထက္ျမက္သည့္ အေျမႇာ္အျမင္ႀကီးႀကီးႏွင့္ လူငယ္ဥေႏွာက္သွ်င္မ်ား တိုင္းျပည္မ်ားအတြင္း၌ ေျမာက္မ်ားစြာဟိၾကပါ၏။ ဥပမာ ၀ီလီယံပဲ့ဒ္ (Willian Pitt) သည္ အသက္ ၂၃ ႏွစ္မွာ ျဗိန္တိန္ႏိုင္ငံ၏ တိုးတက္သစ္လြင္သည့္ လူငယ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခသည္။ ရာဟုဖခင္ ရာဂ်ိဖ္ဂႏၵီလည္း တိုးတက္သစ္လြင္သည့္ အတြီးအေခၚႏွင့္အတူ အသက္ ၄၀ ဆယ္မွာ အိႏၵီယႏိုင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။

၁၉၈၄ ခုႏွစ္ ရာဟုဂႏၵီ၏အေဘာင္မ အိႏၵရာဂႏၵီ၏အျဖစ္အပ်က္သည္ ရာဟုအားတစံုတရာအတိုင္းအတာအထိ အမွတ္တရျဖစ္ေစသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ဖခင္ႏွင့္တထည္ရာတည္းေသာ အတြီးအေခၚမ်ိဳး၊ သြက္လက္မႈ၊ စြမ္းအားႏွင့္ျပည္စံုေသာလူငယ္မ်ိဳး၊ ရွိသို႔တြီးေခၚေျမႇာ္ျမင္တတ္သည့္ လူငယ္မ်ိဳး၊ ျပည္သူတရပ္လံုးႏွင့္ တသေဘာတည္းတူညီသည့္ အျမင္စိတ္ကူးမ်ိဳးကို လက္ရဆုပ္ကိုင္ထားေသာ လူငယ္တေယာက္ျဖစ္သလို၊ ေဟာင္းႏြမ္းအိုမင္းလ်က္ဟိေသာ ျငိမ္းေငြ႔စရာေကာင္းေသာ အႏႈတ္လကၡဏာဆင္နီသည့္ အိႏၵီယႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံေရးသီအိုရီကို တဆင့္ျမႇင့္ေျပာင္းလွဲရန္ႀကိဳးနီေသာ လူငယ္တဦးပင္ျဖစ္မည္။

ဤကဲ့သို႔ေသာ ေသးခံခြင့္လႊတ္တတ္ျခင္း၊ ပြင့္လင္းျဖဴစင္ေသာ စိတ္သေဘာမ်ိဳးႏွင့္ ေျပာဆိုလာေသာ ရာဟုအားအံ့ၾသဖြယ္ရာ ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္ၾကပါလိမ့္မည္။ ရာဟုဂႏၵီသည္ အိႏၵီယာလူမ်ိဳးမ်ား၏ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေလာက္္ေအာင္ ႀကီးမားေသာအမ်ိဳးသားေဂါင္ေဆာင္ႀကီး ေန႐ူး+ဂႏၵီမိသားစုမွ ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ သူ၏မိသားစုမ်ိဳးဆက္ျပံဳးေအာင္ သတ္ျဖတ္ျခင္းခံရသည့္တိုင္ေအာင္ ရဟုသည္လစ္ဟင္းနီေသာႏိုင္ငံေရး လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္စြက္ရန္ ထူးျခားစြာက်န္ဟိနီလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သူ၏ခ်ႏၵရာဘာဘူနာဒူးအား ေလ့လာစံုစမ္းျခင္းသည္ အိႏၵီယႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္ထဲ၌ ဂုဏ္က်က္သရည္ဟိဟိ အျပဳအမူျဖင့္၊ သစ္လြင္ေသာလမ္းေၾကာင္းသစ္ျဖင့္ အတိုက္အခံပါတီအား တိုက္ခိုက္ထိုးနက္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ႏွိမ္နင္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ သံမဏိကဲ့သို႔မာေၾကာလ်က္ ႀကီးထြားဖြံ႔ၿဖိဳးလားျခင္းသည္ “အသစ္တဖန္” အဖိုးတန္အိႏၵီယာႏိုင္ငံေရးယိုင္ေက်းမႈသို႔ ျပန္ဆိုက္ေရာက္လာသည္ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ၾကရမည္ျဖစ္၏။

အာကာဘာ (Akabar) ဘုရင္ ဘုန္းတန္ဂိုးႀကီးရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ စုေပါင္းပါ၀င္အက်ိဳးျပဳႏိုင္သည့္ ႏိုင္ငံေရးေပၚလစီကို ခ်မွတ္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင္းပင္ျဖစ္၏။ အာကာဘာဘုရင္ႀကီးသည္ တဖက္ရန္သူကို အမ်ိဳးျပဳတ္တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းသည့္ ပံုစံမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ-ရန္သူကိုစုေပါင္းအက်ိဳးတူ ေပၚလစီမ်ိဳးႏွင့္ သူ၏အင္ပါယာထဲ ေပါင္းစပ္သိမ္းသြင္းယူၿပီး မတူျခားနားသည့္ လူမ်ိဳးမ်ား၏ယိုင္ေက်းမႈ၊ ဘာသာ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္း၊ အယူအဆမ်ား အားလံုးလက္ခံလာႏိုင္ေအာင္လည္း ျပဳလုပ္ႏိုင္ခသည္။ ၿဂိခ္ (Greek) အင္ပါယာမွာ ေအာင္ႏိုင္သူစစ္သူႀကီး အလယ္ဇႏၱာ (Alexander) က “ဇာပိုင္ပံုစံမ်ိဳးႏွင့္ စစ္သံုးပန္းမ်ားအား ျပဳစုေစာင့္ေလွ်ာက္ရမည္နည္း” ဟု စစ္သံုးပန္းပို႐ူး (Poru) အားမီလိုက္ေသာအခါ စစ္သံုးပန္းပို႐ူးက “ဘုရင္တပါး တိုင္းသူျပည္သားမ်ားကို ျပဳစုေစာင့္ေလွ်ာက္သကဲ့သို႔ ျပဳစုေစာင့္ေလွ်ာက္ရပါမည္ ဘုရား” ေလွ်ာက္ေတာ္မူ၏။

ေအာင္ႏိုင္ျခင္းသေဘာထားႀကီးမႈႏွင့္ ယွ်ံဳးနိမ့္ျခင္းဥေပကၡာမ်ားသည္ အိႏၵီယာႏိုင္ငံသမိုင္းကို ျပန္ေပၚလြင္လာေအာင္ ေဖၚထုတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ေသာ ဤအတြီးအေခၚမ်ိဳးကို အိႏၵီယာလြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းခသည့္ကာလ၌ တြိ႔ျမင္ႏိုင္ၾကပါလိမ့္မည္။ ရွိတန္းစစ္မ်က္ႏွာျပင္၌ အသီခံစစ္သားမ်ားအျဖစ္အသံုးျပဳခသည့္ မဟတၱမဂႏၵီ၊ ရာဟုအဖိုးျဖစ္သူ ဂ်၀ါဟာလာေန႐ူး႐ို႔၏ မႈပိုင္အတြီးအေခၚမ်ားျဖစ္၏။ ထိုအတြီးအေခၚႏွင့္အတူ ျပည္သူတရပ္လံုး၏ ကံၾကမၼာတခုလံုးကို ယင္းအခ်ိန္ကစ၍ မဟတၱမဂႏၵီႏွင့္ ဂ်၀ါဟာလာေန႐ူး႐ို႔၏ ႏွစ္လံုးသားထဲသို႔ အပ္ႏွံလိုက္ၾကသည္။ ယခုတဖန္ က်န္ေတာ္႐ို႔၏ အေမွ်ာ္လင္းဆံုး ေမွ်ာ္လင္းခ်က္မ်ားသည္ ရာဟုဂႏၵီ၏ႏွစ္လံုးသားထဲသို႔ ဆိုက္ေရာက္လာၾက၏။

လာမည့္ သူ႐ို႔၏ထူးျခားသည့္ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကိုလည္း ျပည္သူတရပ္လံုးက ပိုင္ဆိုင္ၾကသလို၊ ျပည္သူတရပ္လံုးကို ပိုင္ဆိုင္သူမ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားလည္း ျဖစ္ၾကပါလိမ့္မည္။ ဤသည္ပင္လွ်င္ အတိတ္ကထိမ္းခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည့္ နယ္နမိတ္ေဘာင္လက္ထိပ္မွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ျဖစ္ၾကပါလိမ့္မည္။ အတြင္းစိတ္၌တည္ဟိနီေသာ စိတ္ေ၀ဒနာ နာက်ဥ္းခ်က္မ်ားကို ၿဖိဳဖ်က္လိုက္သကဲ့သို႔ ဆိုးသြမ္းယုတ္မာစြာ အနစ္ထိုင္လ်က္ဟိေသာ ကံၾကမၼာဆိုးအား သြန္ေမွာက္၀ဲပစ္လိုက္ႏိုင္ ၾကပါလိမ့္မည္။

လူမ်ိဳးတိုင္း၏အမွတ္ရနီၾကသည့္ ေနာက္ခံသမိုင္းဆိုးမ်ားကို ေအာက္ၿခီခံလ်က္္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အတိတ္ကရန္ၿငိဳးအမြီအႏွစ္မ်ားကို လူတဦးတေယာက္ခ်င္းေသာ္၄င္း၊ လူအဖြဲ႔စည္းအလိုက္ေသာ္၄င္း ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ က်န္ေတာ္႐ို႔ ရင္ဆိုင္ခံစားလာၾကရသည္။ အမွန္ပင္ လြတ္လပ္ေရးရသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ အိႏၵီယႏိုင္ငံကို တဖန္မြီးဖြားလိုက္သည္မွစတင္၍ အရွင္လတ္လတ္ ခြဲစိတ္ျခင္းခံရသည္မွ ရဟိလာေသာ ျပင္းထန္းသည့္ေ၀ဒနာကို ရင္၀ယ္ပိုက္လ်က္ တမြိ႔မြိ႔ခံစားနီၾကရေသာ ျပည္သူျပည္သားမ်ား၏ ဒါဏ္ရာဒါဏ္ခ်က္မ်ားအား ယနိထ္ိ ဆီးကုႆျခင္းမျပဳႏိုင္ၾကပါသိမ့္။

ဂ်မူးကတ္ခ်္မီးယားျပည္နယ္ ဖဲ့ထုတ္ျခင္းခံရၿပီးေနာက္ နိစိုင္ႏွင့္အမွ် သြီးယိုစီးနီေသာ မွန္းခ်က္ႏွင့္ႏွမ္းထြက္ မကိုက္သည့္ႏိုင္ငံေရးအနာႀကီးေရာဂါ- ၄င္းကုစက္မရေသာ အနာႀကီးေရာဂါအတြင္း မြီးဖြားလာၾကေသာ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္အမ်ားစုသည္ ဤအနာႀကီးေရာဂါ၏ အတိဒုကၡေ၀ဒနာကို ေျဖခ်င္းဆီးကုႆရန္ က်န္ဟိနီဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ဤမ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားသည္ အလြန္႐ိုင္းစိုင္းယုန္မာေသာ သဆီသရဲမ်ား၏ ရက္စက္မႈအက်ိဳးဆက္မ်ားကို ရင္ဆိုင္နီၾကရမည္မွာ ေသခ်ာပါ၏။ တိုင္ျပည္၏မြီးရာပါ (အတိတ္က) ပဓိပကၡကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလွဲရာ၌ ကတ္ခ်္မီးယားတိုက္ပြဲအတြင္း အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ စတည္းခံလားရေသာ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား၊ ဆိုင္ခ်ိန္း(Chaichen-in Kashmir) တိုက္ပြဲ၌ ၾကမ္းတမ္းေသာႏွင္းမုန္တိုင္းဒါဏ္ေၾကင့္ အသက္စြန္႔လားရေသာ ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာလူငယ္မ်ားႏွင့္ တျခားတိုက္ပြဲမ်ားအတြင္း က်ဆံုးလားၾကရသည့္ လူငယ္မ်ားကို ရြီတြက္၍ရမည္မထင္ပါ။ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္စြန္႔စတည္းလားၾကသည္မွာ လူငယ္မ်ားသာျဖစ္ၾကသည္။ ဤကဲ့သို႔ သမိုင္းအမြီဆိုးကို ဇာသူဖန္တီခပါသနည္း။

သမိုင္းအားျဖင့္ ေဖၚျပရပါလွ်င္ အလြန္ႀကီးမားေသာတန္ဘိုးကို ပီးဆပ္ၿပီးခၿပီျဖစ္ပါ၏။ ၿဖီဖ်က္ပစ္ဖို႔ အခ်ိန္တန္နီၿပီး ျဖစ္ပါ၏။ ဖယ္ခ်ားပစ္ဖို႔လည္း အခ်ိန္ေရာက္နီၿပီး ျဖစ္ပါ၏။ ယနိ ဤျပႆနာအားလံုးသည္ ရာဟုဂႏၵီပုခံုးထက္က်ေရာက္လာသလို၊ သူ၏မွန္ကန္ျပတ္သားေသာ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈအက်ိဳးကို အိႏၵီယျပည္သူျပည္သားမ်ားအားလံုး တြိ႔ျမင္ခံစားၾကရပါလိမ့္မည္။ ၾကံခိုင္ေသာအဓိဌာန္ပံုသ႑ာန္သစ္တခု မိုးဂုတ္စက္၀ိုင္းအတြင္း ေပၚထင္လာလိမ့္မည္။ အတိတ္၏သမိုင္းအမြီဆိုး ေနာက္တႀကိမ္ အနစ္ထိုင္လာလိမ့္မည္ မဟုတ္သလို၊ ေၾကာက္ရြံျခင္း အေၾကာက္တရားမ်ားသည္လည္း သူ၏ပုခံုးထက္၌ ေပ်ာက္ကြယ္လားၾကပါလိမ့္မည္။

ဘာသာျပန္
ခိုင္ျမသိန္း (ေခ်ာင္းသာႀကီး)
May 15. 2004
Dum Dum Central Jail (Kolkatta-India)
Friday, May 14, 2004 ထုတ္ The Times of India သတင္းစာပါ “ တရားေဟာေသာ မဟာေဗာထီ..The Speaking Tree” က႑မွ စာရြီးဆရာ အိႏၵဴဂ်ိန္း (Indu Jain) ရြီးသားေဖၚျပသည့္ The Child is the father of man အား ရခိုင္ဘာသာသို႔ ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ပါ၏

စာေဂါင္းမႀကီး

2009-06-28T10:33:00.000-07:00

ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္ေသာက်ီးသည္ တနိေသာအခါ လီျပင္းမုန္တိုင္းက်ေရာက္ရာ ေကာ္ကပ္ထားေသာ ေဒါင္းမႊီးမ်ားကၽြတ္က်ကုန္သည္။ ေဒါင္းမ်ားက ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္ေသာ က်ီးကန္းမိုက္မကိုျမင္၍ ႏုတ္သီးမ်ားျဖင့္ ထိုးဆိတ္ေသာအခါ ေဒါင္းေတာင္မ်ားသာမက မူရင္းလက္ငုတ္ က်ီးမွ်င္မ်ားပါ ကၽြတ္ထြက္ကုန္သည္။ က်ီးရြာျပန္ေရာက္ေသာအခါလည္း က်ီးမိုက္မကို က်ီးမ်ားက ထိုးဆိတ္ၾကသည္။ ထိုအခါ က်ီးမိုက္မမွာ နီစရာ ဇကာမဟိ။ သေပါက္ဇာၿခံဳထဲလားပုန္းရသည္။ ေဒါင္းမ်ား က်ီးမ်ားက ထိုးဆိတ္လိုက္ေသာ ဒါဏ္ရာေၾကာင့္ အစာထြက္မရွာႏိုင္ေသာအခါ နဂိုရ္က ဆူၿဖိဳးေသာ က်ီးကိုယ္မွာ ပိန္က်လားသည္။ ကိုယ္ခႏၶာပိန္ခ်ံဳးလားေသာ္လည္း ဥေကၡာင္းကားမပိန္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူအမ်ားက စာေဂါင္းမႀကီးဟု သမုဒ္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ စာေဂါင္းမႀကီးသည္ ဥေဒါင္းျဖစ္လိုစိတ္ကားမေပ်ာက္။ ေဒါင္းမႊမ္ၿပီး (အိုးေ၀ အိုးေ၀) ဟု မိုးထက္ညဇာ ေအာ္သည္။ သို႔ေသာ္ (အိုးေ၀ အိုးေ၀) ကားမထြက္ (ဥ၀ါ ဥ၀ါ) ရာ ထြက္သည္။ (ဥ၀ါ ဥ၀ါ) အသံၾကားလွ်င္ တိုင္းျပည္ပ်က္သည္ဟု ရွိလူႀကီးမ်ားက နမိတ္ဖတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ (ဥ၀ါ ဥ၀ါ) ျမည္ေသာ စာေဂါင္းမႀကီးကို ျပည္ဖ်က္ငွက္ဟု ကဲ့ရဲ့ျခင္းျပဳသည္။ ေတာထဲ၌ ယခု အကၽြႏ္ုပ္ရို႔ ျမင္တြိနီရေသာ စာေဂါင္းမႀကီးမွာ ေဒါင္းမႊီးကၽြတ္ က်ီးမိုက္မျဖစ္သည္။

ပတ္စားခြီး

2009-06-28T10:30:00.000-07:00

ရခိုင္ျပည္တြင္ ခရမ္းသီးဇတ္တေခတ္ထြန္းခပါသည္။ ခရမ္းသီးဇတ္ဆိုသည္မွာ ရခိုင္သားမ်ား ျမန္မာစကားမပီကလာ ပီကလာျဖင့္ ေျဖေဖ်ာ္ကျပေသာဇတ္ျဖစ္ပါသည္။ ေဆာင္းႏွင့္ႏြီရာသီမ်ားတြင္ ရခိုင္ျပည္ေျမာက္ပိုင္းအႏွမ့္ လွည့္လည္ကျပေလ့ဟိၿပီး နာမည္ႀကီးဇတ္မွာ ေအာင္ႏိုင္ေဌးဇတ္ျဖစ္ပါသည္။ မင္းသမီး၀ါ၀ါႏိုင္မွာ အလြန္နာမည္ႀကီးၿပီး ယခုအခါ ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕တြင္ (ပတ္တီးေျမာက္ထြန္း)ႏွင့္အိမ္ေထာင္က်လွ်က္ ခရမ္းသီးဇတ္ေလာကမွ အနားယူလားၿပီးျဖစ္ပါသည္။

ပတ္တီးေျမာက္ထြန္းမွာ ၄င္းေအာင္ႏိုင္ေဌးဇတ္တြင္ ပတ္မတီးေသာပတ္ဆရာႀကီးျဖစ္ပါသည္။ ပတ္တီးေျမာက္ထြန္းမွာ ပတ္တီးအလြန္ေတာ္သျဖင့္ သူ႔ကိုလူအမ်ားက (ပတ္တီးေျမာက္ထြန္း)ဟု ကင္းပြန္းတပ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ ဂင္တိုတိုႏွင့္ လက္ဖံလက္ေမာင္းအလြန္အားေကာင္းသူျဖစ္ၿပီး ညဥ့္လံုးေပါက္မနားတမ္းပတ္တီးႏိုင္ပါသည္။ ပတ္တီးေသာအခါတြင္လည္း စိတ္ပါလက္ပါအားရပါးရ တီးေလ့ဟိသည္။ မင္းသမီး၀ါ၀ါႏိုင္ႏွင့္ အလြန္လိုက္ဖက္ညီေသာအတဲြျဖစ္ပါသည္။ ပတ္တီးယင္း မင္းသမီး၀ါ၀ါႏိုင္ႏွင့္ၿငိစြမ္းၿပီး ဘာသာဘာ၀ သံ၀ါသ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္မိတၱာမွ်လွ်က္ အိမ္ေထာင္က်ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တဦးကိုတဦးအလြန္ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးစံုမက္သျဖင့္ မင္းသမီး၏ငါးဆက္ေျမာက္အိမ္ေထာင္ဆက္မွာ ေနာက္ဆံုး ပတ္တီးေျမာက္ထြန္းႏွင့္ခိုင္ၿမဲၿပီး သားသမီးရတနာ (၄) ဦးထြန္းကားပါသည္။

ပတ္တီးေျမာက္ထြန္းဟုေခၚဆိုသျဖင့္ လူအမ်ားကသူ႔အား ရန္ျဖစ္ေဂါင္းကဲြပတ္တီးစည္းရေသာ (လူမိုက္ပတ္တီးေျမာက္ထြန္း) ဟု အထင္မွားေလ့ဟိပါသည္။ အမွန္မွာ ပတ္တီးေျမာက္ထြန္းမွာ ၀ါသနာအေလွ်ာက္ခရမ္းသီးဇတ္သဘင္ေလာကသို႔ ၀င္ေရာက္လာသူျဖစ္ပါသည္။ သူ၏မိဘမ်ားမွာ ကုန္သည္လယ္လုပ္ခ်မ္းသာႄကြယ္၀ေသာမိသားစုမွ ေပါက္ပြားလာသူျဖစ္ပါသည္။ ဘာသာေရး အလြန္ကိုင္းယွဥ္းၿပီး ၀ါတြင္းကာလမ်ားတြင္ ဥပုသ္ျဖင့္ေပ်ာ္မြိသူျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ သူတပါးအားလည္း ရိုင္းပင္းကူညီတတ္သည္။ ဒုကၡေရာက္နီေသာ သူ႔မိတ္ေဆြမ်ားအား ရသမွ်ေသာသူ႔၀င္ေငြမွ ဖဲ့ကုတ္ကူညီေလ့ဟိပါသည္။

အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ခရမ္းသီးဇတ္ေလာကမွအနားယူေသာအခါတြင္ ပုဏၰားကၽြန္းဘုတ္ဆိတ္တြင္ သမၼာအာဇီ၀ထမင္းဆိုင္ဖြင့္လွ်က္ သက္မြီး၀မ္းေၾကာင္းျပဳကာ ရိုးရိုးက်င့္ျမင့္ျမင့္ႀကံနီထိုင္သူတဦးျဖစ္ပါသည္။ သူ၏ရိုးသားပြင့္လင္းမႈ၊ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမြန္မႈ၊ အေသာက္အစားကင္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ကုသိုလ္ကံအက်ိဳးကို တမဟုက္ခ်င္းခံစားရကာ ျဖားရီတက္ေယွာင္ နိခ်င္းညခ်င္းႀကီးပြားခ်မ္းသာလာသူတဦးျဖစ္ပါသည္။ ပုဏၰားကၽြန္း၀ရစ္ေတာင္ဘုရား ေဂါပကအသင္းတြင္လည္း ဂုဏ္သေရဟိ လူႀကီးလူေကာင္းစာရင္း အသြင္းခံထားရသည္။ ၀ရာဇ္ေတာင္ဘုရားေျမာက္ဖက္ေဇာင္းတန္းေဘးတြင္ ဥပုသ္သည္မ်ားအတြက္ ဇရပ္တေဆာင္ ေဆာက္လုပ္လႈဒါန္း၍ သူ႔အား (ဘုရားတကာပတ္တီးေျမာက္ထြန္း)ဟု လူအမ်ား၏ ခ်ီမႊမ္းေခၚဆို သမုတ္ျခင္းခံရပါသည္။

သူပတ္တီးဘ၀တုန္းက အလြန္ခ်စ္ခင္ၿပီးဂရုတစိုက္ ေကၽြးမြီးျပဳစုထားေသာ ခြီးေခ်တေကာင္ဟိပါသည္။ ၄င္းခြီးေခ်အား သူလားရာမကြာ ေခၚလားေလ့ဟိသည္။ ခြီးေခ်မွာ အသွ်င္လားရာေနာက္လိုက္၍ တေကာက္ေကာက္ပါေလ့ဟိသည္။ သူပတ္တီးနီစဥ္တြင္လည္း အနားတြင္ပင္ အိပ္ေပ်ာ္ေလ့ဟိသည္။ ၀ါ၀ါႏိုင္ေတးျခင္းဆို၍ အသွ်င္က အားရပါးရပတ္တီးေသာအခါ သူကလိုက္အူျမဴးေလ့ဟိသည္။ ပတ္တီးေျမာက္ထြန္းမွာ မိုးလင္း၍ ပဲြသိမ္းဖ်ာသိမ္းေသာအခါ သူ႔လက္စဲြေတာ္ခြီးေခ်အား ပတ္စာခြာေကၽြးေလ့ဟိပါသည္။ ခြီးေခ်မွာ ပတ္စာစားရ၍လားမသိ ၀ထီး၍ခ်စ္ဖို႔အလြန္ေကာင္းသည္။ လူအမ်ားႏွင့္ခ်စ္ကၽြမ္း၀င္၍ ကိုက္ျခင္းရန္လိုျခင္းလံုး၀မဟိ။ ထို႔ေၾကာင့္သူအားခ်စ္ခင္၍ လူအမ်ားက (ပတ္စားခြီးေခ်) ဟု ေတာ့ေခၚၾကပါသည္။ ပတ္စားခြီးေခ်မွာ ပတ္စာစားၿပီးတိုင္းအိပ္ေပ်ာ္ေလ့ဟိသည္။

ထိုအက်င့္သည္ ပတ္တီးေျမာက္ထြန္းခရမ္းသီးဇတ္သဘင္ေလာကမွ အနားယူၿပီးသည့္တိုင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္၍ မရႏိုင္ေတာ့ေပ။ ရိုးတြင္းျခင္ဆီထိေအာင္စဲြလားၿပီးျဖစ္သျဖင့္ အသွ်င္မွာ (ပတ္စားခြီးေခ်)အတြက္ ပတ္စာတကူးတက လုပ္ေကၽြးရသည္ဟူ၏။ ပတ္စာစားၿပီးတိုင္း ထူမႊမ္လွ်က္ အိမ္မက္မက္သည္ဟူ၏။ အိမ္မက္ထဲတြင္ (ပတ္စားခြီးေခ်)သည္လည္း (ပတ္တီးေျမာက္ထြန္း)ကဲ့သို႔ ဘုရားတကာေက်ာင္းတကာဟူ၏။

ဤတြင္ အကၽြန္႔၀တၳဳလည္းဆံုးပါလီ၏။ မဆံုးသိမ့္ေက က်န္ေရလူတိဆက္ေျပာပါလီ။

ပိတကာသီးေခတ္ႏွင့္ ပညာဟိေမာင္ပန္းမဲ (ပဲေလွာ္)

2009-06-28T10:28:00.000-07:00

အခါတပါးတြင္ ရခိုင္ျပည္တြင္ အလြန္နာမည္ေက်ာ္ၾကားေသာ ပညာဟိတဦးဟိသည္။ သူ၏ကေလာင္နာမည္မွာ (ပန္းမဲပဲေလွာ္) ျဖစ္သည္။ သူသည္မ်ိဳးရိုးစိုင္ဆက္ခ်မ္းသာေသာ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ မႊီးဖြားလူသူတဦးျဖစ္သည္။ လက္မႊီးမီးမေလာင္ ၿခီမႊီးမီးမေလာင္ျပဳစုႀကီးျပင္းလာသူတဦးလည္းျဖစ္သည္။ အရပ္လည္း (၆) ေပေက်ာ္ရွည္ေသာ အာဃေယာက္က်ာ္းလည္းျဖစ္သည္။ ေယာက္က်ားပီသသည္က တေၾကာင္း၊ မိဘမ်ိဳးရိုးစိုင္ဆက္ခ်မ္းသာသည္ကတေၾကာင္း၊ ဥပတိရုပ္ေကာင္းၿပီး ခန္႔ျငားထည္၀ါက်က္သေရဟိသည္ကတေၾကာင္း၊ ဘက္ေပါင္းစံုျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ သူ႔အားမိမၼမ်ား အလြန္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည္။

သို႔ေသာ္သူသည္ အလြန္စာရိတၱေကာင္းမြန္သူတဦးျဖစ္သည္။ မိမၼလံုး၀မလိုက္စား။ အေသာက္စကား ကင္းသည္။ သူတပါးအားကူညီရိုင္းပင္းတတ္သည္။ ၾကင္နာသနားတတ္သည္။ အငယ္ကပင္ သူ႔ေက်ာင္းနီဖက္သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္မ၀ယ္ႏိုင္၊ လြယ္အိပ္ေက်ာက္သင္ပုန္းမ၀ယ္ႏိုင္ ထိုအခါမ်ားတြင္ သူက မုန္႔ဖိုးထဲကေငြကို ပီးကမ္းစြန္႔ႀကဲေလ့ဟိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္သူအားသူငယ္ခ်င္းမ်ားက အေခ်ကပင္ (သူေတာ္ေခ်)ဟု ခ်စ္၍ေတာ့၍ေခၚၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အက်င့္စာရိတၱႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္ကား ခိုင္မာျပတ္သားသည္။ ႏွမ္းတစိသားလည္းအေလွ်ာ့မပီးတတ္။ ႏွစ္သစ္ကူးသႀကၤန္ရက္မ်ားတြင္လည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားေသာက္စားေပ်ာ္ပါးရန္ဖိတ္ေခၚေသာအခါ သူကခါးခါးသီးသီးျငင္းဆန္တတ္တသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သူအားခ်စ္လည္းခ်စ္သည္ မုန္းလည္းမုန္းသည္။ ခ်စ္ရသည့္အေၾကာင္းရင္းက သူရို႔ဒုကၡေရာက္ေသာအခါ သူက နိမဆိုင္းညမဆိုင္း ကူညီတတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မုန္းရသည့္အေၾကာင္းက ေသာက္စားေပ်ာ္ပါးအႀကံမ်ားကို လက္မခံေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ၀ါတြင္း၀ါဆို အခါႀကီးရက္ႀကီးသႀကၤန္ရက္မ်ားတြင္လွ်င္မဟုတ္ ၀ါတြင္းကာလ လျပည့္လကြယ္တရက္မပ်က္ ဥပုသ္ေစာင့္သည္။ ၀ါကၽြတ္လြန္ေသာ္လည္း ဘုရားေက်ာင္းကန္ လားၿမဲလားကာ ဆရာသမားမ်ားအား ၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ေလ့ဟိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္သူသည္ အေခ်ကပင္ (ဘုရားတကာေက်ာင္းတကာ)ဟူေသာဘဲြ႔နာမကို ပါရမီဘ၀ကံအေၾကာင္းအားေလွ်ာ္စြာ ပိုင္ဆိုင္ထားသူ တဦးလည္းျဖစ္သည္။

သူသည္စာအလြန္ေတာ္သူတဦးလည္းျဖစ္သည္။ စာလည္းအလြန္ႀကိဳးစားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အတန္းတိုင္းတြင္ပထမအၿမဲတမ္းရသည္။ အားကစားလည္းအလြန္ထူးခၽြန္သည္။ စြယ္စံုရပါရမီသွ်င္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာဆရာမမ်ားက အလြန္ခ်စ္ခင္အားကိုးသည္။ ၿမိဳ႔မ်က္ႏွာပန္းအျဖစ္တင္စားၾကသည္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းလူရည္ခၽြန္အရြီးခံရၿပီး ငပလီ၊ ေရႊ၀ါက်ိဳင္စသျဖင့္ ျမန္မာျပည္အႏွမ့္ လူရည္ခၽြန္ စခန္းမ်ားကိုလည္း ေရာက္ဖူးသည္။ ဆယ္တန္းတြင္ႏွစ္ခ်င္းေပါက္ ဂုဏ္ထူး (၄) ဘာသာျဖင့္ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္ေအာင္ျမင္သည္။ ဆယ္တန္းကို (၄) ဘာသာဂုဏ္ထူးျဖင့္ေအာင္ျမင္သူမွာ သူရို႔ၿမိဳ႕သမိုင္းတြင္ သူသာလွ်င္ပထမဆံုးအႀကိမ္ျဖစ္သည္။ က်န္ႏွစ္မ်ားတြင္ ဂုဏ္ထူး (၁) ဘာသာ (၂)ဘာသာျဖင့္ေအာင္ျမင္သူ မဟိသေလာက္ျဖစ္သည္။ ဆီးတကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ရေသာ္လည္း ဆရာ၀န္ဘ၀ကိုစြန္႔ၿပီး သူ၀ါသနာပါရာ ျမန္မာစာအဓိကျဖင့္ တန္းျမင့္မဟာ၀ိဇၨာဘဲြ႔ကို ထူးခၽြန္စြာ ဆြတ္ခူးေအာင္ျမင္ႏိုင္ခသည္။ တကၠသိုလ္ေနာက္ဆံုးႏွစ္တြင္ သူ၏ဖူးစာပရမီသွ်င္ႏွင့္တြိဆံုၿပီး အိမ္ေထာင္က်သည္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ျမန္မာစာဌာနတြင္ နည္းျပဆရာအျဖစ္စတင္အမႈထမ္း၍ သူ၏ထူးကဲေသာအရည္အခ်င္းေၾကာင့္ ႏွစ္မ်ားမၾကာသူသည္ ျမန္မာစာဌာနတြင္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါေမာကၡတဦး ျဖစ္လာသည္။ အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ျဖင့္ ပါေမာကၡျဖစ္လာသူဟူ၍ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္သမိုင္းတြင္ ပညာဟိေမာင္ပန္းမဲ (ပဲေလွာ္) တဦးသာလွ်င္ဟိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရခိုင္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ စာပီေလာကတြင္ ပန္းမဲ (ပဲေလွာ္)နာမအသွ်ိန္အ၀ါေၾကာင့္ မ်က္ႏွာပန္းအလြန္ပြင့္လန္းၾကသည္။ ဂုဏ္ယူေျမာက္ႄကြၾကသည္။

ပညာဟိေမာင္ပန္းမဲသည္ အလြန္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ထက္သန္သူလည္းျဖစ္သည္။ သူ႔တပည့္သားသမီးမ်ားအား (အမ်ိဳးသီလ၊ ႏွစ္ဌာနကို၊ ျပည့္၀မ႑ိဳင္၊ ေစာင့္စြမ္းႏိုင္၍၊ ရကၡိဳင္၀ံသ၊ ဘဲြ႔မည္လွျဖင့္၊ အႏြတၱသညာ၊ ေခၚအပ္စြာတည့္။)ဟူေသာ သူ၏လက္သံုးအသွ်င္နာဂိႏၵေမာ္ကြန္းလကၤာျဖင့္ ဆိုဆံုးမေလ့ဟိသည္။ သို႔ေသာ္ လကၤာတပုဒ္လံုးကိုကား သူတခါမွ မဖတ္ဖူးေပ။ သွ်င္နာဂိႏၵကား ေလးၿမိဳ႔ေခတ္စာဆိုလား၊ ေျမာက္ဦးေခတ္စာဆိုလား သူအတိအက်မသိေပ။ တခါတြင္ ေလးၿမိဳ႔ေခတ္က၊ တခါတြင္၊ ေျမာက္ဦးေခတ္က၊ တခါတြင္ ေ၀သလီေခတ္ကစသည္ျဖင့္ ေယာင္သၽႊီးလုပ္တတ္သည္။ သူသည္ နဖူးေျပာင္ေျပာင္ျဖင့္ မွင္အလြန္ေကာင္းသျဖင့္ တပည့္သားသမီးမ်ားကလည္း သူေျပာတိုင္း အားကိုးယံုၾကည္သည္။ ဆရာႀကီးေဖေမာင္တင္ရြီးေသာ ျမန္မာစာပီသမိုင္းကို အစအဆံုးမၾကည့္ဘဲ ႏႈတ္က်က္ရြတ္ျပႏိုင္သူအျဖစ္ ေလးစားဂုဏ္ယူသည္။

ေမာင္ပန္းမဲ (ပဲေလွာ္) မွာ ယခုအခါအသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ၿပီး ပညာေရးေလာကမွ အနားယူလားၿပီးျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းဟိ သူ၏သမီးႀကီးအိမ္တြင္နီထိုင္လွ်က္ဟိသည္။ သမီးႀကီးတြင္ သားႀကီးတေယာက္၊ သမီးတေယာက္ထြန္းကားသည္။ သူ၏ၿမီးမ်ားက သူ႔အား (အဖိုးသွ်င္၊ အဖိုးသွ်င္) ဟုေခၚလွ်င္ သူသည္အလြန္၀မ္းေျမာက္ပီတိျဖစ္ရသည္။ သူ႔ၿမီးမ်ားအား ပညာအမႊီလက္ဆင့္ကမ္းပီးရသည္ကို ၀မ္းသာမဆံုးျဖစ္သည္။ (၅) ႏွစ္အရြယ္ၿမီးထြီးေခ်မွာ သူငယ္တန္းဖတ္စာသစ္ကို တလံုးမက်န္အဖိုးသွ်င္ရွိတြင္ အလြတ္ရြတ္ျပႏိုင္သည္။ မပီတြတ္တြတ္ပီတြတ္တြတ္ အဖိုးသွ်င္အား နားမလည္သည္မ်ားကိုလည္း မိန္းျမန္းေလ့ဟိသည္။ တခါတရီတြင္ လံုး၀အဓိပၸါယ္မဟိေသာမိန္းခြန္းမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း အဖိုးသွ်င္က စိတ္ရွည္လက္ရွည္ယွင္းျပတတ္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ (အဖိုးသွ်င္ ေဘာ္လံုးဇာျဖစ္လံုးေရလဲ)စသည္ျဖင့္ျဖစ္သည္။ ထိုအခါ (ေဘာ္လံုးျဖစ္လို႔ လံုးေရပုေခ်)ဟု အသခၤတဥာဏ္ျဖင့္ မဆိုင္းမတြ ျပန္ေျဖႏိုင္သူျဖစ္သည္။

ၿမီးအႀကီးသူမွာ ေလးတန္းေအာင္ၿပီးျဖစ္သည္။ အဖိုးသွ်င္အိမ္တြင္ ရခိုင္ပညာဟိမ်ားလာေရာက္၍ စာအေၾကာင္းပီအေၾကာင္း၊ သမိုင္းေၾကာင္း၊ ဓည၀တီအေၾကာင္း၊ ေ၀သာလီအေၾကာင္း၊ သု၀ဏၰေဒ၀ီအေၾကာင္း၊ မင္းထီးမင္းဘာအေၾကာင္း၊ စသည့္အေၾကာင္းေၾကာင္းမ်ားကို အာေဘာင္အာရင္းသံမ်ားျဖင့္ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္သည္မ်ားကို စိတ္၀င္တစားနားေထာင္ေလ့ဟိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္အသက္ငယ္ပင္ ငယ္ေသာ္ျငားလည္း ရခိုင္သမိုင္းေၾကာင္းကို ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ဟိသည္။ (ရခိုင္အစ မာရယုက၊ ဘီစီ (၃၃၂၅) တြင္ ရခိုင္သမိုင္းစတင္သည္။ ရခိုင္သားသည္ (အာရီယံႏြယ္မ်ိဳးျဖစ္သည္၊)အစဟိသည္မ်ားကို သူ၏ေက်ာင္းနီဖက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ေဖာက္သည္ခ်ေျပာျပႏိုင္သည္။

တရက္နိတြင္ သူသည္အဖိုးသွ်င္အား မိန္းခြန္းတခုမိန္းလတ္သည္။ (အဖိုးသွ်င္ (ရခိုင္မွာစာမဟိ)ဆိုစြာဟုတ္ေတလား။ ေက်ာင္းကဆရာမက ယင္းပိုင္ေယွာင္ေျပာပါေရ)။ ထိုအခါ ပညာဟိေမာင္ပန္းမဲက သူ႔ၿမီးအား မာန္ပါပါျဖင့္ (အေ၀း အခုမင္းဖတ္နီေရ ျမန္မာစာက ရခိုင္စာခ်င့္။ မင္းအစာကိုေျပာေရလဲ) ဟု ေအာ္ေငါက္လိုက္သည္။ ေယခါ သူ႔ၿမီးက (ေယေကအဖိုးသွ်င္ (သေဘၤာသီး) ကို (ပတကားသီး) လို႔ ေမာင္ေမာင္ရို႔ ရခိုင္မွာေခၚပါေရမနား၊ ေအမွာက (သေဘၤာသီး) လို႔ရာ ရြီးထားပါေရကား) ဟုဆိုသည္။ ထိုအခါ အဖိုးသွ်င္က (အေ၀း ယင္းသူရို႔တိ ခိုးထားစြာ ခိုးထားစြာ) ဟုေအာ္သည္။

တရက္နိတြင္ ၿမီးအႀကီးသူ ျမန္မာစကားပံုမ်ားကို အလြတ္က်က္မွတ္နီသည္။ ထိုတြင္ (ပညာဟိ သတိျဖစ္ခဲ)ဟူေသာ စကားပံုကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္နီသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဖိုးသွ်င္အား (အဖိုးသွ်င္ ပညာဟိ သတိျဖစ္ျဖစ္ခဲ)ဆိုစြာ ပဇာကိုေျပာစြာပါလဲ။)ဟုမိန္းလိုက္သည္။ ထိုအခါ အဖိုးသွ်င္က သူ႔ကိုယ္သူ လက္ညွိဳးထိုးလွ်က္ (အေ၀းၿမီးေခ် ငါ့ကိုၾကည့္ ငါ့ကိုၾကည့္၊ ပညာဟိဆိုစြာ (အိုပင္အိုေကလည္း သတိမမိ) ဆိုစြာကိုေျပာစြာ)ဟု ေျဖသည္။ ထိုတြင္ ငါးႏွစ္အရြယ္ၿမီးထြီးအပုေခ်က (ဟ ဟာဟ ရယ္လိုက္ရ)ဟုဖတ္သည့္အသံႏွင့္ လားတိုက္ဆိုင္နီသည္။ ထိုအခါ ပညာဟိေမာင္ပန္းမဲက သူ႔အားအယြဲ႕တိုက္သည္ အထင္ျဖင့္ (ေဟးေကာင္မေခ် မဖတ္ကဲ့၊ တန္႔တန္႔) ဟု ဟန္႔တားလိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သူသည္ရွက္ရွက္ျဖင့္ (ေအခုေခတ္ အဂယင့္ ပိတကာသီးေခတ္အမွန္။ အႀကီးကေအာက္က အငယ္ကအထက္က)ဟု ဘုေျပာၿပီးလွ်င္ ဘုရားခန္းထဲသို႔ ပုတီးစိတ္ရန္လွမ္း၀င္လားသည္။

ဤတြင္ အကၽြန္႔၀တၳဳလည္းဆံုးပါလီ၏။ မဆံုးသိမ့္ေက က်န္ေရလူတိဆက္ေျပာပါလီ။

လင္းဋ (သို႔မဟုတ္) လဒ

2009-06-28T10:26:00.000-07:00

အခါတပါးတြင္ အလြန္သန္မာျဖတ္လတ္ေသာ ၀ံလက္ငွက္တေကာင္သည္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္နား ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားကို မင္းမူက်က္စားလွ်က္ဟိသည္။ သူသည္မ်က္စိအျမင္လည္း အလြန္ေကာင္းသည္။ ပင္လယ္ရီျပင္ေအာက္ (၁၂) ေတာင္အနက္ကို ေဖာက္ထြင္းျမင္ႏိုင္စြမ္းဟိသည္။ ငါးႀကီးငါးငယ္ ငါးလိပ္ေက်ာက္ ငါးလက္ခြာ တေကာင္မက်န္ သူ၏စူးခၽြန္ေသာ ၿခီလက္သဲျဖင့္ ကုတ္ယူဖမ္းယူႏိုင္စြမ္းဟိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူအား ရီျပင္၊ ၿမီျပင္၊ လီျပင္ သံုးခြင္ပိုင္စိုး ၀ံလက္မ်ိဳးဟု တင္စားေခၚေ၀ၚသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ သူ႔ကိုယ္သူ အလြန္ေျမာက္ႄကြဂုဏ္ယူသည္။ ငါ့ပိုင္လူ ေအကမၻာမွာ မဟိ။

အခါတပါး သူသည္ စ်ာန္၀င္၍ လီျပင္အာကာေကာင္းခင္၌ လီဟုန္စီး၀ဲပ်ံနီဆိုက္ သူမင္းမူက်က္စားရာ ေက်ာက္ေဆာင္အနီးအနားပတ္၀န္းက်င္ ေတာနက္ထဲတြင္ အလြန္လွပေသာ ဥေဒါင္းတေကာင္ကို မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဖူးတြိရလိုက္သည္။ ဥေဒါင္းမင္းသည္ နီျခည္ေအာက္တြင္ သူ၏အမႊီးအေတာင္မ်ားကို ျဖန္႔ကားလွ်က္ ကျမဴးနီဆိုက္ျဖစ္သည္။ ၿပိဳးျပက္ေသာေရာင္ျခည္ နီ၀ါေသာရႊီအဆင္းျဖင့္ ကတၱီပါေကာ္ေဇာျဖန္႔ၾကက္ထားသကဲ့သို႔ ေတာက္ပေသာဇာျခည္ဇာကြက္မ်ားျဖင့္ အလြန္လွပတင့္တယ္သည္ျဖစ္၍ သူစိတ္ကူးထဲတြင္ ဥေဒါင္းမင္းကဲ့သို႔ လွပေသာအမႊီးအေတာင္မ်ား ပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ တဖြားဖြားျဖစ္ေပၚလာသည္။

(ငါ့မွာ သံလွ်က္ကဲ့သို႔ ထက္ျမက္ေသာ ၿခီသဲလက္သဲတိလည္းဟိဗ်ာ။ ပတၱျမားကဲ့သို႔ စူးရွေတာက္ပေသာ မ်က္လံုးအစံုလည္းဟိဗ်ာ။ ကမၻာၿမီျပင္ ေတာ္ငလွ်င္ သိမ့္သိမ့္တုန္စီေလာက္ေသာ ျပင္းျပေသာ ေတာင္ဖံတစံုလည္းဟိဗ်ာ။ ငါ့အမႊီးအမွ်င္မ်ားသည္ရာ ဥေဒါင္းမင္းကဲ့သို႔ ေရာင္စံုဇာကြက္မ်ားျဖင့္ ၿပိဳးျပက္ေတာက္ပ လွပသည္ဟိေသာ္ အစာေလာက္ေကာင္းလိုက္မည္နည္း။ ေအကမၻာမွာ ငါ့ပိုင္ေယွာင္ သတၱ၀ါဟိခန္႔သိမ့္လား။)

သို႔ေသာ္ ၀ံလက္မင္းသည္ သူ႔အမႊီးအမွ်င္မ်ား အေရာင္ေတာက္ပလာေအာင္ ပေဇာင္လုပ္ရခန္႔နည္း အႀကံအိုက္လွ်က္ဟိသည္။ ငါးသတၱ၀ါမ်ားထဲတြင္ ၀မ္းေဖာင္းေဖာင္းျဖင့္ ပက်င္းသတၱ၀ါသည္ အလြန္ပညာဟိသည္ဟုၾကားဖူးသည္။ သူ႔အားမီးျမန္းစံုစမ္းၾကည့္မွျဖစ္မည္ဟု အႀကံရသည္။ သို႔ျဖင့္ သူသည္ သွ်စ္မိုက္အကြာ ျဖားရီတက္တြင္ ေပါေလာမ်ိဳးနီေသာ ပက်င္းတေကာင္အား တဟုန္တည္းျဖင့္ ခ်ီကုတ္လိုက္သည္။

(ေဟ ပက်င္း သင္သည္ အသက္ရွင္သည္ကို အလိုဟိခန္႔၏ေလာ။ သင္သည္ အသင္ရွင္ျခင္းကို အလိုဟိခန္႔ျဖစ္သည္ဆိုပါက ငါ့အားမွန္ရာကို သံေတာ္ဦးျမတ္ေလွ်ာက္တင္ေလာ့။ ငါ့အမႊီးအမွ်င္မ်ား အေရာင္ေတာက္ပလာေအာင္ ပဇာလုပ္ရခန္႔နည္း။)

(အို ေက်းဇူးႀကီးလွစြာေသာ အသက္သခင္၀ံလက္မင္းဘုရား။ အသွ်င့္၏အမႊီးအမွ်င္မ်ား ေရာင္စံုၿပိဳးျပက္ေတာက္ပသည္ကို အလိုဟိေတာ္မူပါက ပင္လယ္ထဲသို႔ မိုးထက္တႀကိမ္၊ နိျခင္းတႀကိမ္ ညဇာတႀကိမ္ တနိသံုးႀကိမ္ ဒိုင္ပင္ထိုးေတာ္မူပါဘုရား။ ရက္မ်ားမၾကာ အသွ်င္၏အမႊီးအမွ်င္မ်ားသည္ ပင္လယ္ေငြဇာျခည္လႊာမ်ားကဲ့သို႔ ၿပိဳးျပက္ေတာက္ပလာမည္မွာ အမွန္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား။)

(ပညာဟိ ပီသပါေပ၏ အိုအသင္ပက်င္း။ သင္သည္ သင္၏ဥပဓိရုပ္ရည္ရူပက ႀကန္အင္လကၡဏာႏွင့္အညီ သူေတာ္သူျမတ္ျဖစ္ေပ၏။ သင့္အသက္ကို ငါခ်မ္းသာပီးမည္။ ဤနိဤရက္မွစ၍ သင့္အသားစားျခင္းကို ငါေယွာင္ၾကည္မည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ၀ံလက္ငွက္သည္ ပက်င္းသားကို မစားျခင္းျဖစ္သည္။)

ပညာဟိပက်င္း၏အႀကံကိုရယူၿပီးေနာက္ ၀ံလက္မင္းသည္ တနိသံုးႀကိမ္ ပင္လယ္ထဲသို႔ မပ်က္မကြက္ဒိုင္ပင္ထိုးသည္။ အာကာတိမ္စြန္ဖ်ားသို႔ ေတာင္ဖံကို တဟုန္ခ်င္းရိုက္ခတ္ပ်ံတက္ၿပီး ပင္လယ္ျပင္သို႔ မိုးႀကိဳးပစ္သကဲ့သို႔ ဒိုင္ပင္ထိုးခ်လိုက္သည္။ အသွ်ိန္အဟုန္သည္ ျပင္းထန္လွသည္ျဖစ္၍ လိႈင္းလံုးႀကီးမ်ားေက်ာက္ေဆာင္သဲေသာင္ျပင္သို႔ တဘုန္းဘုန္းတအုံုးအံုး ရိုက္ခတ္ျမည္ဟီးလားသည္။ ရက္မ်ားမၾကာ ၀ံလက္မင္း၏နဖူးလိုင္ဖင္းက အမႊီးမွ်င္မ်ားအားလံုး ကၽြတ္ထြက္ကုန္သည္။ အအီးပက္၍ ႏွာစီးေျခာင္းဆိုးသနပတ္ျဖစ္သည္။ အင္အားမ်ားလည္း ခ်ိနည္းလာသည္။ မ်က္စိလည္းမႈန္လာသည္။ ငါးအစာမ်ားကိုလည္း အယင္ပိုင္ေယွာင္ ထိုးကုတ္ဖမ္းယူႏိုင္ျခင္းမဟိေတာ့။ ကုတ္ရာတျခား ျခစ္ရာတျခားျဖစ္ကုန္သည္။ အစာဖမ္းမရေသာအခါ ေသာင္ျပင္ကမ္းစပ္က ခြီးသီပုတ္ေကာင္ကိုရာ စားကိန္ႀကံဳသည္။ ခြီးပုတ္ႏြားပုတ္မ်ားကိုစားယင္းေသာက္ယင္း အမ်ားမၾကာ ၀ံလက္မင္းသည္ ဥေဒါင္းမင္းျဖစ္မလာဘဲ (လဒမ်ိဳး) ျဖစ္လားရလီပါေတာ့သည္။

လူမ်ားက လဒမ်ားလည္း မိုးထိေအာင္ပ်ံႏိုင္သျဖင့္ ၀ံလက္ငွက္ႏွင့္ထင္မွတ္မွားတတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လဒမ်ားမွာ လဒအက်င့္ကိုက်င့္၍ လဒစိတ္ဟိသူမ်ားျဖစ္သည္။